I SA/Ke 24/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Chraniuk-Stępniak po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. D. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2011 roku postanawia: odrzucić skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z 23 marca 2018 r. sygn. akt I SA/Ke 42/18 odrzucił skargę E.D. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2011 r. z uwagi na nieuzupełnienie braku formalnego skargi w zakresie podania wartości przedmiotu zaskarżenia. Skarżąca wywiodła zażalenie na w/w postanowienie, a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 28 listopada 2018 r. sygn. akt I FZ 340/18 je uchylił. W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że prawidłowo Sąd pierwszej instancji wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi przez wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia, jednakże błędnie ustalił, że wezwanie to zostało skutecznie doręczone w myśl art. 73 § 4 p.p.s.a. Przesyłka z wezwaniem została bowiem skierowana na nieaktualny adres skarżącej. Sąd pierwszej instancji, nie mając wiedzy z winy organu o nowym adresie do doręczeń skarżącej, wezwanie do uzupełnienia braku wysłał na stary adres strony, tj. [...]. Naczelny Sąd Administracyjny zaznaczył, że skarżąca nie może ponosić negatywnych konsekwencji zaniedbań organu. W związku z powyższym, pismem z 7 grudnia 2018 r., skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Wezwanie zostało doręczone pod wskazany przez skarżącą, w piśmie skierowanym do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. 22 stycznia 2018 r., aktualny adres: [...]. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca w piśmie z 4 stycznia 2019 r. określiła wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 3.389.766,00 zł. Następnie Przewodniczący, działając w oparciu o art. 218 p.p.s.a., zarządzeniem z 21 stycznia 2019 r. ustalił wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 6.551.075,00 zł. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego z 21 stycznia 2019 r. skarżąca E.D. została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 65.511,00 zł. Wezwanie zostało nadane za pośrednictwem operatora pocztowego na adres: [...]. Przesyłka była dwukrotnie awizowana, po raz pierwszy 29 stycznia 2019 r. i powtórnie 6 lutego 2019 r. Zawiadomienia o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej umieszczono w skrzynce oddawczej. Skarżąca nie odebrała przesyłki. Przesyłka z adnotacją o niepodjęciu w terminie została zwrócona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga spełnienia przez skarżącego warunków formalnych, które zostały dla skargi określone w przepisach prawa oraz opłacenia prawem przewidzianych opłat sądowych. Z treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", wynika że Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie uiszczono należnej opłaty. Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym pobiera się wpis. Brak uiszczenia wpisu przy wniesieniu skargi skutkuje, co do zasady, wezwaniem strony skarżącej o dokonanie wpisu. E.D. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2011 roku, jednakże nie uiściła należnego wpisu od skargi. W związku z powyższym, po ustaleniu przez Przewodniczącego wartości przedmiotu zaskarżenia na kwotę 6.551.075,00 zł, skarżąca została wezwana od uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 65.511,00 zł w terminie 7 dniu od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało nadane za pośrednictwem operatora pocztowego pod wskazany przez skarżącą adres: [...]. Przesyłka była dwukrotnie awizowana, po raz pierwszy 29 stycznia 2019 r. i powtórnie 6 lutego 2019 r. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej umieszczono w skrzynce oddawczej. Skarżąca nie odebrała przesyłki. Zgodnie z treścią art. 73 § 1-4 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa powyżej, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, na który pismo złożono w placówce pocztowej. Mając na uwadze treść art. 73 § 1 i § 4 p.p.s.a., za dzień doręczenia przesyłki z wezwaniem do uiszczenia wpisu sądowego od skargi należało uznać 12 lutego 2019 r. Skarżąca w zakreślonym terminie, tj. do 19 lutego 2019 r., nie uiściła wpisu od skargi. Stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z podniesionych względów, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.