I SA/Ke 245/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Surma po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.R. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia odrzucić skargę. Skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga spełnienia przez skarżącego warunków formalnych, które zostały dla skargi określone w przepisach prawa oraz opłacenia prawem przewidzianych opłat sądowych. Z treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "ustawą p.p.s.a.", wynika że Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie uiszczono należnej opłaty. Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym pobiera się wpis. Brak uiszczenia wpisu przy wniesieniu skargi skutkuje, co do zasady, wezwaniem strony skarżącej o dokonanie wpisu. A.R. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K.z dnia [...] r. nr [...]w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia, nie uiszczając wpisu. W związku z tym został wezwany do dokonania tej czynności w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka była dwukrotnie awizowana, po raz pierwszy w dniu 2 maja 2016 r. i powtórnie w dniu 10 maja 2016 r. Skarżący nie odebrał przesyłki. W związku z tym należało przyjąć tzw. fikcję doręczenia, opisaną w art. 73 ustawy p.p.s.a. Ze względu na treść art. 73 § 1 i § 4, za dzień doręczenia przesyłki należało uznać 16 maja 2016 r. Termin do uiszczenia wpisu upłynął zatem w dniu 23 maja 2016 r. Skarżący nie dokonał tej czynności. Stosownie do treści art. 220 § 3 ustawy p.p.s.a. m.in. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z podniesionych względów, na podstawie art. 220 § 3 ustawy p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.