I SA/Ke 235/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Jarmasz, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Rojek (spr.),, Asesor WSA Mirosław Surma, Protokolant Sekretarz sądowy Michał Gajda, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 30 października 2006 r. sprawy ze skargi R. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie opłaty za kartę pojazdu uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. ISA/Ke 235/06 Uzasadnienie Wnioskiem z dnia 1.VI.2006r. skierowanym do Starosty Powiatowego w K. R. K. wniósł o wznowienie postępowania w sprawie zwrotu opłaty za kartę pojazdu. W uzasadnieniu żądania powołała się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego w sprawie U 6/04. W odpowiedzi na wniosek Starosta Powiatowy w K. decyzją z dnia [...]znak [...]odmówił wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją nr. [...] z dnia [...]w sprawie rejestracji pojazdu marki [...] nr. rej. [...] W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał, że przedmiotowy samochód zarejestrowany został decyzją Starosty na podstawie art. 73 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. Z 2003r. Nr. 58 poz. 515 ze zm.).W ramach procedury obowiązującej przy rejestracji pojazdów właścicielowi została wydana karta pojazdu na podstawie art. 77 ust. 3 w/w ustawy po pobraniu opłaty za tę czynność zgodnie z par. 1 ust. 1 pkt 3 załącznika nr. 1 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 27.IX.2003r. w sprawie szczegółowych czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem pojazdów do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach(Dz.U. Nr. 192 poz. 1878 ze zm.) w wysokości określonej par. 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28.VII.2003r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu(Dz.U.Nr. 137 poz. 1310) tj. 500 zł. Pośród czynności składających się na zarejestrowanie pojazdu decyzją administracyjną jest efekt finalny czyli zarejestrowanie lub odmowa zarejestrowania pojazdu. Pobranie opłaty wynikającej wprost z przepisów prawa jest natomiast czynnością materialno - techniczną wobec czego nie ma tu zastosowania administracyjny tryb postępowania. Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 17.I.2006r. U 6/04 orzekł, iż par. 1 ust.1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28.VII.2003r. W sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz.U.Nr. 137 poz. 1310) jest niezgodny z art. 77 ust. 4 pkt 2 i ust. 5 ustawy z dnia 20.VI.1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2005r. Nr. 108 poz. 908 ze zm.) oraz art. 92 ust. 1 i art. 217 Konstytucji RP i traci on moc obowiązującą z dniem 1 maja 2006r. Skoro na mocy powyższego orzeczenia ,rozporządzenie utraciło moc dopiero z dniem 1.V. 2006r. to do tej daty pobieranie opłaty w wysokości 500 zł miało postawę prawną. Skoro zatem wnioskodawca kwestionuje jedynie jedną z czynności postępowania rejestracyjnego, która decyzją administracyjną nie jest, brak jest podstaw prawnych do wznowienia postępowania w sprawie rejestracji przedmiotowego pojazdu. Rozpoznając odwołanie R. K. od powyższego rozstrzygnięcia Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją nr. [...] wydaną w dniu [...] uchyliło zaskarżoną decyzję i w to miejsce orzekło o odmowie wznowienia postępowania w sprawie opłaty za kartę pojazdu marki [...] nr. rej. [...]. W uzasadnieniu wskazano, że skoro opłata za kartę pojazdu, jako czynność materialno- techniczna, nie stanowi części decyzji o rejestracji pojazdu, a strona wniosła o wznowienie postępowania w sprawie opłaty za kartę pojazdu - to wadliwie organ I instancji odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną o rejestracji pojazdu. Wskazał, że w sprawie mamy do czynienia z zasadnością odmowy wznowienia postępowania z przyczyn przedmiotowych albowiem strona żądała wznowienia postępowania w sprawie , w której organ działał w innej formie niż decyzja. Zdaniem organu II instancji pomimo wadliwego sformułowania sentencji decyzji ,jej uzasadnienie przystaje do aktualnie sformułowanej sentencji. Na powyższe rozstrzygnięcie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł R. K. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucając obrazę przepisów, pominięcie zebranych w sprawie materiałów i brak wyczerpujących ustaleń. W uzasadnieniu skargi podniósł że organy nie zastosowały wyroku Trybunału Konstytucyjnego do czego były zobowiązane. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest zasadna choć nie z przyczyn w niej wskazanych. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych(Dz.U.Nr. 153 poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Oznacza to, że wyeliminować z obrotu prawnego można jedynie takie rozstrzygnięcie, które narusza prawo materialne lub procesowe i to w sposób mający wpływ na jego treść. Zgodnie z art. 134 par. 1 ustawy z dnia 30.VIII.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz.U.Nr. 153 poz. 1270 ze zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi. Wychodząc poza granicę skargi stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja narusza prawo. Na gruncie ustawy kodeks postępowania administracyjnego (zwanej dalej Kpa) z dnia 14.VI.1960r.(Dz.U.Nr. 30 poz. 168 ze zm) obowiązuje zasada skargowości wyrażona w art. 61 par. 1 tej ustawy. Oznacza ona , że do wszczęcia postępowania administracyjnego niezbędny jest wniosek strony. Art. 61 par. 1 Kpa musi być interpretowany w związku z przepisami prawa materialnego, które wyznaczają rodzaj spraw załatwianych w formie decyzji administracyjnej. Skoro zatem jednostka rozporządza swym prawem a wszczęcie postępowania następuje na jej wniosek to szczególnego znaczenia nabiera prawidłowe odczytanie wniosku strony. Zadaniem organu administracji publicznej jest zatem ustalenie czy żądanie zawarte we wniosku dotyczy sprawy o indywidualnym charakterze oraz czy dopuszczalne jest rozstrzygnięcie sprawy w formie decyzji. Jeżeli żądanie zawarte w podaniu o wszczęcie postępowania nie pozwala ze względu na jego enigmatyczność na ustalenie wstępnych przesłanek, organ winien wezwać wnoszącego do uzupełnienia w tym zakresie podania w terminie 7 dni z pouczeniem, że nieusunięcie tego braku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia( art.64 par. 1 Kpa).Przypadek taki zaszedł w przedmiotowej sprawie. Wprawdzie w podaniu o wszczęcie postępowania R. K. zawarł wniosek o wznowienie postępowania to jednak wskazał równocześnie, że faktycznie dochodzi zwrotu opłaty za kartę pojazdu. Na taką treść podania wskazują wszystkie dalsze pisma skarżącego złożone do sprawy. W takim przypadku na organie spoczywał obowiązek wyjaśnienia jaka była faktyczna wola strony. Nie wywiązanie się przez organ z tego obowiązku spowodowało w istocie nie rozpatrzenie żądania strony albowiem trudno przypuścić by jej intencją było wznowienie postępowania w sprawie czy to rejestracji jej pojazdu czy to zwrotu opłaty. Rozpoznając sprawę ponownie organy ustalą w pierwszej kolejności jaka jest faktyczna wola strony w trybie art. 64 pr. 1 Kpa. Jeśli strona wskaże, że jej intencją jest zwrot opłaty za kartę pojazdu należy rozważyć w jakim trybie rozpoznać jej wniosek. Ustalenia Trybunału Konstytucyjnego w sprawie U 6/04 pozwalają przenieść rozpoznanie sprawy na grunt prawa daninowego a więc na grunt Ordynacji podatkowej(Dz.U.Nr. 8 poz. 60 za 2005r.ze zm.). Przepis art. 2 tej ustawy regulujący jej zakres stosowania przewiduje w par. 2, że jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej , przepisy działu III stosuje się również do opłat oraz innych niepodatkowych należności budżetu państwa, do których ustalenia lub określenia uprawnione są inne organy, niż wymienione w par. 1 ustawy. Przepis ten ma zastosowanie w sprawie bo opłata za wydanie karty pojazdu jest opłatą o której w nim mowa. Nadto określił ją organ, który nie jest organem podatkowym, wydając rozporządzenie do ustawy oraz brak jest przepisów stanowiących inaczej. Reasumując objęcie karty pojazdu przepisem art. 2 OP oznacza, że do tej opłaty stosuje się przepisy działu III Ordynacji podatkowej. Oznaczać to będzie, że o ile skarżący potwierdzi swoją intencję zwrotu opłaty, do jego rozpoznania znajdą zastosowanie przepisy o zwrocie nadpłaty zawarte w Ordynacji podatkowej. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 145 par. 1 pkt c ustawy p.p.s.a. Orzekł jak w sentencji.