I SA/Ke 215/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Rojek Sędziowie: Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.) Asesor WSA Mirosław Surma Protokolant ref. staż. Michał Gajda po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 listopada 2005 r. skargi A. S.A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania restrukturyzacyjnego skargę oddala Sygn. akt I SA/ Ke 215/ 05 Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] działajac na podstawie art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r - Ordynacja podatkowa w związku z art.21 ust. l pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców ( DZ. U. Nr 155, poz.1287 z póź. zm.) oraz uchwałą nr [...] Rady Miejskiej z dnia [...], w sprawie restrukturyzacji należności od przedsiębiorców z tytułu zobowiązań podatkowych stanowiących dochód budżetu Miasta, Prezydent Miasta umorzył postępowanie restrukturyzacyjne wszczęte decyzją znak: [...] wobec A. S.A., zwanych dalej Zakładami, w zakresie należności Miasta z tytułu podatku od nieruchomości za okres od kwietnia 2000r. do czerwca 2002r. w kwocie [...]zł oraz należne odsetki od tej należności. W uzasadnieniu wskazał, że wnioskiem z dnia 8 listopada 2002r. A. S.A. wystąpił do Prezydenta Miasta o objęcie postępowaniem restrukturyzacyjnym zaległości w podatku od nieruchomości w kwocie [...]zł znanych na dzień 30 czerwca 2002r wraz z odsetkami od tej należności. W ramach postępowania, z up. Prezydenta Miasta, zostały wydane: - w dniu [...] decyzja, ustalająca warunki restrukturyzacji zaległości oraz opłatę restrukturyzacyjną w wysokości [....]zł , - w dniu [...]decyzja, o rozłożeniu opłaty restrukturyzacyjnej na 10 rat i ustalenie opłaty prolongacyjnej w kwocie [...]zł - w dniu [...] postanowienie o wyznaczeniu stronie siedmiodniowego terminu do wypowiedzenia się w zakresie zebranego materiału dowodowego w przedmiotowej sprawie. Sygn. akt I SA/ Ke 215/ 05 A. S.A. nie spełniły warunków umorzenia należności wynikających z przepisu art. 10 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców, a mianowicie nie przedstawiły organowi restrukturyzacyjnemu informacji o bieżącej sytuacji finansowej firmy oraz o realizacji programu restrukturyzacyjnego. Na dzień wydania decyzji posiadały zaległości z tytułu podatku od nieruchomości nie objęte restrukturyzacją w kwocie [...]zł. Ponadto, nie przedstawiły informacji o wysokości pomocy publicznej uzyskanej przez przedsiębiorstwo w ciągu trzech lat poprzedzających złożenie wniosku zgodnie z art. 44 ustawy z dnia 27 lipca 2002r. o warunkach dopuszczalności i nadzorowaniu pomocy publicznej dla przedsiębiorców (Dz. U. Nr 41, poz. 1177 z późno zmianami). Wobec powyższego w świetle przepisów art. 21 ust. 1 pkt 2 ustawy o restrukturyzacji, organ restrukturyzacyjny wydał decyzje o umorzeniu o umorzeniu postępowania restrukturyzacyjnego. Od w/w decyzji Zakłady złożyły odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W uzasadnieniu odwołania, zarzucono decyzji organu I instancji wadliwość oraz naruszenie fundamentalnej zasady zaufania podatnika do organów samorządowych. Przywołano okoliczności faktyczne w zakresie działań Zakładów, podjętych w celu zawarcia porozumienia z Gminą, w kwestii przekazania działek przy ul. O. w zamian za bieżące zobowiązania podatkowe. Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że Zakłady decyzją [...] z dnia [...] w sprawie ustalenia warunków restrukturyzacji zostały pouczone o rocznym terminie ( po nowelizacji ustawy: 15-miesięcznym, nie później niż 30 kwiecień 2004 r. ) realizacji warunków wynikających Sygn. akt I SA/ Ke 215/ 05 z ustawy o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców. Organ podatkowy - restrukturyzacyjny, dodatkowo, w trakcie roku 2003, wystosował do Zakładów pismo "przypominające" warunki konieczne dla pomyślnego zakończenia postępowania restrukturyzacyjnego. Organ podkreślił, że kwestia nieudanej transakcji dotycząca przekazania działek w zamian za zobowiązania podatkowe nie podlega merytorycznej ocenie przez SKO na etapie badania zasadności wydania przez organ podatkowy przedmiotowej decyzji. Organ restrukturyzacyjny działał w ściśle określonym ustawą restrukturyzacyjną "czasookresie" tj. od daty wydania decyzji o warunkach czyli 18 grudnia 2002 r. do 30 kwietnia 2004 r.- daty ściśle wynikającej z art. 21 w/w ustawy. W konsekwencji organ odwoławczy stwierdził, że to na przedsiębiorstwie spoczywał obowiązek dopilnowania realizacji zobowiązań – warunków transakcji, gdyż to ono wywodzi dla siebie korzystne skutki prawne w postaci ulgi restrukturyzacyjnej. Skoro odwołujące się Zakłady w dniu [...] czyli dniu wydania decyzji o zakończeniu restrukturyzacji, posiadały zaległości z tytułu należności wymienionych w art. 6, nieobjętych restrukturyzacją, należących do właściwości danego organu restrukturyzacyjnego oraz nie załączyło informacji zawierającej podstawowe dane o bieżącej sytuacji finansowej przedsiębiorcy ( informacja złożona na etapie postępowania odwoławczego), to wydanie decyzji przez organ restrukturyzacyjny jest zasadne. Na powyższą decyzję Zakłady złożyły skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarzucając naruszenie : 1/ art. 21 ust.1 pkt.1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców w zw. z art. 66 § 1 pkt.2 i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej, 2/ art. 121 § 1, art. 122, art.125 § 1 Ordynacji podatkowej - poprzez ich niezastosowanie. W uzasadnieniu skargi przedstawiły okoliczności faktyczne związane z próbami zawarcia porozumienia z Gminą w zakresie przekazania praw majątkowych do nieruchomości w zamian za zaległości podatkowe. Podkreśliły, że decyzję o umorzeniu Sygn. akt I SA/ Ke 215/ 05 postępowania Prezydent wydal na 6 tygodni przed upływem ostatecznego terminu jej wydania, a tym samym uniemożliwił podatnikowi zapłatę zaległości podatkowych w formie przeniesienia praw majątkowych na co sam zdecydował się w dniu 15 marca 2004 r. Zdaniem skarżącego podjęte decyzje oraz sposób działania organu podatkowego naruszają powołane na wstępie skargi przepisy prawa. Umorzenie postępowania restrukturyzacyjnego na 6 tygodni przed obowiązującym terminem dokonane zostało w tym samym czasie, w którym ten sam organ podatkowy składa Zakładom oświadczenie woli akceptujące sposób wygaśnięcia zobowiązań podatkowych. Takie postępowanie, zdaniem skarżących Zakładów, narusza zasady ogólne postępowania podatkowego zawarte w Ordynacji podatkowej. W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze, podtrzymało stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do § 2 Rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej 13 sierpnia 2004r. w sprawie przekazania Wojewódzkim Sądom Administracyjnym w Gorzowie Wielkopolskim i Kielcach rozpoznania spraw z obszaru województwa lubuskiego i świętokrzyskiego należących do właściwości Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w Poznaniu i Krakowie - Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Kielcach przekazane zostały sprawy, w których skargi na działalność organów administracji publicznej mających siedzibę na obszarze województwa świętokrzyskiego zostały wniesione do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie i postępowanie nie zostało zakończone do dnia 1 lipca 2005r. Z uwagi na powyższą Sygn. akt I SA/ Ke 215/ 05 regulację prawną, właściwym do rozpoznania przedmiotowej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach. Stosownie do art. 184 Konstytucji RP oraz art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. nr 153, poz. 1270), Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z powyższym, aby wyeliminować z obrotu prawnego zaskarżony akt wydany przez ten organ, konieczne jest stwierdzenie, że doszło do naruszenia np. przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź prawa procesowego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy ( art. 145 § 1pkt.1 lit. a lub c ustawy z 30 sierpnia 2002r –p.p.s.a.). Ocenie Sądu podlega, zatem zgodność aktów administracyjnych zarówno z przepisami prawa materialnego jak i procesowego. Ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców (Dz. U. Nr 155. poz.1287 z póź. zm.) - po upływie 15 miesięcy od dnia doręczenia decyzji o warunkach restrukturyzacji, a w przypadku decyzji o warunkach restrukturyzacji doręczonych przed dniem 31 grudnia 2002 r. nie później niż do dnia 30 kwietnia 2004 r., z zastrzeżeniem ust. 1 a i 3, organ restrukturyzacyjny wydaje decyzję o zakończeniu restrukturyzacji, w której: 1/ stwierdza umorzenie należności podlegających restrukturyzacji, jeżeli warunki restrukturyzacji, o których mowa wart. 10 ust. 1 pkt 2 i 3, zostały spełnione albo 2/ umarza postępowanie restrukturyzacyjne, jeżeli warunki restrukturyzacji, o których mowa wart. 10 ust. 1 pkt 2 i 3, nie zostały spełnione. Zgodnie z art. 21 ust. 1 a - decyzję, o której mowa w ust. 1, organ restrukturyzacyjny wydaje po przedłożeniu przez przedsiębiorcę informacji o spełnieniu warunków restrukturyzacji, o których mowa w art. 10 lub 10a, jednak nie wcześniej niż po upływie roku od dnia Sygn. akt I SA/ Ke 215/ 05 doręczenia decyzji o warunkach restrukturyzacji. Jednocześnie zgodnie z art. 10 ust. 1 tej ustawy należności, o których mowa w art. 6 objęte restrukturyzacją podlegają umorzeniu pod warunkiem, że przedsiębiorca wpłaci opłatę restrukturyzacyjną, o której mowa w art. 19, oraz w dniu wydania decyzji o zakończeniu restrukturyzacji, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1, nie posiada zaległości z tytułu należności wymienionych w art. 6, nieobjętych restrukturyzacją należących do właściwości danego organu restrukturyzacyjnego. Z kolei, zgodnie z art. 10 ust. 2 dane wymienione w ust. 1 pkt 1 należy przedstawić łącznie z wnioskiem, o którym mowa wart. 12 ust. 1, a informację zawierającą podstawowe dane o bieżącej sytuacji finansowej przedsiębiorcy dodatkowo także po upływie 11 miesięcy od dnia doręczenia decyzji o warunkach restrukturyzacji, jednak nie później niż przed upływem 14 miesięcy od dnia doręczenia tej decyzji. Przepis art. 10 ust. 3 i 5 w/w ustawy stanowi,że warunek wymieniony w ust. 1 pkt 3 uznaje się za spełniony również w przypadku, gdy wymienione w tym przepisie zobowiązanie lub zaległość wraz z odsetkami za zwłokę, nieobjęte postępowaniem restrukturyzacyjnym, zostaną przed wydaniem decyzji o zakończeniu restrukturyzacji, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1, rozłożone na raty lub zostaną odroczone terminy ich zapłaty, na zasadach określonych w art. 11 lub w odrębnych przepisach. Przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio do należności od przedsiębiorców z tytułu zobowiązań podatkowych stanowiących dochody budżetów jednostek samorządu terytorialnego, w przypadku podjęcia uchwały, o której mowa w art. 7 ust. 1. Wskazana regulacja prawna jednoznacznie określa warunki, których spełnienie przez przedsiębiorcę skutkują zakończeniem postępowania restrukturyzacyjnego zgodnego z wolą wnioskodawcy. W niniejszej sprawie, Zakłady nie spełniły warunków umorzenia należności wynikających z art. 10 ust. 1 pkt. 2 i ust. 3 w/w ustawy, bowiem nie przedstawiły organowi restrukturyzacyjnemu informacji o bieżącej sytuacji finansowej Zakładu, oraz realizacji programu restrukturyzacyjnego, a na dzień wydania decyzji posiadały zaległości z tytułu podatku od nieruchomości nie objęte restrukturyzacją w kwocie [...]zł. Sygn. akt I SA/ Ke 215/ 05 W świetle powyższych okoliczności, zarzut naruszenia art. 21 ust. 1 pkt. 1 w / w ustawy jest bezzasadny. Skarżący formułuje również zarzut naruszenia przepisów Ordynacji podatkowej, zwanej dalej Ord. pod. – w szczególności art.187 § 1, art. 121 § 1, art. 122, art.125 § 1- poprzez ich niezastosowanie. Stosownie do art.120 Ord. pod. – organy podatkowe działają na podstawie przepisów prawa. Działanie na podstawie przepisów prawa to z jednej strony działanie przez organ właściwy, a drugiej przestrzeganie zarówno przepisów prawa materialnego jak i prawa procesowego. Przepis art. 122 Ord. pod. statuuje naczelną zasadę postępowania podatkowego- zasadę prawdy obiektywnej. Jej treść oznacza, że obowiązkiem organu podatkowego jest ustalenie stanu faktycznego zgodnie z ze stanem rzeczywistym. Jest przy tym poza sporem, że kluczowe znaczenie dla każdego postępowania ma należyte ustalenie stanu faktycznego sprawy, tylko bowiem w takim przypadku możliwe jest prawidłowe ustalenie zakresu praw i obowiązków strony takiego postępowania. Z kolei, przepis art. 121 § 1 Ord. pod. zawiera zasadę prowadzenia postępowania podatkowego w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. Postępowanie budzące zaufanie to postępowanie staranne i merytorycznie poprawne. Przepis zaś, art. 187 § 1 Ord. pod. – konkretyzujący i rozwijający zasadę prawdy obiektywnej stanowi, że organ podatkowy zobowiązany jest zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowody. Niewątpliwe jest jednak, że przedmiotem dowodu winny być jedynie okoliczności istotne dla sprawy, to jest takie, które mogą przyczynić się do jej wyjaśnienia. Co jest istotne dla sprawy - wskazują normy prawa materialnego. Zdaniem Sądu, w toku postępowania, przeprowadzono postępowanie dowodowe w sposób odpowiadający w/w wymogom prawnym, dokładnie wyjaśniono stan faktyczny sprawy. Ustalenia organów są oparte na szczegółowej i logicznej analizie całokształtu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Sygn. akt I SA/ Ke 215/ 05 Skarżące Zakłady decyzją z dnia [...] w sprawie ustalenia warunków restrukturyzacji zostały pouczone przez organ o rocznym terminie ( 15-miesięcznym, nie później niż 30 kwiecień 2004 r. po nowelizacji ustawy) realizacji warunków wynikających z ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców. Jednocześnie organ wystosował do Zakładów pismo z dnia 23.09.2003r. przypominające warunki wydania decyzji o zakończeniu restrukturyzacji. Odnosząc dotychczasowe spostrzeżenia do rozpatrywanej sprawy, stwierdzić należy, że organy podatkowe obu instancji uczyniły zadość obowiązkom ciążącym na nich z mocy powołanych wyżej przepisów, zbadały sprawę wszechstronnie w oparciu o należycie zgromadzony materiał dowodowy oraz dokonały odpowiadającej wymogom prawnym oceny materiału dowodowego. W świetle powyższych uwag, zarzuty strony dotyczące naruszenia przez organy podatkowe przepisów Ord. pod. nie znajdują usprawiedliwionych podstaw. Zarzut naruszenia art. 66 § 1 pkt. 2 Ord. pod. poprzez jego niezastosowanie jest również bezzasadny. Należy zgodzić się z organem odwoławczym, że kwestia nieudanej transakcji dotycząca przekazania Gminie działek w zamian za zobowiązania podatkowe, nie podlega merytorycznej ocenie organu odwoławczego na etapie badania prawidłowości decyzji wydanej przez organ restrukturyzacyjny. To na skarżącym Zakładzie spoczywał obowiązek dbałości w zakresie realizacji zobowiązań - warunków ewentualnej transakcji, gdyż to one wywodziły dla siebie korzystne skutki prawne. Zarzut powyższy jest również bezzasadny i z tej przyczyny, że skarżący zdaje się bezpodstawnie utożsamiać organ restrukturyzacyjny jakim jest Prezydent Miasta z jednostką samorządu terytorialnego jaką jest Gmina. Należy bowiem podkreślić, że z jednej strony Prezydent Miasta jest z mocy regulacji zawartej w ustawie o samorządzie gminnym (art. 31 tej ustawy) organem Gminy upoważnionym do reprezentowania jej na zewnątrz, z drugiej zaś, zgodnie z Sygn. akt I SA/ Ke 215/ 05 art. 39 ustawy o samorządzie gminnym i art. 2 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców wydaje decyzje z zakresu administracji publicznej i w tym zakresie działa jako podmiot władzy publicznej ( por. wyrok SN z 7.06.2001r. publik. OSNAP 2002, nr 1 poz.4). Zawarcie na podstawie art. 66 § 1 i § 2 Ord. pod, umowy przenoszącej własność rzeczy lub praw majątkowych w zamian za zaległości podatkowe, stanowiące szczególny przypadek wygaśnięcia zobowiązania podatkowego, ma charakter czynności cywilnoprawnej, a nie administracyjno - prawnej, wobec czego nie mają zastosowania do niej przepisy o postępowaniu administracyjnym. W szczególności odmowa zawarcia umowy nie ma charakteru czynności administracyjnej o charakterze władczym, a jest jedynie przejawem cywilnoprawnej zasady swobody umów ( sprawa cywilna). Taki pogląd wyraził NSA w wyroku z 26.04.2000r sygn. I SA / Wr 31/99 opublik.M.Podat.2000/12/40. Sąd, w składzie rozpoznającym niniejszą skargę, w całości go podziela. Do zawarcia umowy dochodzi jedynie w przypadku zgodnych oświadczeń woli obydwu jej stron. Brak woli jednej ze stron uniemożliwia zawarcie umowy. Stosownie do regulacji art. 66 § 3 umowa wymaga formy pisemnej, a w przypadku jej zawarcia organ podatkowy wydaje decyzję stwierdzającą wygaśnięcie zobowiązania podatkowego. Wprawdzie przeniesienie własności rzeczy lub praw majątkowych, zgodnie z art. 66 § 2 pkt. 2 Ord. pod. następuje na podstawie umowy zawartej pomiędzy wójtem, burmistrzem,( prezydentem miasta), to oczywistym jest, iż czynności tych organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego dokonuje na rzecz Gminy jako podmiotu posiadającego osobowość prawną. Reasumując, okoliczności, z powodu których nie doszło pomiędzy stronami tj. Gminą a skarżącymi Zakładami do zawarcia umowy cywilnoprawnej, nie podlega merytorycznej ocenie przez organy administracji publicznej, a w konsekwencji również kontroli tut. Sądu . Sygn. akt I SA/ Ke 215/ 05 Wskazane okoliczności, czynią bezzasadnym zarzut, nie zastosowania przez organy orzekające przepisu art. 66 § 1 pkt. 2 Ord. pod. Skarżące Zakłady na dzień wydania decyzji posiadały zaległości podatkowe z tytułu należności wymienionych w art. 6 ustawy nieobjętych restrukturyzacją należących do właściwości danego organu restrukturyzacyjnego, a zatem wydanie zaskarżonej decyzji znajduje uzasadnienie prawne i faktycznie. Uznając, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.