I SA/Ke 26/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Surma (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Chraniuk-Stępniak Asesor WSA Andrzej Mącznik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 10 kwietnia 2025 r. sprawy ze skargi J. Z. na decyzję Inspektor Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2024 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; 2. zasądza od Inspektor Transportu Drogowego na rzecz J. Z. kwotę [...](dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. 1. Inspektor Transportu Drogowego (organ odwoławczy) decyzją z 14 listopada 2024 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Ł. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z 22 kwietnia 2024 r. nr [...] o nałożeniu na J. Z. kary pieniężnej w wysokości [...] zł. 1.1 Organ ustalił, że w dniu 16 stycznia 2024 r. dokonano kontroli drogowej na drodze krajowej S8 w Ł. pojazdu marki [...] oraz naczepy marki [...] o nr rej. [...] Pojazdem kierował O. S.. Pojazdem wykonywany był międzynarodowy transport drogowy rzeczy. Kontrolowany przewóz wykonywany był na rzecz i w imieniu J. Z., prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą P. J. Z.. Stwierdzono, że kierowca prowadzi ww. pojazd bez zalogowanej do tachografu cyfrowego o nr [...] własnej karty kierowcy. Kierowca w trakcie kontroli nie okazał swojej karty kierowcy, gdyż jak twierdził odesłał kartę do P. S.A. z uwagi na jej uszkodzenie. 1.2 W toku czynności kontrolnych na podstawie okazanych dokumentów oraz w wyniku analizy danych zapisanych w pamięci tachografu cyfrowego stwierdzono, że kierowca O. S., będąc w trakcie realizacji zadania przewozowego w dniu 23 grudnia 2023 r. o godz. 14:06 wylogował z ww. tachografu swoją kartę kierowcy, deklarując kraj zakończenia dziennego okresu pracy na terytorium [...]. Od tego momentu w pamięci cyfrowego urządzenia rejestrującego zainstalowanego w kontrolowanym pojeździe w dniach: 27, 28, 29 grudnia 2023 r., 02, 03, 04, 05, 06, 08, 09, 15, 16 stycznia 2024 r. występują okresy prowadzenia pojazdu bez zalogowanej karty kierowcy. Za wyżej wymienione okresy kierowca okazał wydruki z tachografu z wprowadzonymi ręcznie danymi dotyczącymi aktywności kierowcy. Kierowca do kontroli okazał również dokument przewozowy [...] sygnowany własnoręcznym podpisem, z którego wynikało, że podjął ładunek w dniu 15 stycznia 2024 r. w miejscowości Ś., gm. K.. W związku z powyższym na podstawie danych z urządzenia rejestrującego stwierdzono, że od godz. 13:51 dnia 15 stycznia 2024 r. do godz. 09:30 dnia 16 stycznia 2024 r., tj. do momentu zatrzymania do kontroli, kierowca O. S. nie zarejestrował za pomocą cyfrowego urządzenia rejestrującego zainstalowanego w kontrolowanym pojeździe marki [...] na swojej karcie kierowcy - wskazań w zakresie aktywności kierowcy i przebytej drogi w ilości 179,7 km. 1.3 Organ powołał treść art. 34 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr [...] z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr [...] w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr [...] Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego (Dz. Urz. UE L 60 z 28.02.2014, str. 1), dalej: "rozporządzeniem (UE) nr [...]". Wskazał, że konsekwencją tego rozwiązania jest treść Ip. 6.2.1 załącznika nr [...] do ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (j. t. Dz. U. z 2024 r., poz. 1539), dalej: u.t.d., który karą pieniężną w wysokości [...] złotych sankcjonuje niewłaściwą obsługę lub odłączenie homologowanego i sprawnego technicznie tachografu, skutkujące nierejestrowaniem na wykresówce lub na karcie kierowcy aktywności kierowcy, prędkości pojazdu lub przebytej drogi. Mając na uwadze zgromadzony w sprawie materiał dowodowy zasadnym było nałożenie kary pieniężnej w wysokości [...] złotych za stwierdzone naruszenia określone w lp. 6.2.1 załącznika nr [...] do u.t.d. 1.4 Odnosząc się do twierdzenia strony, że karta kierowcy została uszkodzona, organ odwoławczy wskazał, że z pisma z 5 marca 2024 r. przesłanego przez P. S.A. wynika, że w dniu 30 marca 2023 r. został złożony wniosek o zamianę karty kierowcy o nr [...] z powodu zmiany kraju zamieszkania i na tej podstawie została wydana nowa karta kierowcy. W związku z powyższym nie można uznać, że powyższa sytuacja mieści się w przesłankach zawartych w art. 29 rozporządzenia nr [...]. Kierowca w opisanym wyżej przypadku nie powinien wykonywać zadań przewozowych do czasu otrzymania nowej karty kierowcy. 1.5 W przedmiotowej sprawie nie znajdą zastosowania przepisy art. 92b i art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d. Do wskazanych wyżej naruszeń doszło w okolicznościach, które przedsiębiorca powinien przewidzieć i nie dopuścić do ich zaistnienia. Strona nie wskazała okoliczności, których nie mogła przewidzieć oraz na które nie miała wpływu. Wpływ przedsiębiorcy przejawia się w braku kontroli nad kierowcą, oraz braku reakcji na popełniane przez niego naruszenia. Przedsiębiorca nie wskazał wystąpienia żadnych innych okoliczności na które nie miał wpływu, lub których nie mógł przewidzieć. Nawet gdyby do naruszenia doszło wyłącznie z winy kierowcy, okoliczność ta nie stanowiłaby podstawy do zastosowania art. 92c u.t.d. 2. Na powyższą decyzję J. Z. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Wnosząc o jej uchylenie zarzucił: - rozbieżność pomiędzy stanem faktycznym a ustaleniami istotnymi dla rozstrzygnięcia sprawy zawartymi w decyzji o nałożeniu kary, - brak rozpoznania sprawy w sposób wszechstronny i wyczerpujący, a tym samym naruszenie art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, - naruszenie zasad ogólnych postępowania administracyjnego wynikających z przepisów art. 7, art. 8, art. 9, art. 10 i art. 11 k.p.a. oraz przepisów art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych dla prawidłowego i pełnego rozstrzygnięcia sprawy oraz dokonanie błędnych ustaleń faktycznych, - naruszenie art. 7, art. 11 k.p.a., art. 78 § 1 k.p.a. przejawiające się nieuwzględnieniem mających istotne znaczenie dla sprawy dowodów przedkładanych i wnioskowanych przez stronę, a zwłaszcza: • brak uwzględnienia dostarczonych wcześniej wyjaśnień, • brak odniesienia się w decyzji do argumentów przesłanych podczas postępowania wyjaśniającego. 2.1 W uzasadnieniu skarżący wyjaśnił, że 20 grudnia 2023 r. podjął zlecenie transportowe, na podstawie którego był zobowiązany do podjęcia frachtu na trasie Polska-Niemcy-Polska. W dniu 28 grudnia 2023 r. kierowcy na tachografie pokazał się komunikat: "Karta straciła ważność". Po sprawdzeniu okazało się, że karta jest jeszcze ważna około 3 miesiące. Biorąc pod uwagę, że był to okres przedświąteczny, sprawdzenie tej karty udało się przeprowadzić (za pośrednictwem urządzenia do sczytywania kart oraz specjalistycznego serwisu) dopiero 30 grudnia 2023 r. Po kilku dniach skarżący dostał informację o konieczności odesłania starej karty, co również zostało zrobione. Do tego momentu, zgodnie z obowiązującymi przepisami kierowca robił 2 wydruki z tachografu, na których nanosił swoje dane identyfikacyjne umożliwiające przypisanie aktywności z pojazdu do konkretnego kierowcy. Skarżący (wspólnie z kierowcą) dochował wszelkich reguł zawartych w art. 29 ust. 4 rozporządzenia nr [...]