I SA/Ke 239/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kuchta, Sędziowie Sędzia WSA Maria Grabowska, Sędzia WSA Ewa Rojek (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Anna Szyszka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi G. C. na decyzję Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia [...]. Znak [...] w przedmiocie przyznania płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2010 r. w pomniejszonej wysokości oddala skargę. 1.1 Dyrektor Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: dyrektor) decyzją z dnia [...] nr [...] utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: kierownika) z dnia [...] nr [...] przyznającą G.C. płatność w kwocie 1.425,60 zł z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (płatność ONW) na rok 2010 w pomniejszonej wysokości. 1.2 Dyrektor ustalił, że w dniu 17 maja 2010 r. G.C. złożyła wniosek o przyznanie płatności na rok 2010 r., w którym zadeklarowała do pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (płatność ONW) działki rolne o łącznej powierzchni 6,18 ha, położone na działkach ewidencyjnych w obrębach: B. i M, w gminie D. Wraz z formularzem wniosku strona złożyła siedem załączników graficznych oraz informację dotyczącą działek deklarowanych do płatności. W dniu 26 lipca 2010 r. G.C. zwróciła się do organu o przesunięcie terminu wykonania koszenia łąk na sierpień uzasadniając to opadami deszczu, położeniem łąk na terenach podmokłych i zalewowych oraz długotrwałą chorobą, co uniemożliwia terminowe wykonanie koszenia. W dniu 8 września 2014 r. Wydział GIS Świętokrzyskiego Oddziału Regionalnego ARiMR przekazał wyniki weryfikacji powierzchni kwalifikujących się do płatności (PEG) wyznaczonych dla działek ewidencyjnych nr 7, 287 i 487. Na podstawie wykonanych pomiarów ustalono, że powierzchnie ewidencyjno - gospodarcze kwalifikujące się do płatności (PEG) na rok 2010 dla wskazanych działek ewidencyjnych wynoszą odpowiednio: 0,34 ha, 0,75 ha i 2,01 ha. 1.3 Organ wyjaśnił, że szczegółowe warunki i tryb przyznawania płatności do powierzchni obszarów o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2009 r. Nr 40, poz. 329, ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem z 11 marca 2009 r. Zgodnie z § 2 pkt 2 w rozporządzenia, płatność ONW przysługuje rolnikowi, jeżeli łączna powierzchnia działek rolnych w rozumieniu art. 2 pkt 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r., lub ich części, położonych na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, zwanych dalej "działkami rolnymi", na których jest prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 2 lit. c rozporządzenia nr 73/2009, wynosi co najmniej 1,00 ha. W myśl § 3 ust. 4 rozporządzenia z 11 marca 2009 r., płatność ONW jest przyznawana rolnikowi do działek rolnych lub ich części położonych na obszarach ONW, użytkowanych jako grunty orne, sady oraz trwałe użytki zielone. Organ powołał przepisy stanowiące podstawę przeprowadzania kontroli oraz zawierające zasady przyznawania pomocy: - art. 11 ust. 1 i ust. 2, art. 15, art. 16, art. 7 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1975/2006 z dnia 7 grudnia 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w zakresie wprowadzenia procedur kontroli, jak również wzajemnej zgodności w odniesieniu do działań wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz.U.UE.L.2006.368.74), zwanego dalej rozporządzeniem nr 1975/2006, - art. 26, art. 32, art. 34 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE L 2009.316.65 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem nr 1122/2009; - art. 21, art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz.U. z 2007 r., Nr 64, poz. 427), zwanej dalej ustawą o wspieraniu, - art. 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz.U.UE.L.2009.30.16), zwanego dalej rozporządzeniem nr 73/2009. 1.4 Dalej organ wyjaśnił zasady działania systemu identyfikacji działek rolnych (LPIS). Powołując art. 6 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/09 podniósł, że w przedmiotowej sprawie rozstrzygnięcie zostało oparte o dane wynikające z systemu identyfikacji działek rolnych, gdzie na podstawie ortofotomapy została wyznaczona powierzchnia kwalifikowana do płatności. Wyjaśnił, że ortofotomapa to zdjęcie lotnicze powierzchni ziemi wykonane z samolotu lub satelity, które zostało przetworzone do postaci metrycznej, tzn. że można na nim prowadzić pomiary powierzchni tak jak na mapie. Na obrazie ortofotomapy poprzez interpretację można rozpoznać pokrycie terenu i wyróżnić tereny pokryte lasem, tereny zabudowane, drogi, rowy, zakrzewienia, zadrzewienia, wody, itp., czyli grunty nieuprawnione do dopłat, grunty lub ich fragmenty trwale bądź czasowo wyłączone z produkcji rolniczej, a nawet w niektórych przypadkach, działki rolne (bądź ich fragmenty) niezachowane w dobrej kulturze rolnej. 1.5 W przedmiotowej sprawie, na podstawie ponownie przeprowadzonej kontroli administracyjnej, w oparciu o system identyfikacji działek rolnych ustalono, że powierzchnia pierwotnie zadeklarowana do płatności nie posiada odzwierciedlenia na gruncie, co zostało dokładnie zmierzone oraz poprzez interpretację obrazu ortofotomapy potwierdzone przez pracownika wydziału GIS (wydrukowana metryka działek referencyjnych PEG). W przypadku działek F, I i J różnica pomiędzy obszarem zadeklarowanym a powierzchnią stwierdzoną wynika ze zidentyfikowanych zakrzewień i obszarów nieużytkowanych rolniczo, które zostały przez producenta rolnego zgłoszone do płatności. Dla działek F i G położonych na działce ewidencyjnej nr 487, suma powierzchni wynosi 2,16 ha i jest o 0,10 ha mniejsza od powierzchni działki ewidencyjnej. Powierzchnia PEG wyznaczona dla działki ewidencyjnej nr 487 wynosi 2,01 ha. Mając na uwadze fakt, że ortofotomapa bazuje na zdjęciu lotniczym z dnia 17 lipca 2009 r. jako powierzchnię kwalifikującą się do płatności ONW uznano powierzchnię deklarowaną działki rolnej G i stwierdzono, że wynosi ona 1,03 ha. Przedmiotową powierzchnię odjęto od powierzchni PEG i na tej podstawie ustalono, że powierzchnia łąki na działce ewidencyjnej (działka rolna F) wynosi 0,98 ha i stanowi powierzchnię stwierdzoną działki rolnej F. Wykluczeniu z powierzchni PEG na działce ewidencyjnej podlegał obszar zadrzewiony wzdłuż południowej i południowo wschodniej granicy działki oraz cieku wodnego. Dla działki rolnej I położonej na działce ewidencyjnej nr 7 stwierdzono, że powierzchnia zagospodarowana rolniczo PEG kwalifikująca się do płatności wynosi 0,34 ha, zaś zadeklarowana 0,44 ha. Wykluczeniu z powierzchni działki rolnej I podlegał obszar rzeki i zadrzewienia wzdłuż rzeki oraz niespójny z powierzchnią 0,34 ha obszar położony za rzeką o powierzchni 0,02 ha niespełniający definicji działki rolnej zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy o wspieraniu, bowiem jest mniejszy od 0,10 ha. Dla działki rolnej J położonej na działce ewidencyjnej nr 287 stwierdzono, iż powierzchnia zagospodarowana rolniczo wynosi 0,75 ha, zaś zadeklarowana została powierzchnia - 0,76 ha. Z powierzchni PEG działki ewidencyjnej 287 wykluczono obszar zadrzewiony w południowej części -działki ewidencyjnej o powierzchni 0,01 ha. 1.6 Organ wyjaśnił, że corocznie, przed rozpoczęciem nowej kampanii przyjmowania wniosków, pozyskuje ze starostwa powiatowego dane z ewidencji gruntów i budynków, które następnie przenosi do swojej