I SA/Ke 250/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Grabowska, Sędziowie Sędzia WSA Danuta Kuchta (spr.), Sędzia WSA Mirosław Surma, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Anna Adamczyk, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 18 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi M. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia z dnia [...] [...] w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi 1. oddala skargę; 2. przyznaje od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz adwokata S. G. kwotę 73,80 (siedemdziesiąt trzy osiemdziesiąt) złotych, w tym 13,80 (trzynaści osiemdziesiąt ) złotych podatku od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Decyzją z dnia 11 kwietnia 2014 r. znak: (...) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy P. znak: (...) z dnia 27.01.2014 r. określającej M.L. wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres od dnia 1.07.2013 r. do dnia 31.12.2014 r., w kwocie 78,00 złotych. W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej jako SKO) wskazało, że M.L. jest zameldowany oraz jednocześnie zamieszkuje pod adresem P.,P.- co wynika z oświadczenia sołtysa miejscowości P. oraz danych ze zbioru danych osobowych Gminy P. Skarżący nie złożył deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi na rok 2013, o której mowa w art. 6 m ust. 1 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.j. Dz. U z 2013, poz. 1399 ze zm.), dalej: ,,ustawy u.cz.p.g." W związku z tym organ w myślart. 6o u.cz.p.g., którego treść przytoczył, określił M.L. wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi wysokości 78 złotych. Z decyzji organu I instancji, którą SKO utrzymało w mocy wynika, że przedmiotem rozstrzygnięcia było określenie wymienionemu wysokość opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres od dnia 2013.07.01 do dnia 2013.12.31 (popełniono oczywisty błąd pisarski w decyzji II instancji wskazując datę końcową 31.12.2014 r.). Organ I instancji w decyzji uwzględnił przy tym treść uchwały Rady Gminy P. Nr XXVIII/32/2013 z dnia 17 czerwca 2013 r. w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia stawki tej opłaty oraz Uchwały Rady Gminy P. Nr XXVIII/29/2013 z dnia17 czerwca 2013 r. w sprawie terminu, częstotliwości i trybu uiszczania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi przez właścicieli nieruchomości na terenie Gminy P. Stawka w uchwale ustalona została na kwotę 13 zł miesięcznie od jednego mieszkańca. Organ odwoławczy wskazał także, że w przypadku skarżącego brak jest podstaw do zwolnienia go z obowiązku ponoszenia opłat za gromadzenie odpadów komunalnych. Czy to właściciel nieruchomości czy to jej dzierżawca, niewątpliwie z racji przebywania na terenie nieruchomości Podlesie 91 przyczynia się do powstawania odpadów komunalnych, w związku z czym właściciel nieruchomości zobowiązany jest do ich gromadzenia i złożenia deklaracji dotyczącej wysokości opłat. Kwestia zdrowia psychicznego skarżącego nie ma natomiast znaczenia dla ustalenia obowiązku zapłaty opłaty za gospodarowanie odpadami. W aktach sprawy brak jest orzeczenia o ubezwłasnowolnieniu M.L. Z załączonego do odwołania pisma Prezesa Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 11.10.2001 r., wynika jedynie, że orzeczona wobec M.L. grzywna została umorzona wobec jej nieściągalności. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniósł M.L. Podniósł w niej, że nie złożył deklaracji w sprawie odpadów komunalnych gdyż jest chory psychicznie i od kilku lat leczony z powodu takiej choroby. W jego ocenie, nie ma natomiast takiego prawa, żeby kwestia zdrowia psychicznego nie miała znaczenia dla ustalenia obowiązku zapłaty za odpady komunalne. Na rozparwie w dniu 18 czerwca 2014 r., ustanowiony w ramach pomocy prawnej dla skarżącego, adwokat K.G. z substytucji adwokata S.G., poparła skargę i wniosła o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że nie zostałoy one pokryte w żadnej części. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2002.153.1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że wyeliminować z obrotu prawnego można jedynie rozstrzygnięcie naruszające prawo w sposób o jakim mowa w art. 145 § 1 pkt 1 lit a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270 j.t.); dalej ,,ustawa p.p.s.a." Istotnym przy tym jest, że sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a). Dokonując kontroli w wyżej określonych granicach, Sąd stwierdził, że skarga jest niezasadna, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach utrzymująca w mocy decyzję Wójta Gminy P. w sprawie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Materiał zgromadzony w sprawie w postaci: oświadczenia sołtysa miejscowości P. oraz dane ze zbiorów osobowych Gminy P., potwierdza prawidłowość ustaleń faktycznych dokonanych przez organ, a których skarżący