I SA/Ke 239/12

Dnia 5 lipca 2012 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2012r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. W. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Z. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 30 marca 2012r. znak: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku rolnym za 2011r. p o s t a n a w i a zwolnić Z. W. od kosztów sądowych. W odpowiedzi na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 5 czerwca 2012r. od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 30 marca 2012r. znak: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku rolnym za 2011r. Z. W. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej ustawą p.p.s.a. wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu. Skarżący nie dopełnił tego wymagania, w związku z tym za pismem z dnia 18 czerwca 2012r. Sąd przesłał skarżącemu urzędowy formularz PPF i zobowiązał do złożenia wypełnionego w/w formularza w terminie siedmiu dni od daty doręczenia niniejszego pisma pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Skarżący w zakreślonym w wezwaniu terminie złożył sporządzony na urzędowym formularzu PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Z oświadczenia złożonego pod odpowiedzialnością karną za podanie nieprawdziwych danych lub zatajenie prawdy o stanie rodzinnym, majątkowym i uzyskiwanych dochodach zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący pozostaje w gospodarstwie domowym wraz z żoną i córką w wieku 16 lat. Jako posiadany majątek skarżący wykazuje dom wielkości 72m², mieszkanie wielkości 48m² oraz nieruchomość rolną wielkości 10,76ha. Źródłem utrzymania rodziny skarżącego jest dochód z gospodarstwa rolnego. Skarżący nie wykazuje oszczędności. Żona skarżącego uległa wypadkowi, którego skutkiem jest kosztowne leczenie, które wiąże się z hospitalizacją oraz wizytami kontrolnymi w K. i K.. Na gruncie obowiązujących przepisów postępowań sądowych obowiązuje zasada, według której koszty sądowe pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Analiza złożonego przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych wykazała, że wniosek ten zasługuje na uwzględnienie. Biorąc pod uwagę sytuację finansową skarżącego przede wszystkim dochód tylko z gospodarstwa rolnego, jak również problemy zdrowotne żony, które wiążą się z dodatkowymi wydatkami, należało stwierdzić, że wykazał należycie, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.