I SA/Ke 249/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia SO (del.) Janusz Bociąga po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.S. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną jako wpis od skargi. Minister Finansów wydał dla A. S. interpretację indywidualną z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. W treści interpretacji zawarł pouczenie o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach oraz poprzedzającym to prawo obowiązku wezwania na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu, do usunięcia naruszenia prawa. Interpretacja indywidualna została doręczona A. S. w dniu 13 marca 2012r. A. S. reprezentowany przez pełnomocnika będącego doradcą podatkowym wniósł w dniu 23 marca 2012r. wezwanie z dnia 19 marca 2012r. do usunięcia naruszenia prawa w sprawie "[...]". Organ pismem dnia 30 marca 2012r. wezwał A. S. do wskazania jego adresu miejsca zamieszkania lub pobytu oraz wyjaśnienia, do jakiej interpretacji indywidualnej odnosi się treść wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Podniósł, że interpretacja o numerze "[...]" wydana została w sprawie innego podatnika. W odpowiedzi na to wezwanie A.S. wskazał pismem z dnia 10 kwietnia 2012r., że prostuje oznaczenie sprawy w ten sposób, że numer "[...]" zastępuje numerem "[...]". Podniósł ponadto, że dane wnoszącego wezwanie, tj. nazwisko, imię i adres zostały już w wezwaniu zawarte. Minister Finansów postanowieniem z dnia [...] nr [...]pozostawił bez rozpatrzenia wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 19 marca 2012r. uzupełnione w części pismem z dnia 10 kwietnia 2012r. w indywidualnej pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia [...]nr [...]Podniósł, że A.S. nie usunął braków formalnych wezwania do usunięcia naruszenia prawa, dlatego organ nie może przystąpić do merytorycznego rozpatrywania sprawy. A. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. Wniósł o jej uchylenie i podniósł, że organ nie odpowiedział na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o odrzucenie skargi, jako wniesionej bez zachowania wymogu uprzedniego wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r. Nr 270), powoływanej dalej jako ustawa P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Przepis art. 52 § 3 ustawy P.p.s.a. stanowi, że jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie A. S. wniósł skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...]nr [...]bez uprzedniego wezwania na piśmie do usunięcia naruszenia prawa. Za takie wezwanie nie można bowiem uznać pisma z dnia 19 marca 2012r. Jak słusznie zauważył organ, pismo to nie spełnia wymogów z art. 168 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005r. nr 8, poz. 60 ze zm.), który stanowi, że podanie powinno zawierać co najmniej treść żądania, wskazanie osoby, od której pochodzi, oraz jej adresu (miejsca zamieszkania lub pobytu, siedziby albo miejsca prowadzenia działalności), a także czynić zadość innym wymogom ustalonym w przepisach szczególnych. Pismo to nie zawiera adresu wnioskodawcy – A. S.. Ponadto w piśmie tym strona wskazała, że dotyczy ono sprawy "[...]". Przy czym jak podniósł organ, interpretacja o takim numerze wydana została w sprawie innego podatnika. Mimo wezwania organu do uzupełnienia pisma z dnia 19 marca 2012r., podatnik tego nie uczynił. W dalszym ciągu nie wskazał adresu oraz podał oznaczenie sprawy "[...]", które nie dotyczy A. S.. Skutkiem tego było pozostawienie bez rozpatrzenia pisma z dnia 19 marca 2012r., o czym rozstrzygnął Minister Finansów postanowieniem z dnia 8 maja 2012r. stwierdzając, że pismo z dnia 19 marca 2012r., uzupełnione pismem z dnia 10 kwietnia 2012r. nie spełnia wymogów środka zaskarżenia, tj. wezwania do usunięcia naruszenia prawa w interpretacji indywidualnej Ministra Finansów nr [...], a o którym mowa w art. 52 § 3 ustawy P.p.s.a. Należy wskazać, że możliwość kwestionowania działań administracyjnych w drodze wezwania do usunięcia naruszenia prawa wprowadzono jako warunek zaskarżania ich do sądu administracyjnego. Zostało to podyktowane tym, że w polskim systemie prawa sądowa kontrola administracji jest traktowana jako ostateczny czynnik weryfikacji działań administracyjnych, wchodzący w grę dopiero wówczas, gdy inne mechanizmy zawiodły. Strona musi wyczerpać wszystkie środki zaskarżenia aby skutecznie wnieść skargę do sądu administracyjnego, w tym również środek zaskarżenia w formie wezwania organu usunięcia naruszenia prawa, o ile taki środek jest wymagany przepisami prawa. W niniejszej sprawie skarżący tego nie dopełnił. Skoro więc nie wniósł zażalenia na postanowienie z dnia 8 maja 2012r., to oznacza to, że stało się ono ostateczne, i przesądzony tym samym został byt prawny pisma z dnia 19 marca 2012r. W związku z powyższym skarga wniesiona została bez wymaganego uprzedniego wezwania na piśmie do usunięcia naruszenia prawa, zatem jest niedopuszczalna i zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 ustawy P.p.s.a. podlega odrzuceniu. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy P.p.s.a.