I SA/Ke 238/08
WyrokWSA w Kielcach2008-10-30
Skład orzekający: Maria Grabowska, Ewa Rojek, Mirosław Surma
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ podatkowy jest związany danymi wynikającymi z ewidencji gruntów i budynków przy ustalaniu wysokości podatku od nieruchomości, nawet jeśli podatnik kwestionuje podstawę prawną zmian w tej ewidencji?Ratio decidendi
Organ podatkowy jest związany danymi wynikającymi z ewidencji gruntów i budynków, które stanowią dokument urzędowy. Dopóki dane te nie zostaną zmienione w trybie właściwym dla organu prowadzącego ewidencję (starosty), organ podatkowy nie może ich pomijać ani dokonywać zmian w ewidencji. Sprawy dotyczące prawidłowości podstawy zmian w ewidencji nie mogą być przedmiotem oceny w postępowaniu podatkowym.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującej w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy C. w sprawie ustalenia wysokości podatku od nieruchomości na 2006 r. Skarżący M. K. kwestionował dane dotyczące powierzchni i właścicieli nieruchomości, na podstawie których dokonano wymiaru podatku, wskazując na nieprawidłowości w zmianach dokonanych w ewidencji gruntów. Skarżący domagał się wymierzenia podatku od innej powierzchni nieruchomości i skierowania do właściwych organów zagadnienia ustalenia numerów ewidencyjnych działki.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Grabowska, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Rojek (spr.),, Sędzia WSA Mirosław Surma, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Andrzej Stolarski, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 30 października 2008r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2006r. oddala skargę.
Decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzją Burmistrza Miasta i Gminy C. z dnia [...] nr [...] w sprawie ustalenia wysokości podatku od nieruchomości na 2006r.
W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyjaśniło, że organ podatkowy pierwszej instancji dokonał wymiaru podatku od nieruchomości na 2006r. w kwocie 231 zł. Podstawę tego wymiaru stanowiło znajdujące się w aktach sprawy zawiadomienie o zmianie w ewidencji gruntów z dnia 20 kwietnia 2006 r. Wynika z niego, że nastąpiła zmiana w ewidencji gruntów prowadzonej dla nieruchomości o pow. 0,0496 ha, numer działki [...] , zmienił się bowiem skład właścicieli przedmiotowej nieruchomości. W wyniku tych zmian, na 2006r. jako właściciele nieruchomości o pow. 496 m2 oznaczonej symbolem B - tereny mieszkaniowe, figurują A. K., M. K., J. K., W. K., J. Z. (G. Z.) oraz E.D. B.. W związku z tym organ przyjął do opodatkowania podatkiem od nieruchomości na 2006r. powierzchnię 496 m2 gruntów, która jest zgodna z wypisem z rejestru gruntów oraz zawartym w nim oznaczeniem w roku 2006. Natomiast powierzchnie budynków opodatkowane zostały zgodnie ze złożonymi informacjami o posiadanych nieruchomościach przez W. K. i A. K. na rok 2006.
Organ podkreślił, że nie ma możliwości przyjęcia do wymiaru podatku odmiennych danych od tych, które wynikają z ewidencji gruntów prowadzonej przez Starostwo Powiatowe. Organy podatkowe związane są danymi wynikającymi z ewidencji gruntów, a nie ewidencji podatkowej. Dlatego dopóki te dane nie ulegną zmianie, nie będzie możliwe inne opodatkowanie przedmiotowych gruntów.
Powołując się na treść art. 3 ust. 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych organ wyjaśnił, że obowiązek podatkowy został ustanowiony solidarnie na wszystkich współwłaścicielach lub posiadaczach. Zaznaczył również, że nieruchomość czy obiekt budowlany tworzą przedmiot opodatkowania niezależnie od poszczególnych udziałów we współwłasności, czy też relacji poszczególnych posiadaczy.
Kolegium nadmieniło również, że złożone przez W. K. i A. K. informacje dotyczą znajdujących się w ich posiadaniu w 2006 r. nieruchomości gruntowych jak i budynkowych położonych w C. przy ulicy[...] , dla których prowadzona jest KW nr[...]. Załączona do akt kserokopia odpisu z księgi wieczystej nie jest potwierdzona za zgodność z oryginałem, a ponadto stwierdza stan prawny na dzień 29 listopada 2007r. Zaskarżona decyzja opodatkowuje nieruchomość na 2006 r., a zatem dane te mogły ulec zmianie.
Na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach złożył M. K.. Ze treści skargi wynika, że domaga się on wymierzenia podatku od działki [...] o powierzchni 1234 m2, o której mowa w orzeczeniu [...] z[...] ., której właścicielami są na podstawie aktu notarialnego [...] z[...] . oraz [...] M. K., A K. oraz W. K.. Nadto skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz na podstawie art. 210 § 1 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa skierowanie do właściwych organów zagadnienia, jakie numery ewidencyjne posiada działka [...] oraz jaki jest numer porządkowy nieruchomości.
