I SA/Ke 233/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kuchta po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2015 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku pełnomocnika G. C. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu w sprawie ze skargi G. C. na decyzję Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2009 r. postanawia: przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz adwokata M. C. kwotę 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden 40/100) złotych, w tym 41,40 (czterdzieści jeden 40/100) złotych podatku od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Wyrokiem z dnia 27 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjnym w Kielcach w sprawie niniejszej oddalił skargę G. C. na decyzję Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z dnia 31 lipca 2015 r. ustanowił dla G. C. w ramach pomocy prawnej adwokata. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczyła w dniu 6 sierpnia 2015 r. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej adwokata M. C. W dniu 12 sierpnia 2015 r. pełnomocnik skarżącej, ustanowiony z urzędu, adwokat M. C. złożył w WSA w Kielcach opinię w przedmiocie braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od w/w wyroku. Jednocześnie pełnomocnik złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zakresie sporządzenia takowej opinii oświadczając, że nie zostało ono zapłacone w żadnej części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.) zwanej dalej ,,ustawą p.p.s.a." adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy wyznaczony do udzielenia pomocy prawnej w ramach prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie kosztów ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), powoływane dalej jako rozporządzenie. W myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit. "b" rozporządzenia stawka przed sądem administracyjnym za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Zgodnie zaś z § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłatę zasądzaną na rzecz adwokata sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Przedmiotem sprawy jest przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w pomniejszonej wysokości. W tego rodzaju sprawach stawka minimalna wynagrodzenia adwokata na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia wynosi 240 złotych. W pierwszej instancji strona nie była reprezentowana przez pełnomocnika z urzędu. Pełnomocnik z urzędu ustanowiony został po wydaniu rozstrzygnięcia przez Sąd pierwszej instancji zatem, w świetle powołanych przepisów rozporządzenia, należne adwokatowi wynagrodzenie w niniejszej sprawie wynosi 180 zł. Pełnomocnik ustanowiony w sprawie z urzędu sporządził, doręczył stronie skarżącej oraz przedłożył Sądowi opinię w przedmiocie braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Nadto, zgodnie z wymogiem ustanowionym przez § 20 rozporządzenia, w opinii tej zawarł wniosek o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie w/w opinii wraz z oświadczeniem, że nie zostało ono zapłacone w żadnej części. Wobec powyższego, na podstawie § 18 ust. 1 pkt 2 lit. "b" w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia Sąd ustalił wynagrodzenie w kwocie 221,40 zł, w tym 41,40 zł podatku VAT, i sumę tę przyznał adwokatowi ustanowionemu z urzędu dla G. C. Mając na uwadze powyższe należało orzec jak w części dyspozytywnej postanowienia.