I SA/Ke 246/08

Dnia 19 września 2008 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 19 września 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku H. K. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi H. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych za rok 2007 p o s t a n a w i a 1. ustanowić dla H. K. radcę prawnego; 2. zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych. W odpowiedzi na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 18 lipca 2008r. w wysokości 500zł od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]. znak: [...]w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych za rok 2007 H. K. złożył pismem z dnia 11 sierpnia 2008r. wniosek o zwolnienie z opłaty od skargi. Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu. Skarżący nie dopełnił tego wymagania, w związku z tym za pismem z dnia 21 sierpnia 2008r. Sąd przesłał skarżącemu urzędowy formularz PPF i zobowiązał do złożenia wypełnionego w/w formularza w terminie siedmiu dni od daty doręczenia niniejszego pisma pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Skarżący w zakreślonym w wezwaniu terminie złożył w dniu 2 września 2008r. za pośrednictwem poczty wniosek na formularzu PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. W piśmie złożonym w dniu 11 sierpnia 2008r. skarżący oświadcza, że jest osobą chorą, od kilku lat nie może pracować, renty nie pobiera, dwukrotnie w tym roku przebywał na leczeniu szpitalnym /na potwierdzenie powyższego przedkłada kserokopie kart informacyjnych leczenia szpitalnego/. Ponadto w złożonym wniosku skarżący oświadcza, iż sam prowadzi gospodarstwo domowe, nie posiada majątku, a gospodarstwo rolne jest podupadłe, nie posiada żadnych dochodów, oszczędności ani przedmiotów wartościowych . Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Ubiegający się o taką pomoc winien, więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa. Z treści wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz pisma złożonego przez H. K. w dniu 11 sierpnia 2008r. nie można jednoznacznie określić stanu majątkowego, ani możliwości płatniczych skarżącego. Na podstawie złożonych dokumentów oraz sposobu wypełnienia wniosku można jednak bez wątpienia stwierdzić, że H. K. wykazał wolę przedstawienia i udokumentowanie swojej sytuacji życiowej i materialnej. Uwzględniając więc przedstawioną przez skarżącego sytuację materialną i życiową, przede wszystkim brak dochodów, ograniczenia w dostępie do gruntów, przebywanie na leczeniu szpitalnym i stan zdrowia należy stwierdzić, że wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Ponadto powyższe okoliczności, jak również nieporadność i nieumiejętność prowadzenia przez skarżącego spraw w sposób należyty uzasadniają również przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Wobec powyższego orzeczono, na podstawie 258 § 1 i § 2 pkt 7, art. 243, art. 244, art. 245 § i § 2, art. 246 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych i ustanowić radcę prawnego.