I SA/Ke 221/10

Dnia 18 lutego 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Artur Adamiec po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku doradcy podatkowego P. Z. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu w sprawie ze skargi S. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Kielcach z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2003r. p o s t a n a w i a: przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz doradcy podatkowego P. Z. kwotę 738,00 (siedemset trzydzieści osiem) złotych w tym 138,00 (sto trzydzieści osiem) złotych podatku VAT tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wyrokiem z dnia 9 grudnia 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjnym w Kielcach oddalił skargę S. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2003r. W dniu 15 lutego 2011r. pełnomocnik skarżącego ustanowiony z urzędu w ramach prawa pomocy - doradca podatkowy P. Z. złożył w WSA w Kielcach opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od w/w wyroku. Jednocześnie pełnomocnik złożył wniosek o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu oświadczając, iż wyżej wymienione koszty w całości nie zostały opłacone. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.) adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy wyznaczony do udzielenia pomocy prawnej w ramach prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie kosztów ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej doradcy podatkowego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. z 2011r. Nr 31, poz. 153), powoływane dalej jako "rozporządzenie". W myśl § 3 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia, stawka przed sądem administracyjnym za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% kwoty wynagrodzenia określonego w ust. 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam doradca podatkowy w drugiej instancji – 75% kwoty, w obu przypadkach nie mniej niż 120zł. W przedmiotowej sprawie doradca podatkowy został ustanowiony po wydaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 9 grudnia 2010r. oddalającego skargę, czyli nie brał udziału w postępowaniu sądowym w pierwszej instancji. W świetle powołanych wyżej przepisów rozporządzenia przewidziane jest dla doradcy podatkowego wynagrodzenie w wysokości 75% z kwoty 2400zł określonej na podstawie § 3 ust. 1 pkt 1 lit. e rozporządzenia . Jednakże na postawie § 2 ust. 1 zasądzając wynagrodzenie doradcy podatkowemu, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy doradcy podatkowego, a także charakter pracy i wkład pracy doradcy podatkowego w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. W sprawie niniejszej rola pełnomocnika ograniczyła się jedynie do zapoznanie się z niezbyt obszernymi aktami sprawy i sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Mając więc na uwadze zaangażowany nakład pracy oraz charakter przedmiotowej sprawy należy uznać, że wynagrodzenie w wysokości 25% kwoty określonej w § 3 ust. 1 pkt 1 lit. e rozporządzenia jest adekwatna do udziału pełnomocnika w niniejszym postępowaniu. Pełnomocnik ustanowiony w sprawie z urzędu sporządził, doręczył stronie skarżącej oraz przedłożył Sądowi opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Nadto, zgodnie z wymogiem ustanowionym przez § 4 ust. 2 rozporządzenia, w opinii tej zawarł wniosek o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącej z urzędu wraz z oświadczeniem, że wyżej wymienione koszty w całości nie zostały opłacone. Wobec powyższego, na podstawie § 3 ust. 1 pkt 1 lit. e w zw. z § 2 ust. 1 rozporządzenia, Sąd ustalił i przyznał doradcy podatkowemu wynagrodzenie w kwocie 600,00zł. Zgodnie natomiast z § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu, opłatę (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tej opłacie. Mając na uwadze powyższe należało orzec jak w części dyspozytywnej postanowienia.