Skarżący podniósł, że zawiadomienie o zmianie ewidencji gruntów z dnia 20 kwietnia 2006r. zostało dokonane bez jego wiedzy, a jako podstawę podano akty notarialne [...] z dnia [...] i [...] z dnia[...] ., do których brak jest map. Ponadto w § 5 zawarty jest zapis, że Związek S. dokonywa niniejszej sprzedaży bez poręki za wady prawne i fizyczne przedmiotu sprawy. W zawiadomieniu nie podano jako podstawy prawnej aktu notarialnego [...] z dnia [...] r. , który jest dokumentem własności na rzecz M. K., A. K. oraz W. K.. Na dzień dzisiejszy nie można ustalić dla jakiej nieruchomości według aktualnego stanu w ewidencji prowadzona jest księga wieczysta nr[...] , co wynika z postanowienia Sądu Rejonowego w Busku-Zdroju z dnia 12 czerwca 2006r. Dz.Kw 1904/06.
Skarżący podniósł również, że Starostwo Powiatowe nie odpowiedziało na pismo G.Z. z dnia 4 stycznia 2008r. Nie została również rozstrzygnięta skarga na działalność Burmistrza Miasta i Gminy C. w przedmiocie określenia numeracji porządkowej nieruchomości położonej w C. przy ul.[...] .
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje.
Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) i art. 134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. .- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270), określanej dalej jako ustawa P.p.s.a., Sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem i nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawa prawną.
Skarga nie jest zasadna, bowiem zaskarżona decyzja prawa nie narusza.
Zasadnicze znaczenie w sprawie mają przepisy ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.jedn. Dz. U. z 2006 r. Nr 121, poz. 844 z późn. zm.), która reguluje sposób opodatkowania nieruchomości, obiektów budowlanych i nieruchomości rolnych. Artykuł 2 ust. 1 tej ustawy wymienia enumeratywnie obiekty budowlane i grunty, które podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, i są to: grunty, budynki lub ich części, budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Podstawą do wymiaru podatków, zgodnie z art. 21 ust.1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 z późn. zm.) stanowią dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków. Przepis ten nie przewiduje wyjątków, w związku z tym organ podatkowy nie ma podstaw do pomijania tych danych w prowadzonym postępowaniu podatkowym. Dane zawarte w ewidencji mają walor dokumentu urzędowego, o którym mowa w art. 194 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. jedn. Dz.U. z 2005r. Nr 8 poz. 60 ze zm.) Zgodnie z tym przepisem stanowią one dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone.
Kategorie podmiotów, na których ciąży obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości zawiera natomiast art. 3 ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Stosownie do treści wskazanego przepisu, podatnikami podatku od nieruchomości są m.in. osoby fizyczne. Jeżeli nieruchomość lub obiekt budowlany stanowi współwłasność lub znajduje się w posiadaniu dwóch lub więcej podmiotów, to stanowi odrębny przedmiot opodatkowania a obowiązek podatkowy od nieruchomości lub obiektu budowlanego ciąży solidarnie z zastrzeżeniem ust.5 na wszystkich współwłaścicielach lub posiadaczach (art. 3 ust. 4 ustawy).
W przedmiotowej sprawie ustaleń co do osób będących współwłaścicielami nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] położonej w C. Obręb [...] o powierzchni 496 m2 organy dokonały na podstawie danych wynikających z zawiadomienia o zmianie w ewidencji gruntów z dnia 20 kwietnia 2006r. Nr Dz. [...]. Wynika z niego, że po zmianie, której podstawę stanowiły akty [...] z dnia [...] oraz [...]z dnia [...]KW [...], współwłaścicielami wskazanej nieruchomości są A. K., M. K., J. K., W. K., J. Z. i E.D. B.. Zatem organy prawidłowo uznały, że zobowiązanie w podatku od nieruchomości za 2006r. ciąży solidarnie na osobach fizycznych, będących współwłaścicielami nieruchomości. Nie znajdują natomiast uzasadnienia okoliczności powoływane przez skarżącego, w których kwestionuje podstawę prawną zmian dokonanych w ewidencji. Istotne dla orzeczenia w przedmiocie podatku są bowiem tylko zapisy z niej wynikające. Dopóki zapis taki nie zostanie zmieniony, jego treść jest dla organu podatkowego wiążąca. Jak słusznie podniosło Kolegium, organy podatkowe ustalające wysokość zobowiązań w podatku od nieruchomości, nie są uprawnione do dokonywania zmian w ewidencji gruntów ani wypowiadania się w przedmiocie prawa własności. Sprawy te nie mogą być bowiem przedmiotem oceny w postępowaniu podatkowym. Dlatego też organy uprawnione były pominąć wszelkie zarzuty podatnika odnoszące się do kwestii prawidłowości podstawy dokonania zmian w ewidencji.
Odnosząc się do wniosków zawartych w skardze, dotyczących skierowanie do właściwych organów zagadnienia w przedmiocie wyjaśniania numerów ewidencyjnych działki nr [...] oraz wymierzenie podatku od działki nr 5/2 należy wyjaśnić, że jak wskazano wyżej sąd administracyjny dokonuje jedynie kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia pod kątem jego zgodności z prawem. Jeśli natomiast podatnik kwestionuje prawidłowość danych zawartych w ewidencji gruntów powinien wszcząć procedurę ich zmiany w organie prowadzącym ewidencję (starosta). Z kolei właściwym organem wymierzającym podatek od nieruchomości jest w niniejszej sprawie Burmistrz Miasta i Gminy C.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło