I SA/Ke 223/08

Dnia 31 lipca 2008 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku E. i J. T. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi E. i J. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2008 p o s t a n a w i a 1. oddalić wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w części dotyczącej zwolnienia od wpisu sądowego w kwocie 100zł /słownie: sto złotych/ od skargi z dnia 12 maja 2008r.; 2. zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych w pozostałej części. W dniu 30 czerwca 2008r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wpłynął wniosek skarżących E. i J. T. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2008. Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu. Skarżący nie dopełnili tego wymagania, w związku z tym za pismem z dnia 1 lipca 2008r. Sąd przesłał skarżącym urzędowe formularze PPF i zobowiązał do złożenia wypełnionych w/w formularzy w terminie siedmiu dni od daty doręczenia niniejszego pisma pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Skarżący w zakreślonym w wezwaniu terminie nadesłali w dniu 11 lipca 2008r. wniosek o przyznanie prawa pomocy na formularzu PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych. Z uwagi na fakt, iż J. T. nie złożył podpisu na wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wezwał skarżącego pismem z dnia 17 lipca 2008r. do uzupełnienia powyższego braku formalnego pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżący złożył w zakreślonym terminie podpisany wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. W złożonych wnioskach skarżący oświadczają, że prowadzą wspólne gospodarstwo domowe wraz z dwoma dorosłymi synami w wieku 28 i 22lat. Następnie jednak skarżący oświadczają, iż synowie sami się utrzymują. Według oświadczenia w skład majątku skarżących wchodzi mieszkanie wielkości 64m² oraz nieruchomość rolna wielkości 3100m². Według oświadczenia źródłem utrzymania E. i J. T. są dochody uzyskiwane przez skarżącego z tytułu wynagrodzenia za pracę w wysokości 2200zł brutto miesięcznie. Skarżąca jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Oszczędności ani przedmiotów wartościowych skarżący nie wskazują. Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania lub pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W istocie instytucja ta stanowi pomoc państwa dla osób, które z uwagi na trudną sytuację finansową nie mogą uiścić kosztów bez wywołania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania dla siebie i rodziny. Ubiegający się o taką pomoc winien, więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa. Uwzględniając sytuację materialną i zdrowotną skarżących, należy stwierdzić, że wykazali należycie, iż nie są w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Z uwagi jednak na fakt, iż w dniu 9 lipca 2008r. skarżący uiścili należny wpis od skargi w wysokości 100zł wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w tej części należało oddalić i zwolnić skarżących od kosztów sądowych w pozostałej części. Mając powyższe na uwadze orzeczono, jak w sentencji na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, art. 243 § 1, art. 244 § 1, art. 245, art. 246 § 1 pkt 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.