bazy danych. W tej bazie oprócz danych z ewidencji gruntów są również inne dane jak m.in. ortofotomapy, które powstają ze zdjęć lotniczych. W oparciu o dane z ewidencji gruntów i ortofotomapy, ARiMR zbudowała kolejną warstwę danych zwaną danymi wektorowymi. Te właśnie dane są czasami rozbieżne względem danych w urzędowej ewidencji gruntów i budynków, a rozbieżność ta może wynikać najczęściej z obecnie stosowanej techniki obliczenia powierzchni, która jest znacznie dokładniejsza, niż ta stosowana w latach 1965-1970 w trakcie prac geodezyjnych związanych z powstawaniem ewidencji gruntów, czy też z błędów (rozbieżności) w samej ewidencji gruntów pomiędzy danymi z rejestrów a danymi z map ewidencyjnych. 1.7 Rozpatrując wnioski rolników, ARiMR bierze pod uwagę faktyczną powierzchnię użytkowaną rolniczo działki rolnej, a nie powierzchnię wynikającą z Ewidencji Gruntów i Budynków. Płatności ONW przyznawane są do powierzchni użytkowanej rolniczo na obszarze działki ewidencyjnej. Powyższe oznacza, iż działka rolna może posiadać powierzchnię równą lub mniejszą niż powierzchnia wynikająca z ewidencji gruntów i budynków. W przedmiotowej sprawie ustalono, iż powierzchnia części działek rolnych uprawniona do uzyskania płatności jest mniejsza od tej, którą we wniosku zadeklarowała G.C.. Przedmiotową weryfikację przeprowadzono w oparciu o dostarczone załączniki graficzne jak i ortofotomapy, w których posiadaniu jest Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oraz metrykę działek ewidencyjnych. Na podstawie dokonanych pomiarów za pomocą narzędzi teleinformatycznych ustalono, iż powierzchnia zgłoszona do płatności ONW została zawyżona o 0,26 ha. Zawyżenie to stanowi 4,39 % w stosunku do powierzchni stwierdzonej w trakcie kontroli administracyjnej (5,92 ha). Zgodnie z art. 16 ust. 2 rozporządzenia nr 1975/2006, jeżeli różnica pomiędzy obszarem zadeklarowanym a obszarem stwierdzonym wynosi ponad 3 %, ale nie więcej niż 30 % obszaru stwierdzonego, kwota przyznawanej pomocy zostaje obniżona, w odniesieniu do wniosków pomocowych za rok kalendarzowy 2010 o dwukrotność stwierdzonej różnicy. Płatność w wysokości 1.425,60 zł stanowi iloczyn powierzchni stwierdzonej 5,92 ha pomniejszonej o dwukrotność powierzchni zawyżonej (2 x 0,26 ha) oraz stawki płatności ONW strefa nizinna II - 264,00 zł/ha. 1.8 Organ podniósł, że w przedmiotowej sprawie najważniejszym aspektem było ustalenie, czy dane z systemu identyfikacji działek rolnych są na tyle wystarczającym dowodem, aby zostały w całości i wyłącznie wzięte pod uwagę przy wydaniu decyzji w sprawie przyznania płatności na rok 2010. Zawarte w bazie LPIS/GIS dane stanowią podstawę do określenia powierzchni kwalifikującej się do przyznania płatności, jednakże nie oznacza to, że nie podlegają one weryfikacji przez organ prowadzący postępowanie. Weryfikacja wykazała, że powierzchnia kwalifikująca się do płatności dla wskazanych w odwołaniu działek ewidencyjnych została wyznaczona prawidłowo. Przeprowadzenie obecnie kontroli na miejscu nie odzwierciedliłoby stanu gruntów producenta w 2010 r., kontrola powinna opierać się o aktualne dane. Powierzchnię działek rolnych określa się na podstawie zasięgów poszczególnych upraw lub sposobu użytkowania. Ponieważ czynniki te są zmienne, powierzchnie kwalifikowane w różnych latach mogą odbiegać od stanu stwierdzonego w latach poprzednich, ze względu np. na zmianę sposobu użytkowania gruntów. Organ wskazał również, że już w dniu składania wniosku strona dysponowała kartą informacyjną (złożoną wraz z formularzem), w której dla spornych działek ewidencyjnych były podane powierzchnie PEG mniejsze od deklarowanych na nich dziełek rolnych. Przedmiotowe powierzchnie w wyniku weryfikacji uległy powiększeniu ale nie osiągnęły wielkości powierzchni deklarowanych. 2.1 G.C.wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję dyrektora. Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu skargi zakwestionowała konieczność zwrotu części przyznanych dopłat. Zarzuciła, że organ w sposób nieuzasadniony i niezrozumiały dla skarżącej pomniejszył powierzchnię dopłat, nie wyjaśniając przy tym przyczyn podjętego rozstrzygnięcia. Zdaniem strony, powierzchnia zadeklarowana jest zgodna z rzeczywistością. Jeśli organ dostrzegł nieprawidłowości, to jeszcze przed wydaniem decyzji powinien zawiadomić rolnika i wyznaczyć kontrolę. Skarżąca zarzuciła, że z jednej strony organ powołuje się na dokumentację otrzymaną z PODGiK, a z drugiej strony odbiega od tych danych i stosuje praktyki pomiaru działek systemem LPIS/PEG. Co więcej, do płatności za 2010 r. organ wykorzystał zdjęcia wykonane w latach 2011 -2012. Pierwsze prowadzone w sprawie postępowanie było prawidłowe i brak jest uzasadnienia by sprawę weryfikować. 3.1 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił, że powierzchnia PEG została wyznaczona na podstawie zdjęć lotniczych wykonanych w 2009 r., a nie na podstawie późniejszych zdjęć, które wprawdzie także podlegały weryfikacji, ale w celu ustalenia zmian na gruncie zaszłych od 2009 r. Natomiast zarzut dotyczący zwrotu płatności wynikającej z różnic w decyzjach nie był przedmiotem zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 4.1 Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), określanej dalej jako p.p.s.a., sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem, zarówno materialnym, jak i procesowym, nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. 4.2 Realizując wyżej określone granice kontroli, Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Stan faktyczny ustalony przez organy obu instancji znajduje potwierdzenie w zebranym materiale dowodowym. Dlatego ustalenia te Sąd w całości podziela, uznając je za niewadliwe. 4.3 G.C. wnioskując o przyznanie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (płatność ONW) na rok 2010, zadeklarowała działki rolne o łącznej powierzchni 6,18 ha, położone na działkach ewidencyjnych w obrębach B.i M., w gminie D.. Istota sporu sprowadza się do rozważenia, czy uprawnionym było działanie organów polegające wyłączeniu z obszaru ONW: powierzchni 0,15 ha z działek oznaczonych F i G położonych na działce ewidencyjnej nr 487, powierzchni 0,10 ha z działki I położonej na działce ewidencyjnej nr 7 oraz powierzchni 0,01 ha z działki J położonej na działce ewidencyjnej nr 287. Wykluczenie powierzchni 0,26 ha z zadeklarowanych działek rolnych o powierzchni 6,18 ha skutkowało ustaleniem powierzchni 5,92 ha jako kwalifikującej do płatności ONW i pomniejszeniem przysługującej płatności. 4.4 Przedmiotową sprawę zainicjował wniosek skarżącej o przyznanie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (płatność ONW), należało zatem określić warunki przyznania wnioskowanej płatności oraz stwierdzić ich spełnienie przez wnioskodawcę, czemu służy m.in. instrument prawny w postaci kontroli administracyjnej i kontroli na miejscu, określonych przepisami krajowymi i unijnymi (art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy o wspieraniu w zw. z art. 26 rozporządzenia nr 1122/2009 i art. 11 rozporządzenia nr 1975/2006). 4.5 Warunki przyznania jednolitej płatności obszarowej określone zostały w § 2 rozporządzenia z 11 marca 2009 r. Wskazany przepis stanowi m.in., że płatność ONW przysługuje rolnikowi, jeżeli łączna powierzchnia działek rolnych lub ich części będących w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, położonych na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, zwanych "obszarami ONW", na których jest prowadzona działalność rolnicza, wynosi co najmniej 1 ha, jeżeli rolnikowi został nadany numer identyfikacyjny oraz jeżeli są przestrzegane wymogi i normy określone w przepisach o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, zgodnie z przepisami art. 50a i art. 51 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. UE L 277 z 21.10.2005, str. 1, z późn. zm.). Istotny dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy jest powołany w decyzji przepis art. 16 ust. 2 rozporządzenia nr 1975/2006, zgodnie z którym jeżeli obszar zadeklarowany do płatności w ramach danej grupy upraw przewyższa obszar stwierdzony zgodnie z art. 50 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 796/2004, pomoc oblicza się w oparciu o stwierdzony obszar pomniejszony o dwukrotną różnicę, jeżeli stwierdzona różnica wynosi więcej niż 3 % lub dwa hektary, ale nie więcej niż 20 % stwierdzonego obszaru. Przepis ten przewiduje konsekwencję w postaci pomniejszenia przysługującej płatności o kwotę przypadającą na dwukrotną wykrytą różnicę pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną a powierzchnią stwierdzoną. Organ wyliczył, że jest to kwota 137,28 zł. 4.6 W przedmiotowej sprawie kwestii spornej nie stanowiły przepisy prawa, lecz stan faktyczny w zakresie powierzchni kwalifikującej się do płatności ONW. W ocenie organów okoliczności faktyczne zostały w sprawie właściwie ustalone, w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy uzyskany w wyniku przeprowadzenia, odpowiadającej wymogom prawa unijnego i krajowego kontroli administracyjnej wniosku w ramach systemu identyfikacji działek rolnych (LPIS), gdzie na podstawie ortofotomapy została wyznaczona powierzchnia kwalifikowana do płatności. Po wykonaniu zdjęć lotniczych tego obszaru w 2009 r., zaktualizowane na ich podstawie kolorowe ortofotomapy, świadczą o prawidłowości poczynionych ustaleń co do powierzchni PEG przedmiotowych działek rolnych skarżącej jako producenta rolnego. Skarżąca kwestionuje prawidłowość dokonanych ustaleń, zarzucając organowi, że w nieuzasadniony sposób zmniejszył areał do wyliczenia dopłat, w sytuacji gdy podany we wniosku o dopłaty areał jest zgodny z rzeczywistością. W związku z tym zarzutem wniosła o przeprowadzenie kontroli na miejscu spornych działek. 4.7 Dokonując oceny zarzutów skargi, w pierwszej kolejności należało zbadać, czy materiał dowodowy zgromadzony w aktach pozwalał organom na poczynienie ustaleń stanowiących podstawę wydanych w sprawie decyzji. Narzędziem prawnym przewidzianym zarówno przez prawodawcę unijnego jak i krajowego, służącym weryfikacji zgodności wniosku o przyznanie płatności z warunkami na jakich przyznawana jest dana płatność, są zarówno przeprowadzane przez pracowników ARiMR kontrole administracyjne, jak i kontrola na miejscu - art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy o wspieraniu, art. 26 rozporządzenia nr 1122/2009 i art. 11 rozporządzenia nr 1975/2006. Jeżeli zachodzi taka konieczność, organ powinien skorzystać z obu tych instrumentów. W wyniku dokonanej oceny przeprowadzonego postępowania dowodowego, opartego głównie na instrumencie prawnym w postaci kontroli administracyjnej, Sąd podziela stanowisko organu, że powierzchnia PEG kwalifikowana do płatności została dokładnie zmierzona. Dla potwierdzenia prawidłowości ustalenia powierzchni PEG, ma znaczenie interpretacja obrazu ortofotomapy potwierdzona przez pracownika wydziału GIS (wydrukowana metryka działek referencyjnych PEG). Uwidocznione w sposób czytelny i precyzyjny na obrazach ortofotomapy zadrzewienia, zakrzeczenia i cieki