I SA/Ke 221/18

Dnia 4 października 2018 roku Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 4 października 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego sprawy ze skargi T.C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej p o s t a n a w i a 1. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych. 2. ustanowić dla skarżącego doradcę podatkowego, którego wyznaczy Krajowa Rada Doradców Podatkowych w W.. Postanowieniem z 7 sierpnia 2018 r. sygn. akt I SA/Ke 221/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę T.C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K.z [...] r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej. Pismem z 13 sierpnia 2018 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia doradcy podatkowego. W złożonym wniosku oraz dołączonych dokumentach skarżący wskazał, że pozostaje sam w gospodarstwie domowym, od marca 2017 r. jest osoba bezrobotną bez prawa do zasiłku, ze względu na wiek (61 lat) mimo poszukiwań pracy i rejestracji w urzędzie pracy nie znalazł zatrudnienia. Skarżący nie wykazał majątku. W utrzymaniu skarżącemu pomaga córka mieszkająca zagranicą. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) - zwanej dalej ustawą p.p.s.a. następuje w określonych przypadkach. W zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W zakresie częściowym natomiast, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Intencją wnioskodawcy w niniejszej sprawie było uzyskanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego. Rozstrzygnięcie wniosku sprowadzało się więc do zbadania, czy strona wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ubiegający się o taką pomoc winien, więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa. Analiza przedstawionej sytuacji materialnej wnioskodawcy wykazała, że wniosek o zwolnienie od kosztów oraz ustanowienie doradcy podatkowego zasługuje na uwzględnienie. Do pozytywnej oceny wniosku przekonuje przede wszystkim fakt, że skarżący jest osobą bezrobotną nieposiadającą majątku W tej sytuacji uznano, że kondycja finansowa wnioskodawcy nie pozwala na poniesienie kosztów sądowych oraz kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1, § 3 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.