nie podważył skutecznie zarzutami skargi. Z ustaleń tych wynika, że M.L. jest zameldowany oraz jednocześnie zamieszkuje pod adresem P., P., jest właścicielem tej nieruchomości oraz nie złożył na 2013 r. deklaracji w sprawie odpadów komunalnych. Skarżący kwestionuje natomiast decyzję określającą opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi, twierdząc w toku postępowania, że przedmiotowej nieruchomości nie użytkuje, gdyż została oddana w dzierżawę, w związku z czym nie posiada odpadów. W skardze wskazując jako podstawę zwolnienia go z obowiązku ponoszenia takich opłat, fakt występowania u niego długotrwałej choroby psychicznej. Sąd stwierdza, że wskazywane przez skarżącego przyczyny z powodu których powinno wystąpić zwolnienie go z obowiązku uiszczania opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, nie znajdują uzasadnienia w żadnych przepisach kształtujących prawa i obowiązki właścicieli nieruchomości w tym zakresie. W szczególności takich przyczyn nie przewidują przepisy ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz przepisy stanowionego prawa miejscowego w postaci uchwały Rady Gminy P. Nr XXVIII/32/2013 z dnia 17 czerwca 2013 r. Zarzuty skarżącego ukierunkowane na kłopoty ze zdrowiem psychicznym, których nie sposób kwestionować, nie mogą mieć w świetle tego co wyżej wskazano wpływu na wynik sprawy. Mogą natomiast być podnoszone w innym postępowaniu zainicjowanym ewentualnie wnioskiem o umorzeniu takich opłat. Okoliczność dzierżawy, nawet jeśli faktycznie występuje, nie stanowi także w rozumieniu przytoczonych wyżej przepisów prawa przesłanki określenia zobowiązania z tytułu takich opłat. Oceniając zaskarżoną decyzję pod względem jej zgodności z prawem i nie będąc związanym zarzutami i wnioskami skargi, wskazać należy, że gminy są obowiązane do zorganizowania odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy - zgodnie z treścią art. 6 c ust. 1 u.cz.p.g. Właściciel nieruchomości jest obowiązany złożyć do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w terminie 14 dni od dnia zamieszkania na danej nieruchomości pierwszego mieszkańca lub powstania na danej nieruchomości odpadów komunalnych – art. 6m ust. 1 tej ustawy. Z kolei przepis art. 6 n ust. 1 u.cz.p.g. stanowi, że: rada gminy, uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowego obliczenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ułatwienia składania deklaracji, określi, w drodze uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego wzór deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości, obejmujący objaśnienia dotyczące sposobu jej wypełnienia oraz pouczenie, że deklaracja stanowi podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego; uchwała zawiera także informację o terminach i miejscu składania deklaracji. Kluczowym w sprawie jest natomiast art. 6 o ustawy u.cz.p.g., stanowiący, że w razie niezłożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi albo uzasadnionych wątpliwości co do danych zawartych w deklaracji wójt, burmistrz lub prezydent miasta określa, w drodze decyzji, wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, biorąc pod uwagę uzasadnione szacunki, w tym średnią ilość odpadów komunalnych powstających na nieruchomościach o podobnym charakterze. Treść powyższej normy nie nasuwa wątpliwości, gdyż jej hipoteza zakłada, że w przypadku, gdy deklaracja właściciela nieruchomości przewidziana w art. 6m w ogóle nie została złożona, wtedy wójt, burmistrz lub prezydent miasta wydaje decyzję administracyjną o wysokości opłaty. Skoro M.L. nie złożył deklaracji, jest właścicielem przedmiotowej nieruchomości, to w pełni legalnym było wydanie przez Wójta Gminy P. decyzji określającej wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w wysokości 78 zł za okres od lipca 2013 r. do grudnia 2013 r. Podkreślić także należy, że zgodnie z treścią art. 84 Konstytucji Rzeczpospolitej, każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków, określonych w ustawie. Opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi, jak wyjaśnił Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 28 listopada 2013 r. K 17/12, jest świadczeniem pieniężnym, przymusowym, bezzwrotnym, jednostronnym, publicznoprawnym, odpłatnym i mającym realizować różne cele wynikające z przepisów ustawy u.cz.p.g. Dlatego obowiązkiem M.L., jako właściciela zamieszkanej przez niego nieruchomości, jest uiszczać opłatę. Jeśli nie złożył deklaracji, to obowiązkiem organu było określenie wysokości tej opłaty w drodze decyzji. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie: art. 151 ustawy p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku (pkt 1); art. 205 § 2 ustawy p.p.s.a. w związku z § 6 pkt 1, § 19 i § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U.2013.461 j.t.), orzekł o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (pkt 2).