I SA/Ke 247/07
PostanowienieWSA w Kielcach2007-10-16
Skład orzekający: Asesor WSA Mirosław Surma
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego) powinien zostać uwzględniony, jeśli strona wykaże niskie dochody, bezrobotną żonę, chorą córkę wymagającą leczenia, ale posiada papiery wartościowe i mieszkanie?Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmujący zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego, został uwzględniony. Sąd uznał, że wykazany stan majątkowy i rodzinny strony, w tym niskie dochody, bezrobotna żona, małoletnia córka wymagająca leczenia oraz zadłużenie, uniemożliwiają poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, w tym kosztów wynagrodzenia fachowego pełnomocnika.Stan faktyczny
Skarżący W.K. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej dotyczącą interpretacji przepisów prawa podatkowego. Po wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, domagając się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia doradcy podatkowego. Uzasadnił to niskimi dochodami, bezrobotną żoną, chorą córką i zadłużeniem. Sąd rozpatrzył wniosek na podstawie przedstawionych przez skarżącego dokumentów i oświadczeń.Rozstrzygnięcie
I. Zwolniono W.K. od kosztów sądowych w całości; II. Ustanowiono dla W.K. doradcę podatkowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Mirosław Surma po rozpoznaniu w dniu 16 października 2007r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W.K. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego w sprawie ze skargi W.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie interpretacji przepisów prawa podatkowego postanawia: I. zwolnić W.K. od kosztów sądowych w całości; II. ustanowić dla W.K. doradcę podatkowego.
W.K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia[...]. nr [...] w przedmiocie interpretacji przepisów prawa podatkowego. Po wezwaniu przez Sąd do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200zł, skarżący w dniu 4 lipca 2007r. złożył pismo, w którym podniósł, że kwota ta stanowi dla niego ogromny koszt. Skarżący uzyskuje niewielkie dochody, zaś jego żona jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, tak więc uiszczenie tej kwoty pogorszyłoby i tak już niski standard życiowy rodziny. Ze względu na sytuację majątkową wniósł także o ustanowienie doradcy podatkowego.
Wezwany do złożenia wypełnionego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy złożył go w dniu 17 sierpnia 2007r. W jego treści zawarł wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego. Uzasadniając pismo skarżący podniósł, że jego sytuacja finansowa nie pozwala mu na wynajęcie prawnika. Podał, że pracuje jako dozorca-palacz i uzyskuje miesięcznie dochód w wysokości 1.508,22 zł brutto, w zależności od ilości przepracowanych godzin, natomiast żona pozostaje osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Posiada mieszkanie lokatorskie o pow. 46,60m2 oraz papiery wartościowe o wartości 18.500 zł. W.K. wskazał również, że ma szesnastoletnią córkę, która wymaga leczenia w Centrum Zdrowia Dziecka. Leczenie to stanowi bardzo duże obciążenie w dochodach skarżącego.
Na wezwanie Sądu pismem z dnia 24 września 2007r. skarżący uzupełnił swój wniosek i podał, że jego aktualne zadłużenie w banku z tytułu kredytu pod zastaw akcji wynosi 23.000 zł. Wskazał również, że koszty leczenia córki wynoszą od 100 do 200 zł miesięcznie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie którą koszty sądowe, jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Na prawo pomocy składa się zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Według treści art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, powoływanej dalej jako ustawa p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia fachowego pełnomocnika. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Częściowe zwolnienie od opłat lub wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej.
Stosownie do treści art. 246 ustawy p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym).
Strona ubiegająca się przed Sądem o przyznanie prawa pomocy musi wykazać, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, bądź też ponieść tych kosztów bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Udowodnienie tych okoliczności daje Sądowi podstawę do pozytywnego rozpatrzenia wniosku.
W niniejszej sprawie skarżący ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych w całości i ustanowienie doradcy podatkowego. W ocenie Sądu wykazany w treści wniosku oraz w przedłożonych dokumentach stan majątkowy i rodzinny wnioskodawcy pozwala na uwzględnienie tego wniosku w całości.
Skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z niepracującą żoną i małoletnią córką, która wymaga leczenia w Centrum Zdrowia Dziecka w Warszawie. Łączny dochód rodziny wynosi 1.508 zł brutto. Uwzględniając te okoliczności, mając również na uwadze wskazane przez skarżącego zadłużenie, Sąd uznał, że wykazana kwota dochodu nie pozwala na poniesienie przez skarżącego jakichkolwiek kosztów postępowania, w tym nie tylko sądowych opłat i wydatków, ale także kosztów wynagrodzenia fachowego pełnomocnika.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 244 § 1, art. 245 § 1 i § 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło