I SA/Ke 247/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Artur Adamiec po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc marzec 2007 r. oraz nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na kwiecień 2007 r. p o s t a n a w i a: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić M. R. uiszczony wpis w kwocie 100 zł. W dniu 8 kwietnia 2013 r. (data stempla pocztowego) M. R. (dalej zwany "skarżącym") złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. nr [...] z dnia [...] r. w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiąc marzec 2007 r. oraz nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na kwiecień 2007 r. Skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga spełnienia przez stronę skarżącą warunków formalnych, które zostały dla skargi określone w przepisach prawa oraz opłacenia prawem przewidzianych opłat sądowych. I tak m.in. z treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej "ustawą p.p.s.a."), wynika, że Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie uiszczono należnej opłaty. Natomiast zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym (skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania) pobiera się wpis. Nieuiszczenie wpisu przy wniesieniu pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym skutkuje, co do zasady, wezwaniem strony skarżącej, na podstawie art. 220 § 1 ustawy p.p.s.a., do jego opłacenia. Zgodnie z tym przepisem, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Przepis powyższy zastrzega jednak w § 3, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W myśl zaś przepisu art. 58 § 3 ustawy p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie, zarządzeniem z dnia 6 maja 2013 r., wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia. Niezastosowanie się do w/w wezwania zostało opatrzone rygorem odrzucenia skargi, zgodnie z treścią art. 220 § 3 ustawy p.p.s.a. Powyższe wezwanie zostało prawidłowo doręczone skarżącemu w dniu 9 maja 2013 r. W związku z tym, termin do wniesienia wpisu zaczął biec od dnia 10 maja 2013 r. i upłynął w dniu 16 maja 2013 r. Natomiast skarżący opłacił wpis w kasie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach w dniu 17 maja 2013 r., a zatem jeden dzień po wyznaczonym terminie. Tymczasem w myśl przepisu art. 85 ustawy p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednocześnie zwrócić należy uwagę, że prawomocnym postanowieniem z dnia 21 maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Oznacza to, że opłacenie przez skarżącego wpisu w dniu 17 maja 2013 r. uznać należało za bezskuteczne. Wynika z tego zarazem, że w niniejszej sprawie pod względem prawnym wpis sądowy traktować należy jak w ogóle nieuiszczony. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 220 § 3 w związku z art. 58 § 3 ustawy p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia. Konsekwencją powyższego orzeczenia jest zwrot skarżącemu uiszczonego po terminie wpisu. W myśl bowiem art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy p.p.s.a., sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego, a postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Na tej podstawie Sąd orzekł jak w punkcie 2 sentencji postanowienia.