wodne na działkach zadeklarowanych do płatności, wykluczają możliwość aby organ dopuścił się nieprawidłowości w ustaleniu powierzchni PEG. Dołączony przez organ do akt sprawy fragment ortofotomapy z działkami nr 7, 287 i 487 obrazuje zakres drzew występujących na gruncie skarżącej. Ponadto na obrazie zdjęcia naniesiono różnokolorowe linie rozgraniczające oraz zakreślono nimi obszary wykluczone z płatności, co czyni fragmenty ortofotomapy czytelnymi i łatwymi do zinterpretowania także przez rolnika. Obszar zaznaczony na zdjęciach liniami w kolorze zielonym i żółtym obejmuje teren zadrzewiony, niekwalifikujący się do płatności. Prawidłowo zatem obszar działek pozostający poza tymi liniami uznany został jako teren niezadrzewiony kwalifikujący się do płatności. 4.8 Zauważyć należy ponadto na gołosłowność oraz ogólnikowość zarzutów skargi, wskazującą na subiektywną ocenę strony odnoszącą się do ustalenia powierzchni kwalifikującej do płatności. Skarżąca nie przedstawiła bowiem jakichkolwiek argumentów i dowodów na poparcie tezy o nieprawidłowościach pomiarów dokonanych metodą PEG, w oparciu o które można byłoby podważyć wiarygodność obrazu ortofotomapy wraz z naniesionymi na nich obszarami wykluczonymi z płatności. Samo tylko kwestionowanie ustalenia powierzchni kwalifikujących do płatności, odmiennie od oczekiwań strony nie oznacza, że w 2010 r. na gruntach skarżącej nie występowały przedmiotowe zadrzewienia i ciek wodny. Zresztą w żadnym miejscu skarżąca nie zaprzecza aby takie zadrzewienia i ciek wodny występowały na zadeklarowanych działkach. Dlatego również z tej przyczyny stanowisko organu o występowaniu na gruntach skarżącej zadrzewień i cieku wodnego jest przekonywujące i wystarczające do ustalenia okoliczności zgłoszenia do płatności powierzchni niezgodnej z PEG-iem. 4.9 Skarżąca kwestionując prawidłowość dokonanych pomiarów powierzchni PEG, zawarła w skardze wniosek o konieczności przeprowadzenia kontroli na miejscu spornych działek. W związku z tym wnioskiem i jednocześnie zarzutem wskazać należy, że choć ustanawiany na podstawie map lub ewidencji gruntów z wykorzystaniem technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych (GIS) tj. ortoobrazów lotniczych lub zdjęć satelitarnych - system LPIS umożliwia stosowanie jednolitych standardów gwarantujących dokładność co najmniej równą dokładności kartografii w skali 1:10.000, to jednocześnie nie oznacza to, że procedura obowiązująca w ramach systemu identyfikacji działek, której instrumentem i narzędziem są ortofotomapy, wyłącza czy też wyklucza wykorzystywania innych środków dowodowych, zwłaszcza w sytuacji, gdy w okolicznościach danego przypadku jest to uzasadnione rodzajem użytkowania rolniczego danego gruntu, który to może być z przyczyn obiektywnych niewidoczny na obrazach ortofotomapy. Podkreślić ponadto należy, że w postępowaniu przed organami Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa ograniczeniu ulega zasada prawdy obiektywnej oraz wynikający z niej obowiązek organu zawarty w art. 77 k.p.a. do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, który to zastąpiony został mocą art. 21 ust. 1 ustawy o wspieraniu, obowiązkiem wyłącznie wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Następstwem wskazanej modyfikacji reguł postępowania w postępowaniu w sprawie przyznania płatności jest wzmożenia przez ustawodawcę aktywności stron postępowania pod rygorem wywiedzenia dla nich negatywnych skutków, przy jednoczesnym ograniczeniu w stosunku do ogólnych reguł, a nie wyłączeniu zadań organu prowadzącego postępowanie w zakresie obowiązku zgromadzenia i zebrania materiału dowodowego sprawy. Wnioskując o kontrolę na miejscu, skarżąca wykazuje