I SA/Ke 219/16

Dnia 21 kwietnia 2016 roku Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku R.O. o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi R. O. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności składkowych p o s t a n a w i a ustanowić dla R.O. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w K.. W sprawie ze skargi na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy umorzenia należności składkowych R.O. w dniu 19 kwietnia 2016 r. (data stempla pocztowego) złożył wniosek o ustanowienie adwokata. Z oświadczenia zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący pozostaje w gospodarstwie domowym wraz z żoną. Utrzymują się ze świadczeń emerytalnych w łącznej kwocie 1.245,00 zł miesięcznie. Jako posiadany majątek skarżący wykazał dom wielkości 120m² oraz nieruchomość rolną wielkości 500m². Zdaniem orzekającego, wniosek strony skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisami art. 245 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej ustawą p.p.s.a, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy uznać należało, że skarżący wykazał, że znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej go do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Sytuacja majątkowa, skarżącego wskazuje, że nie jest ona w stanie bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Z tego względu, przyznano skarżącemu prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. Końcowo wskazać należy, że skarżący wypełnił i złożył wniosek na nieaktualnym druku PPF zamiast na aktualnie obowiązującym urzędowym formularzu PPF stanowiącym załącznik do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. (Dz.U z 2015 r. poz. 1257). Jednak z uwagi na to, że złożony wniosek został wypełniony rzetelnie, a jego treść nie pozostawia wątpliwości, co do sytuacji majątkowej i rodzinnej oraz żądania strony skarżącej odstąpiono od przesłania skarżącemu aktualnego urzędowego formularza PPF i zobowiązania do jego wypełnienia i przedłożenia Sądowi. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. referendarz sądowy orzekł jak w sentencji postanowienia.