I SA/Ke 254/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Surma po rozpoznaniu 10 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.K. na pismo Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z [...] nr [...] w przedmiocie wystąpienia do organu egzekucyjnego o zajęcie stanowiska w sprawie postanawia: odrzucić skargę. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. w piśmie z 22 marca 2021 r. nr 2601-IEE.711.30.2021.2 zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego w B.-Z.o zajęcie stanowiska przez ten organ w przedmiocie argumentów H. K. przedstawionych w pismach z 12 marca 2021 r. H. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. skargę na pismo organu z 22 marca 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Rozpoznając skargę sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. I tak na podstawie art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Przepis art. 3 § 2a ustawy p.p.s.a. stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Zaskarżone przez H. K. pismo Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z 22 marca 2021 r. to pismo, w którym organ ten zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego w B.-Z. o zajęcie stanowiska w przedmiocie argumentów H. K. przedstawionych w pismach z dnia 12 marca 2021 r. Mając na uwadze brzmienie powyższych przepisów stwierdzić należy, że pismo z 22 marca 2021 r. nie należy do katalogu spraw wymienionych ani w art. 3 § 2 pkt 1 - 9 ani w art. 3 § 2a ustawy p.p.s.a. Nie jest ani decyzją, ani zaskarżalnym postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym. Nie stanowi ono ani żadnego aktu, ani też czynności wymienionych w cytowanym przepisie, ponieważ nie dotyczy żadnych uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Nie zostało też wydane w trybie, o którym mowa w art. 3 § 2a ustawy p.p.s.a. Zostało przesłane stronie tylko do wiadomości, celem poinformowania, że Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego w B.-Z. o ustosunkowanie się przez ten organ do argumentów strony. W świetle powyższego oznacza to, że przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna. To zaś powoduje, że na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy p.p.s.a. należało ją odrzucić, co też Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. orzekł w sentencji postanowienia.