I SA/Ke 225/16

PostanowienieWSA w Kielcach2016-04-22

Skład orzekający: Mirosław Surma

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie odmawiające zawieszenia postępowania odwoławczego podlega wykonaniu w rozumieniu art. 61 § 3 PPSA, a jeśli tak, to czy jego wykonanie może spowodować znaczna szkodę lub trudne do odwrócenia skutki dla strony?
Ratio decidendi
Postanowienie odmawiające zawieszenia postępowania odwoławczego nie jest aktem podlegającym wykonaniu w rozumieniu art. 61 § 3 PPSA, ponieważ nie nakłada na stronę żadnych obowiązków ani nie zmienia jej sytuacji prawnej czy materialnej. W związku z tym wniosek o jego wstrzymanie podlega oddaleniu. Nawet gdyby postanowienie nosiło znamiona wykonalności, należałoby odmówić wstrzymania jego wykonania z powodu braku dostatecznego uzasadnienia wniosku, w szczególności braku informacji o sytuacji majątkowej strony.
Stan faktyczny
Skarżąca A.R. wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. odmawiające zawieszenia postępowania odwoławczego. W ramach skargi złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu I instancji, argumentując, że ich wykonanie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i trudne do odwrócenia skutki, w tym upadłość jej działalności gospodarczej z powodu niesłusznie nałożonego podatku VAT.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Surma po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi A.R. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania odwoławczego postanawia: oddalić wniosek. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na postanowienie z dnia 10 lutego 2016 r. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania odwoławczego, A. R. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu I instancji. Uzasadniając wniosek o wstrzymanie skarżąca podniosła, że wykonanie zaskarżonego postanowienia organu II instancji oraz postanowienia organu I instancji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody skarżącemu oraz może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Zdaniem skarżącej, kontynuowanie prowadzenia postępowania odwoławczego bez kompleksowego rozpoznania kwestii występowania zagadnienia wstępnego, może spowodować wydanie decyzji z naruszeniem prawa, która będzie obligować skarżącą do zapłaty niesłusznie nałożonego na nią podatku VAT, przez co nie będzie ona w stanie dalej funkcjonować na rynku i będzie zmuszona ogłosić swoją upadłość. Skarżąca zaznaczyła, że wydanie decyzji przez organ II instancji w sprawie dotyczącej decyzji [...], która podtrzymywałby decyzję organu I instancji, przed rozpatrzeniem kwestii występowania zagadnienia wstępnego, spowoduje trudne do odwrócenia skutki dla skarżącego. W czasie oczekiwania na rozprawę przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Kielcach mogłaby zostać wydana negatywna decyzja przez Dyrektora Izby Skarbowej w K. dotycząca prowadzonej przez nią działalności gospodarczej E., która ostatecznie doprowadziłaby do upadłości i zniknięcia następnego uczciwego przedsiębiorcy z powodu działań organów podatkowych, które niesłusznie nałożyły na nią podatek VAT. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.), powoływanej dalej jako "ustawa p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przedmiotem wniosku, o którym mowa w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wykonania wymagają. Nie można natomiast mówić o wykonaniu aktu, jeżeli nie ma on przedmiotu wykonania (węzła praw i obowiązków, który mógłby podlegać wykonaniu). Instytucja unormowana w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. dotyczy tylko takich sytuacji, gdy akt organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie rozstrzygnięcia organu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania. W przedmiotowej sprawie wniosek o wstrzymanie został zawarty w skardze na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. odmawiające zawieszenia postępowania odwoławczego. Jest to rodzaj aktu prawnego nie noszącego znamion wykonalności. Postanowienie to nie nakłada na skarżącą żadnych obowiązków, nie zmienia wysokości powstałego wcześniej zobowiązania, a tym samym nie wywołuje żadnych bezpośrednich skutków w sferze praw, czy obowiązków materialnoprawnych (por. postanowienie NSA z dnia 2 grudnia 2013 r. sygn. akt II FZ 1128/13, z dnia 20 maja 2013 r. sygn. akt III SA/Wa 3385/12, z dnia 24 kwietnia 2014 r. sygn. akt II FZ 470/14 - dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Skoro zatem wniosek skarżącej dotyczy postanowienia, które nie podlega wykonaniu, zasadnym jest jego oddalenie. Należy ponadto zauważyć, że nawet jeśli postanowienie będące przedmiotem zaskarżenia nosiłoby znamiona wykonalności, to należałoby odmówić wstrzymania jego wykonania z uwagi na brak dostatecznego uzasadnienia. Skarżąca motywując swój wniosek, ograniczyła się do stwierdzenia, że bez kompleksowego rozpoznania kwestii występowania zagadnienia wstępnego może dojść do wydania decyzji z naruszeniem prawa w następstwie czego prowadzona przez nią działalność nie będzie w stanie funkcjonować na rynku i będzie musiała ogłosić swoją upadłość. Dla oceny, czy w danej sytuacji może nastąpić wspomniany skutek konieczne jest wykazanie nie tylko wysokości zobowiązania, jakie należy uiścić w związku z wydaniem ostatecznej decyzji, ale również wielkości majątku podmiotu zobowiązanego do jego wykonania, wysokości osiąganych przychodów i kosztów jego uzyskania. Tymczasem skarżąca nie podała żadnych informacji dotyczących jej sytuacji majątkowej, osiąganych dochodów, posiadanych aktywów czy stanu rachunków bankowych. Tym samym brak stosownego uzasadnienia wniosku uniemożliwiałby jego merytoryczną ocenę. Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło