I SA/Ke 223/12

Dnia 7 listopada 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Rojek po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku doradcy podatkowego A.B. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu w sprawie ze skarg E. G. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej z dnia [...]2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej z dnia [...]2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej z dnia [...]2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej p o s t a n a w i a: przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz doradcy podatkowego A. B. kwotę 590,40 (pięćset dziewięćdziesiąt złotych 40/100) złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym kwotę 110,40 (sto dziesięć złotych 40/100) złotych tytułem podatku od towarów i usług. Postanowieniem z dnia 2 lipca 2012 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach w ramach przyznania prawa pomocy ustanowił dla E. G. doradcę podatkowego, którym wyznaczony został A. B.. Na rozprawie w dniu 29 sierpnia 2012 r. Sąd postanowił na podstawie art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: "ustawą p.p.s.a." połączyć do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy o sygn. akt I SA/Ke 223/12, I SA/Ke 224/12, I SA/Ke 225/12 i I SA/Ke 226/12 i prowadzić je pod sygn. akt I SA/Ke 223/12. W tym samym dniu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wydał wyrok, którym oddalił skargi E. G. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]2012 r. o nr: [...],[...], [...]i [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznych. W dniu 2 listopada 2012 r. pełnomocnik skarżącej złożył do WSA w Kielcach opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od w/w wyroku. Jednocześnie pełnomocnik złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu, wnosząc o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w wysokości prawem przewidzianej. Oświadczył, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Zgodnie z art. 250 ustawy p.p.s.a., wyznaczony doradca podatkowy otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności doradców podatkowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej doradcy podatkowego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. z 2011 r. nr 31, poz. 153), zwane dalej: "rozporządzenie". Przepis § 4 ust. 1 rozporządzenia stanowi, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% kwoty wynagrodzenia, o których mowa w § 3, oraz niezbędne, udokumentowane wydatki doradcy podatkowego. Zgodnie z § 4 ust. 2 wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub części. Stosownie do § 3 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia wynagrodzenie doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym wynosi w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50 % kwoty wynagrodzenia określonego w ust. 1, nie mniej niż 120 zł. W niniejszej sprawie kwota wynagrodzenia w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, na podstawie § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia wynosi 240 złotych. Zatem w świetle powołanych przepisów rozporządzenia, należne doradcy podatkowemu wynagrodzenie za prowadzenie jednej sprawy wynosi 120 zł. W sytuacji gdy wyrokiem rozstrzygnięto sprawy połączone do wspólnego rozpoznania na podstawie art. 111 § 2 ustawy p.p.s.a., doradca podatkowy sporządzając opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej dokonał takiej czynności we wszystkich połączonych i rozstrzygniętych wyrokiem sprawach niezależnie od tego w ilu pismach przedstawił swoje stanowisko. Dlatego też doradcy podatkowemu należy się wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w każdej z łącznie rozpoznanych i rozstrzygniętych spraw (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lutego 2011 r. I GZ 23/11, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Na podstawie wyżej wskazanych przepisów prawa oraz uwzględniwszy pogląd wyrażony w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego, kwota wynagrodzenia wyniosła 480 zł. Wynagrodzenie to podwyższone zostało o 23% podatku VAT, czyli o kwotę 110,40 zł. Zgodnie bowiem z treścią § 2 ust. 3 rozporządzenia, wynagrodzenie w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tej opłacie. Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wyniosły zatem kwotę 590,40 zł. Mając na uwadze powyższe należało orzec jak w części dyspozytywnej postanowienia.