I SA/Ke 246/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Kuchta po rozpoznaniu 29 lipca 2019 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi M. O. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za sierpień, październik, listopad, grudzień 2010 r. postanawia: 1. umorzyć postępowanie; 2. zasądzić od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. na rzecz M.O. kwotę 6917 (sześć tysięcy dziewięćset siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. M.O. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. (Dyrektor) z [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za sierpień, październik, listopad, grudzień 2010 r. Skarga wpłynęła do organu 30 maja 2019 r. W odpowiedzi na skargę Dyrektor wniósł o umorzenie postępowania w sprawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2012.270 ze zm.), określanej dalej jako "ustawa p.p.s.a." oraz o odstąpienie od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania w całości lub w części, stosownie do art. 206 ustawy p.p.s.a. Dyrektor wyjaśnił, że organ drugiej instancji w trybie autokontroli uwzględnił skargę w całości wydając decyzję z [...] nr [...]. Do odpowiedzi na skargę dołączono ww. decyzję. W decyzji tej, obok rozstrzygnięcia o uwzględnieniu skargi, zawarto rozstrzygnięcie uchylające zaskarżoną decyzję oraz decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. z [...] nr [...] i umorzeniu postępowania w sprawie oraz stwierdzenie, że organy podatkowe wydając uchylone niniejszą decyzją akty administracyjne nie działały bez podstawy prawnej, jak również, że ich działanie nie naruszyło w sposób rażący przepisów prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. W rozpoznawanej sprawie organ, po otrzymaniu 30 maja 2019 r. skargi na decyzję Dyrektora z [...] nr [...] wydał [...], tj. w terminie 30 dni od dnia otrzymania skargi, decyzję nr [...], w której uwzględnił skargę w całości, uchylając tym samym zaskarżoną decyzję i decyzję organu pierwszej instancji oraz umarzając postępowanie w sprawie jako bezprzedmiotowe i stwierdzając, że organy nie działały bez podstawy prawnej, jak również, że ich działanie nie naruszyło w sposób rażący przepisów prawa. W konsekwencji takiego działania z obrotu prawnego zostało wyeliminowane zaskarżone do Sądu rozstrzygnięcie. Tym samym odpadła przyczyna będąca podstawą wniesienia skargi. Okoliczność ta sprawia, że postępowanie sądowoadministracyjne, zainicjowane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe. Stosownie zaś do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Z kolei w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 skarżącemu przysługuje od organu zwrot kosztów (art. 201 § 1 ustawy p.p.s.a.). Sąd uznał, że nie zasługuje na uwzględnienie wniosek organu o odstąpienie od zasądzenia kosztów sądowych na rzecz strony skarżącej. Zgodnie z art. 206 ustawy p.p.s.a. Sąd może w uzasadnionych przypadkach odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania w całości lub w części, w szczególności jeżeli skarga została uwzględniona w części niewspółmiernej w stosunku do wartości przedmiotu sporu ustalonej w celu pobrania wpisu. Jednocześnie ustalenie, czy w sprawie zachodzi "uzasadniony przypadek", zostało pozostawione do uznania sądu. Sąd dokonuje zatem analizy wszelkich mających znaczenie dla tej kwestii okoliczności sprawy i ocenia, czy występuje w niej uzasadniony przypadek. Zdaniem Sądu w rozpoznawanej sprawie taki przypadek nie występuje. Sam fakt uwzględnienia skargi przez organ nie stanowi wystarczającej przesłanki, by odstąpić od zasądzenia kosztów postępowania na rzecz strony skarżącej. Okoliczności uzasadniających zastosowanie art. 206 ustawy p.p.s.a. nie sposób również stwierdzić na podstawie analizy akt sprawy. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a, orzekł jak w pkt 1 postanowienia. Orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania w pkt 2 (1500 zł - wpis od skargi, 5400 zł - wynagrodzenie pełnomocnika doradcy podatkowego, 17 zł – opłata od pełnomocnictwa) uzasadnia art. 201 § 1 ustawy p.p.s.a. w zw. z § 2 ust. 1 pkt 1 lit. f rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 16 sierpnia 2018 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2018.1687).