I SA/Ke 225/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Asesor WSA Magdalena Stępniak po rozpoznaniu 19 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na zawiadomienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Kielcach z 26 marca 2026 r. nr Z.159234932.EVA.E w przedmiocie zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego postanawia: odrzucić skargę. A. W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na zawiadomienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Kielcach z 26 marca 2026 r. nr Z.159234932.EVA.E w przedmiocie zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej "p.p.s.a."). sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie. Ponadto, zgodnie z art. 3 § 2a p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Z kolei na mocy art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Uwzględniając powyższe do katalogu spraw, w których właściwy jest sąd administracyjny należy podnieść, że treść art. 3 § 2 pkt 3) p.p.s.a. jednoznacznie wskazuje, iż w ustawie tej wymieniony przepis stanowi podstawę zaskarżania do sądu administracyjnego jedynie postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym (i to tylko takich, na które służy zażalenie). Art. 3 § 2 p.p.s.a. przewiduje też możliwość skarżenia do sądu administracyjnego bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawach, w których są wydawane decyzje i postanowienia (pkt 1-3), oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane akty lub podejmowane czynności, określone w art. 3 § 2 pkt 4), tj. inne akty i czynności z zakresu działania organów (por. np. postanowienie NSA z 16 września 2004 r., OSK 247/04, ONSA WSA 2004, nr 2, poz. 30). Podkreślić należy, że zaskarżone zawiadomienie o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego nie mieści się w wyżej powołanej kategorii spraw, podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Jest to bowiem czynność egzekucyjna dokonywana w trakcie prowadzenia przez organ administracji postępowania egzekucyjnego. Samo zastosowanie zajęcia egzekucyjnego nie podlega z wyżej podanych przyczyn kognicji sądu administracyjnego. Tym samym skarga wniesiona na powyższe zawiadomienie naczelnika z 27 marca 2026 r. podlega odrzuceniu. W kontekście uwag przedstawionych przez skarżąca wyjaśnić należy, że badanie przez sąd administracyjny zasadności i prawidłowości zastosowania środka egzekucyjnego jest możliwe dopiero w ramach kwestionowania ostatecznego postanowienia w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne, wydanego przez organ nadzoru w trybie przewidzianym w art. 54 u.p.e.a. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1) p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W myśl z kolei art. 58 § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.