I SA/Ke 216/16

Dnia 22 kwietnia 2016 roku Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku T. Z. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi T. Z na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej p o s t a n a w i a 1. zwolnić T. Z. od kosztów sądowych; 2. umorzyć postępowanie w części obejmującej żądanie ustanowienia adwokata. W sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [...] r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej T. Z.złożył sporządzony na urzędowym formularzu PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Uzasadniając wniosek wskazał, że jest osobą niepełnosprawną w stopniu znacznym. Przedstawiając swoja sytuację materialną wskazał, że pozostaje sam w gospodarstwie domowym, jako posiadany majątek wykazał dom o pow. 60m² do remontu, nieruchomość rolną wielkości 3 ha oraz samochód przystosowany dla osób niepełnosprawnych – współfinansowany przez PEFRON, jako dochód wskazał świadczenie emerytalne w kwocie 1.300 zł netto miesięcznie. Miesięczne wydatki skarżącego to mieszkanie – 400 zł, koszty leczenia – 350 zł, rehabilitacja – 400 zł, opiekunka 300 zł. W piśmie procesowym z 20 kwietnia 2016 r. skarżący oświadczył, że cofa wniosek w zakresie ustanowienia adwokata. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie z którą koszty sądowe, jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Na prawo pomocy składa się zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Według treści art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej ustawą P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia fachowego pełnomocnika. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Rozpoznając wniosek skarżącego w zakresie zwolnienie od kosztów sądowych uwzględniono przede wszystkim wysokość i źródło uzyskiwanych dochodów, wysokość wydatków koniecznych oraz stan zdrowia skarżącego. Mając na względzie powyższe okoliczności uznano, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego. W niniejszej sprawie skarżący cofnął wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. W związku z tym, rozpoznanie wniosku skarżącego w tym zakresie jest zbędne i podlega umorzeniu, na podstawie art. 249 a ustawy P.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.