I SA/Ke 257/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kuchta, Sędziowie Sędzia WSA Artur Adamiec (spr.),, Sędzia WSA Mirosław Surma, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Michał Gajda, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 22 sierpnia 2012r. sprawy ze skargi J.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2012 r. 1. oddala skargę; 2. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na rzecz adwokata J. P. kwotę 73,80 (siedemdziesiąt trzy 80/100) złote tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w tym kwotę 13,80 ( trzynaście 80/100 ) złotych tytułem podatku od towarów i usług. 1.1. Decyzją z [...] 2012r. nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Gminy W. z [...] 2012r. [...] w sprawie ustalenia solidarnie J.K. , M.K. oraz A.K. łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2012 w łącznej kwocie [...] zł. Opodatkowaniem objęto budynek mieszkalny o pow. 80 m² oraz grunt rolny o pow.0,09 ha. 1.2. W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że organ I instancji objętą odwołaniem decyzję wydał w oparciu o znajdujący się w aktach sprawy wypisu z ewidencji gruntów i budynków prowadzonego przez Starostę W. z [...] 2012r., z którego wynika, że właścicielami działki nr 234/2 położonej w obrębie [...] o pow. 0,09 ha oznaczonej symbolem S R w klasie V są A. K., J. K., M. K.. Wobec powyższego za niezasadne organ uznał zarzuty odwołania wskazujące, że skarżący nie godził się na zmiany w zapisach ewidencji gruntów i budynków, oraz że wniosek o wprowadzenie zmian w ewidencji złożył M. K., a zrobił to bez jego zgody i wiedzy. Organ powołał się na art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005r. Nr 240, poz. 2027 ze zmianami.) dalej zwaną u.p.g.i k. i w tym zakresie wyjaśnił, że podatek od nieruchomości, rolny i leśny ustalany jest w oparciu o dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków co do kwalifikacji tych gruntów oraz ich powierzchni, które to dane są wiążące dla organu podatkowego. Organ podniósł, że pogląd ten znajduje oparcie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz wojewódzkich sądów administracyjnych,. Zgodnie ze stanowiskiem sądów ewidencja gruntów i budynków jest urzędowym źródłem informacji faktycznych wykorzystywanych w postępowaniach administracyjnych i w każdym przypadku, gdy dane zawarte w deklaracji, czy informacji złożonej przez podatnika są niezgodne z danymi wynikającymi z ewidencji, rozstrzygające znaczenie dla opodatkowania gruntów mają zapisy wynikające z ewidencji. 1.3. Organ wskazał nadto, że organ podatkowy nie jest uprawniony do zmiany danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków. Natomiast podatnik kwestionujący prawidłowość danych z ewidencji gruntów i budynków, powinien wszcząć procedurę ich zmiany w organie prowadzącym ewidencję. W oparciu o tak zmienione dane, może wnosić o wzruszenie ostatecznych decyzji ustalających wysokość zobowiązań podatkowych. 1.4. Powyższe rozważania odniósł także do kwestionowania w postępowaniu podatkowym osób solidarnie zobowiązanych podatników, w sytuacji, gdy współwłasność wynika z ewidencji gruntów. 2.1. Na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., J.K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Nie precyzując kierunku rozstrzygnięcia skarżący zarzucił błędne ustalenie stanu faktycznego. 2.2. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że nie składał żadnego wniosku o wprowadzenie zmian w ewidencji gruntów. Wniosek taki złożył M.K. , bez wiedzy i zgody skarżącego. Skarżący zarzucił organowi, że nie dokonał analizy przedstawionej dokumentacji. Zdaniem skarżącego M.K. nie miał prawa do zgłoszenia zmian do organu ewidencyjnego, ponieważ nie uzyskał na to zgody od skarżącego oraz nie władał własnością. Ponadto wskazał, że M.K. i A.K. nie zamieszkują w przedmiotowym budynku od dłuższego czasu. W piśmie procesowym z 20 sierpnia 2012r. skarżący podtrzymał dotychczasową argumentację, kwestionując prawidłowości wpisu w ewidencji gruntów i budynków. 2.3. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: 3.1. Skargę jako niezasadną, należało oddalić. Stosownie do art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) - sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Nadto zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2012 poz. 270) zwanej dalej [p.p.s.a.] - sądy administracyjne sprawując kontrolę działalności administracji publicznej stosują środki określone ustawą. Oznacza to, że skarga może zostać uwzględniona jedynie wtedy, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 a – c) p.p.s.a.). 