I SA/Ke 232/18

Dnia 3 sierpnia 2018 roku Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia roku na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Z. T. na decyzję Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie przyznana płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za 2017 rok w pomniejszonej wysokości p o s t a n a w i a zwolnić Z. T. od kosztów sądowych. W sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z [...] r. nr [...]w przedmiocie przyznana płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za 2017 rok w pomniejszonej wysokości Z.T. złożył sporządzony na urzędowym formularzu PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. W złożonym na urzędowym formularzu PPF wniosku skarżący wskazał, że pozostaje w gospodarstwie domowym wraz z żoną i czworgiem dzieci w wieku 20, 19, 17 i 6 lat. Jako posiadany majątek wskazał dom wielkości 76m² (wymaga generalnego remontu, nieruchomość rolną wielkości 1,49ha. Wskazał, że jego żona pracuje na roli, a dzieci uczą się, są ubodzy, jest im bardzo ciężko, a kwota wpisu sądowego – 200 zł to dla skarżącego bardzo duża kwota. Rodzina skarżącego utrzymuje się z dochodu z gospodarstwa rolnego oraz zasiłku pielęgnacyjnego w łącznej kwocie 700 zł netto miesięcznie. Miesięczny dochód rodzina przeznacza na jedzenie, leki dla dzieci i opłaty. Ponadto w piśmie z 13 lipca 2018 r. skarżący wskazał, że najmłodsza córka leczy się nefrologicznie i onkologicznie, jest po chemioterapii, pozostałe dzieci leczą się kardiologicznie. Skarżący oświadczył też że nie ma stałej pracy, pomaga przy chorych dzieciach i pracuje na roli, często jest zmuszony pożyczać pieniądze u rodziny i znajomych. Zdaniem orzekającego, wniosek strony skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Na gruncie obowiązujących przepisów postępowań sądowych obowiązuje zasada, według której koszty sądowe pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) zwanej dalej ustawą p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Ubiegający się o taką pomoc winien, więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa. Analiza złożonego przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych wykazała, że wniosek ten zasługuje na uwzględnienie. Biorąc bowiem pod uwagę sytuację finansową skarżącego, przede wszystkim wysokość oraz źródła miesięcznych dochodów należało stwierdzić, że wykazał należycie, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i 2 pkt 7 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.