jedynie pozorną aktywność, o której mowa w art. 21 ust. 1 ustawy o wspieraniu, nie podaje bowiem żadnych argumentów na poparcie zasadności zastrzeżeń co do pomiaru metodą PEG. Twierdzi jedynie, że się z tymi pomiarami nie zgadza. Samo zgłoszenie przez skarżącą wniosku o kontrolę na miejscu i zastrzeżeń o nieprawidłowości pomiarów PEG, bez sprecyzowania, w czym upatruje wadliwości czynności oraz sporządzonego fragmentu ortofotomapy z naniesionymi obszarami niekwalifikującymi do płatności, nie może odnieść zamierzonego skutku. Sąd akceptując stanowisko organów wynikające z kontroli administracyjnej wniosku o przyznanie przedmiotowych płatności wskazuje, że o wadze dowodu z protokołu kontroli administracyjnej świadczy fakt, iż kontrole takie przeprowadzane są przez określone podmioty, wyspecjalizowane i bezstronne, i co do zasady przypisać im należy walor wiarygodności. Przekonanie subiektywne skarżącej o nieprawidłowościach pomiarów PEG, nie wystarczy aby podważyć wyniki kontroli administracyjnej. W omawianej sprawie organ dysponuje ortofotomapami potwierdzającymi stan użytkowania rolniczo przedmiotowych działek na dzień 31 maja 2010 r. i pomiarów powierzchni PEG dokonał w oparciu o zdjęcie wykonane w 2009 r., a nie jak bezpodstawnie zarzuca skarżąca wykonanymi w latach 2011-2012, posłużonymi jedynie do ustalenia zmian jakie zaszły na gruncie od 2009 r. W takiej sytuacji organ zwolniony został z rozważania potrzeby kontroli na miejscu, mimo wniosku strony, w celu zweryfikowania dokonanych pomiarów.W ocenie Sądu, wystarczającą podstawą rozstrzygnięcia był wobec powyższego dowód z przeprowadzonej kontroli administracyjnej. W okolicznościach niniejszej sprawy wykluczenie kontroli na miejscu uzasadnione jest z przyczyn obiektywnych, a to z uwagi na uwidoczniony w sposób czytelny i precyzyjny na obrazach ortofotoampy obszar wyłączony z płatności. 4.10 Skarżąca zakwestionowała także zasadność weryfikacji na jej niekorzyść powierzchni zadeklarowanych do płatności działek, po upływie 4 lat od daty złożenia wniosku. W związku z powyższym zarzutem wyjaśnić należy, że wobec stwierdzenia nieważności wydanej po raz pierwszy decyzji w sprawie wnioskowanej płatności, wniosek skarżącej z 17 maja 2010 r. został ostatecznie merytorycznie rozpoznany zaskarżoną decyzją. W postępowaniu poprzedzającym wydanie tej decyzji, organ był uprawniony do ponownej weryfikacji powierzchni działek deklarowanych do płatności i dokładnego jej zmierzenia w oparciu system identyfikacji działek oraz poprzez interpretację ortofotomapy wykonanej na podstawie zdjęć z 2009 r. Wnioskodawca składając własnoręczny podpis na formularzu wniosku oświadcza, że dane zawarte we wniosku są zgodne ze stanem faktycznym, natomiast na organie administracji ciąży obowiązek zweryfikowania tych danych w rzetelny sposób, co uczyniono. 4.11 Kontrolując zaskarżoną decyzję uznać należy za należycie wyjaśnione wątpliwości skarżącej wskazujące na różnice w powierzchni PEG w kolejno wydawanych decyzjach. Prowadzone postępowanie przez organ I instancji przed wydaniem decyzji nr [...] uzupełniono o dane z systemu działek rolnych, a powierzchnie działek kwalifikowanych do płatności wyznaczono na rok 2010. Działanie takie organu uznać należy za prawidłowe, zmierzające do ustalenia stanu faktycznego sprawy na 2010 r. Podsumowując wskazać należy, że ustalenie, iż powierzchnia części działek rolnych uprawniona do uzyskania płatności jest mniejsza od tej, którą we wniosku zadeklarowała strona, dało podstawy do pomniejszenia przysługującej płatności ONW o dwukrotność stwierdzonej różnicy, na mocy art. 16 ust. 2 rozporządzenia nr 1975/2006. 4.12 Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.