3.2. Stwierdzić należy, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. nie narusza prawa, a ustalony stan faktyczny znajduje potwierdzenie w zebranym materiale dowodowym.. 3.3. Spór w sprawie dotyczy kręgu osób zobowiązanych do zapłaty łącznego zobowiązania pieniężnego ustalonego w decyzji organu I instancji. Skarżący kwestionuje bowiem dane zawarte w ewidencji gruntów twierdząc, że jest jedynym zobowiązanym do zapłaty. 3.4. Zgodnie z treścią art. 21 u.p.g.i k. podstawę wymiaru podatków i świadczeń stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Również ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym ( t.j. Dz. U. z 2006r., nr 236, poz. 969, ze zmianami) w art. 4 ust. 1 pkt 1 wskazuje, że podstawę opodatkowania podatkiem rolnym stanowi dla gruntów gospodarstw rolnych - liczba hektarów przeliczeniowych ustalana na podstawie powierzchni, rodzajów i klas użytków rolnych wynikających z ewidencji gruntów i budynków. Natomiast ustawa z 12 stycznia 1991r., o podatkach i opłatach lokalnych ( t.j. Dz. U. z 2010r. nr 95, poz. 613, ze zmianami) wskazuje w art.1a, ust. 3, że użyte w ustawie określenia: między innymi: użytki rolne, lasy, nieużytki, rozumie się grunty sklasyfikowane w ten sposób w ewidencji gruntów i budynków Ewidencja gruntów i budynków dotyczy m.in. rodzajów, powierzchni gruntów czyli wskazują na przedmiot opodatkowania, oraz zawiera także dane wskazujące na podmiot zobowiązany do zapłaty podatku. Ustalenia organów podatkowych oparte o treść ewidencji gruntów stanowią istotny element określenia podatkowego stanu faktycznego. Należy podnieść, że dokonując powyższych ustaleń organ jest związany zarówno zakresem przedmiotowym jak i podmiotowym zapisów zawartych w ewidencji gruntów i nie jest uprawniony do dokonywania własnych ustaleń w tym przedmiocie. Dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków mają walor dokumentu urzędowego, o którym mowa w art.194 Ordynacji podatkowej, stanowią więc dowód tego co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych ewidencja gruntów i budynków jest niewątpliwie urzędowym źródłem informacji faktycznych wykorzystywanych w postępowaniach administracyjnych i w każdym przypadku, gdy dane zawarte w deklaracji, czy informacji złożonej przez podatnika są niezgodne z danymi wynikającymi z ewidencji, rozstrzygające znaczenie dla opodatkowania gruntów mają zapisy wynikające z ewidencji (wyrok NSA z dnia 15 kwietnia 2008r., sygn. akt II FSK 372/07, lex nr 490966; wyrok WSA w Warszawie z dnia 28 marca 2006r., sygn. akt III SA/Wa 3501/05, lex nr 201545 ). 3.5. W przedmiotowej sprawie krąg osób zobowiązanych został ustalony w oparciu o dane zawarte w ewidencji gruntów, które to dane, jak wyżej wskazano są wiążące dla organu podatkowego. W tym zakresie Sąd podziela pogląd zawarty w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach 24 września 2010r., sygn. akt: I SA/Ke 431/10, odnoszący się do analogicznej sytuacji skarżącego, dotyczącej zobowiązania podatkowego za 2010r. Organy podatkowe, nie są bowiem uprawnione do przyjęcia innych danych niż dane wskazane w ewidencji gruntów. Co więcej nie jest także możliwe w postępowaniu podatkowym przeprowadzenie postępowania zmieniającego dane zawarte w przedmiotowej ewidencji. Podważenie tych zapisów może nastąpić jedynie w odpowiednim trybie, przed uprawnionymi organami administracji. Wśród uprawnionych organów organy podatkowe nie zostały wymienione. Wobec powyższego niezasadne okazały się zarzuty błędnego ustalenia stanu faktycznego co do określenia podatników solidarnie zobowiązanych do zapłaty łącznego zobowiązania pieniężnego, gdyż ustalenia te dokonane zostały stosowanie do art. 21 ust. 1 u.p.g.i.k. Nie miało również wypływu na wynik sprawy złożenie wniosku o zmianę danych w ewidencji gruntów przez jednego ze współwłaścicieli nieruchomości bez zgody skarżącego, gdyż podstawę zmiany nie stanowił sam wniosek lecz postanowienie Sądu Rejonowego w sprawie nabycia praw do spadku po E. K.. Natomiast ewentualne kwestionowanie prawidłowości tego wpisu, należy dokonywać nie w postępowaniu podatkowym lecz odrębnym postępowaniu w zakresie zmiany w ewidencji gruntów. Stosownie bowiem do § 46. ust. 1. rozporządzenia Ministra Rozwoju Lokalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków ( Dz. U. nr 38, poz. 454.) dane zawarte w ewidencji podlegają aktualizacji z urzędu lub na wniosek osób, organów i jednostek organizacyjnych, o których mowa w § 10 i 11. 3.6. Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a., Sąd oddalił skargę. O kosztach orzeczono na podstawie art. 250 ustawy p.p.s.a. w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 6 pkt 1 w zw. z § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz.1348 ze zmianami)