I SA/Ke 234/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Chraniuk-Stępniak po rozpoznaniu 28 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.M na informację Zarządu Województwa Ś. z (...) nr (...) w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia postanawia odrzucić skargę. Zarząd Województwa Ś. w piśmie z (...) nr (...), skierowanym do E.M., zawarł informację o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku o dofinansowanie projektu pn. "(...) E.M. FHU", złożonego w ramach naboru nr (..)" dla działania 3.2. "Efektywność energetyczna i odnawialne źródła energii w przedsiębiorstwach" Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Ś. na lata 2014-2020. Zarząd wskazał, że projekt nie spełnił warunku formalnego nr 3 "Kompletność wniosku o załączniki zgodnie z listą załączników stanowiącą element Regulaminu Konkursu". Stwierdził bowiem, że nie został złożony skorygowany załącznik nr 12 a "Formularz do wniosku o dofinansowanie w zakresie oceny oddziaływania na środowisko", pomimo wezwania do jego dostarczenia. Projekt nie spełnił ponadto warunku formalnego nr 4 "Poprawność wypełnienia wniosku wraz z załącznikami zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosku oraz instrukcją wypełniania załączników". Złożony wniosek oraz załącznik nie zostały poprawione/uzupełnione zgodnie z wezwaniem wskazanym w piśmie z 21 stycznia 2019 r. w następujących punktach: 1. Wniosek aplikacyjny: Sekcja XI. Harmonogram ponoszenia wydatków/kosztów kwalifikowanych i niekwalifikowanych w projekcie; Sekcja XIV. Wskaźniki; 2. Załącznik nr 18 Oświadczenie o zabezpieczeniu środków na realizację inwestycji wraz z odpowiednim dokumentem. Jako podstawę prawną pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia Zarząd podał art. 43 ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowych w perspektywie finansowej 2014-2020 (j.t. Dz.U.2018.1431), dalej "ustawa wdrożeniowa" oraz § 13 ust. 3 Regulaminu konkursu. Na powyższą informację E.M. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Wniosła o uwzględnienie skargi i stwierdzenie, że decyzja o pozostawieniu wniosku o dofinansowanie bez rozpatrzenia została wydana w sposób naruszający prawo, tj.: art. 43 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej poprzez bezpodstawne stwierdzenie niespełnienia warunków formalnych skutkujące pozostawieniem wniosku bez rozpatrzenia, jak również naruszeniem art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez prowadzenie procedury wyboru projektów w sposób nierzetelny i stronniczy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2018.1302 ze zm.), dalej "ustawa p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zakres tej kontroli sprecyzowany został w przepisie art. 3 § 2, wymieniającym formy działania administracji publicznej, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego. W myśl przepisu art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych. Ustawą szczególną w rozumieniu powołanego wyżej przepisu jest ustawa wdrożeniowa. Zgodnie z art. 43 ust. 1 tej ustawy, w razie stwierdzenia we wniosku o dofinansowanie projektu braków właściwa instytucja wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w wyznaczonym terminie nie krótszym niż 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Ocena czy wniosek nie zawiera braków wskazanych w art. 43 ust. 1 dokonywana jest przez właściwą instytucję przed poddaniem wniosków ocenie, o której mowa w art. 37 ust. 2 ustawy wdrożeniowej czyli ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów. Ustawa wdrożeniowa oraz Regulamin konkursu nie przewidują środka odwoławczego od informacji o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia na wstępnym etapie weryfikacji wymogów formalnych. Wniosek strony został pozostawiony bez rozpoznania na etapie weryfikacji warunków formalnych wniosku. Nie był przedmiotem oceny dokonywanej przez komisję pod kątem spełnienia kryteriów wyboru, ponieważ, jak uznał organ, wniosek zawierał braki formalne, zaś wnioskodawca nie uzupełnił ich w wyznaczonym terminie. Do oceny merytorycznej, według określonych w regulaminie kryteriów, kierowane są jedynie te wnioski, które przeszły pozytywnie weryfikację wymogów formalnych. Muszą to być wnioski kompletne, odpowiadające wymogom ogłoszonego konkursu. W konsekwencji wniosek skarżącej nie został oceniony negatywnie, wobec czego wnioskodawcy nie przysługiwało prawo wniesienia protestu w oparciu o art. 53 ustawy wdrożeniowej. Z kolei zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej skarga do sądu administracyjnego przysługuje w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia (art. 66 ust. 2 pkt 1). Z analizy powołanych regulacji wynika, że możliwość złożenia protestu oraz w dalszej kolejności skargi do sądu administracyjnego związana jest z oceną projektu, o której mowa w rozdziale 13 tej ustawy (dokonanej na podstawie kryteriów wyboru projektów) oraz jej negatywnym wynikiem. W konsekwencji pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego w trybie art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Przepis ten zawiera bowiem zamknięty katalog rozstrzygnięć, od których przysługuje skarga do sądu administracyjnego: nieuwzględnienie protestu, negatywna ponowna ocena projektu lub pozostawienie protestu bez rozpatrzenia. Za dopuszczalnością skargi nie przemawia także art. 64 ustawy, który stanowi, że w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy p.p.s.a. określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4. Pozostawienie wniosku o dofinansowanie projektu bez rozpatrzenia nie jest aktem lub czynnością, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem skarga do sądu administracyjnego przysługuje na inne niż określone w pkt 1-3 (czyli inne niż decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym) akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Pozostawienie bez rozpatrzenia wniosku o dofinansowanie nie jest czynnością, która dotyczy uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Czynność zaskarżalna na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy p.p.s.a. powinna ustalać, stwierdzać lub potwierdzać uprawnienie lub obowiązek określone przepisami prawa administracyjnego. Musi więc istnieć ścisły oraz bezpośredni związek między ustaleniem, a realizacją uprawnienia lub obowiązku. Pozostawienie wniosku o dofinansowanie bez rozpatrzenia nie rozstrzyga w sposób bezpośredni o jakichkolwiek uprawnieniach wynikających z prawa materialnego. Nie dochodzi w tym przypadku do konkretyzacji normy prawa materialnego w sprawie administracyjnej. Normy takiej nie zawierają przepisy ustawy wdrożeniowej. Organ nie ma obowiązku przyznania dofinansowania wszystkim zgłoszonym do konkursu projektom, spełniającym wymogi formalne. Organ dokonuje wyboru projektów spośród prawidłowo zgłoszonych i spełniających wymogi formalne, stosując określone w ustawie kryteria oceny. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a., który w sprawie ma zastosowanie na podstawie art. 64 ustawy wdrożeniowej, sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Jak wskazano wyżej, pozostawienie bez rozpoznania wniosku z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. w zw. z art. 64 ustawy wdrożeniowej, orzekł jak w sentencji postanowienia.