. Zakwestionował twierdzenie organu, że kierowca był w [...], na terenie bazy. Kierowca był w trakcie przewozu do [...] i nie mógł już wrócić. Na podstawie przepisu art. 29 ust. 5 rozporządzenia nr [...] kierowca nie prowadził pojazdu przez okres dłuższy niż 15 dni (nie każdego dnia prowadził pojazd, a mowa jest o okresie jazdy bez karty). Organ nie odniósł się do tych argumentów. Po złożeniu w dniu 30 grudnia 2023 r. wniosku o nową kartę kierowcy [...] miała obowiązek ją wydać w ciągu 8 dni, a tego nie zrobiła. Podczas wyjaśnień składanych w postępowaniu administracyjnym skarżący dołączył zaświadczenia od serwisu [...] i wniosek o nową kartę. Wskazał na przesłanki z art. 92c ust. 1 u.t.d., których to organ nie zweryfikował. 2.2 W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. 3. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: 3.1 Skarga jako zasadna podlegała uwzględnieniu. 3.2 Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j. t. Dz.U. z 2024 r. poz. 1267) i art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem, zarówno materialnym, jak i procesowym, nie jest przy tym – co do zasady - związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. 3.3 Ramy materialnoprawne sprawy organ inspekcji wyznaczył wskazując zasadniczo na art. 92a ust. 1 u.t.d., zgodnie z którym podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 złotych do 12 000 złotych za każde naruszenie. Wykaz naruszeń obowiązków lub warunków przewozu drogowego i przypisanych im wysokości kar pieniężnych zawarty został w załączniku nr 3 do ustawy, do którego odsyła art. 92a ust. 7 u.t.d. Z kolei przepis art. 4 pkt 22 lit. "h" u.t.d. stanowi, że użyte w ustawie obowiązki lub warunki przewozu drogowego oznaczają obowiązki lub warunki wynikające z przepisów ustawy oraz z rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego (Dz. Urz. UE L 60 z 28.02.2014, str. 1), zwanego dalej "rozporządzeniem (UE) nr 165/2014", lub aktów wykonawczych do rozporządzenia (UE) nr 165/2014. Zgodnie z art. 32 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 165/2014, przedsiębiorstwa transportowe oraz kierowcy zapewniają poprawne działanie i właściwe użytkowanie tachografów i kart kierowcy. Przedsiębiorstwa transportowe oraz kierowcy stosujący tachografy analogowe zapewniają ich poprawne działanie i prawidłowe stosowanie wykresówek. Stosownie do treści art. 33 ust. 1, przedsiębiorstwa transportowe są odpowiedzialne za zapewnienie, by ich kierowcy byli właściwie wyszkoleni i poinstruowani w zakresie prawidłowego działania tachografów, zarówno cyfrowych, jak i analogowych, przeprowadzają regularne kontrole, by zapewnić właściwe użytkowanie tachografów przez swoich kierowców i nie udzielają kierowcom żadnych bezpośrednich ani pośrednich zachęt, które mogłyby skłaniać ich do niewłaściwego używania tachografów. Kierowcy stosują wykresówki lub karty kierowcy w każdym dniu, w którym prowadzą pojazd, począwszy od przejęcia pojazdu. Wykresówki ani karty kierowcy nie wyjmuje się z urządzenia rejestrującego przed zakończeniem dziennego okresu pracy, chyba że jej wyjęcie jest dopuszczalne z innych powodów lub jest konieczne do wprowadzenia symbolu państwa po przekroczeniu granicy. Wykresówka lub karta kierowcy nie może być używana przez okres dłuższy niż ten, na który jest przeznaczona. (art. 34 ust. 1). Ustawodawca krajowy w załączniku nr 3 do u.t.d. stypizował rodzaje naruszeń, ich przejawy oraz przypisał im konkretną sankcję w postaci kwotowo wyrażonej sumy pieniężnej. Co znamienne, w kontekście wyniku wykładni celowościowej i systemowej przepisów ujętych w tym załączniku, należy odwołać się również do uzasadnienia projektu ustawy z 5 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r., poz. 1481). Wskazano w nim m.in., że zmiana załączników do u.t.d. jest konieczna do prawidłowej transpozycji rozporządzenia (UE) 2016/403 do polskiego ustawodawstwa. W kontekście naruszenia polegającego na "Niewłaściwym użytkowaniu tachografu" wskazano, że intencją ustawodawcy europejskiego jest sankcjonowanie zachowań niezgodnych z przepisami materialnymi rozporządzenia nr 165/2014, które nie wypełniają znamion innych naruszeń określonych w załączniku nr I do rozporządzenia (UE) 2016/403; np. konstrukcja naruszenia określonego w załączniku nr 3 do utd lp. 6.1.6. umożliwi sankcjonowanie działań sprzecznych z treścią ww. rozporządzenia nr 165/2014, dla których sformułowanie ściśle dookreślonych norm sankcjonujących jest utrudnione z uwagi na nieprzewidzianą liczbę możliwych zachowań, które prowadzą do niewłaściwego używania tachografu. Analogiczna konstrukcja została przyjęta w lp. 6.3.19. – "Niepoprawne stosowanie wykresówek lub karty kierowcy, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w lp. 6.3.1. - 6.3.10. i 6.3.14.". 3.4 Naruszenie przepisów o stosowaniu tachografów może przejawiać się w naruszeniu zasad i warunków wyposażenia pojazdu w tachograf (lp. 6.1.), które ustawodawca stypizował w pięciu przypadkach (lp. 6.1.1. - 6.1.5.), a w pozostałym zakresie nieobjętym tymi przypadkami przypisał karę w wysokości 1000 zł za naruszenie (lp. 6.1.6.). Wykonywanie przewozu drogowego z ingerencją w działanie tachografu lub dane rejestrowane przez tachograf (lp. 6.2.) opisał wyłącznie w dwóch sytuacjach (lp. 6.2.1. i 6.2.2.) i przypisał odpowiednio karę 5000 zł i 10000 zł. Z kolei w kategorii naruszeń zasad i warunków użytkowania tachografu (lp. 6.3.) ustawodawca stypizował 18 naruszeń (lp. 6.3.1. – 6.3.18.) oraz dodatkowo pod 6.3.19. na zasadzie dopełnienia wskazał na naruszenie polegające na niepoprawnym stosowaniu wykresówek lub karty kierowcy, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w lp. 6.3.1. - 6.3.10. i 6.3.14. 3.5 Wynik wykładni językowej, celowościowej oraz systemowej wewnętrznej powyżej wskazanych przepisów, z uwzględnieniem ich redakcji i systematyki, doprowadza do jednoznacznych wniosków, że ich stosowanie wymaga precyzyjnego ustalenia rodzaju nieprawidłowości związanych z funkcjonowaniem tachografu jako urządzenia monitorującego aktywność kierującego pojazdem, czy stosowaniem wykresówek i kart kierowców. Inaczej rzecz ujmując swoista kazuistyka w opisie naruszeń, wypełniając dyrektywę równego stosowania sankcji wobec tożsamych przejawów nieprawidłowości, służy stopniowaniu naruszeń (ze względu na ich wagę) i ich adekwatnemu sankcjonowaniu. 3.6 Obowiązkiem organu inspekcji transportu drogowego w procesie decyzyjnym nakierowanym na nałożenie kary administracyjnej jest po pierwsze dokonanie jednoznacznych ustaleń faktycznych co do zaistniałych nieprawidłowości. Następnie ich ścisła kwalifikacja pod rodzaj naruszenia określony w ustawowym wykazie (tu: załączniku nr 3) oraz po trzecie, ocena istnienia przesłanek uwalniających od odpowiedzialności, ujętych w art. 92b i art. 92c ust.1 pkt 1 u.t.d. 3.7 W realiach niniejszej sprawy proces decyzyjny organów administracji wynikający z akt sprawy i opisany w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie spełnia powyższych wymogów. Z ustaleń poczynionych przez organ wynika, że kierowca O. S. w dniu 23 grudnia 2023 r. o godz. 14:06 wylogował z tachografu swoją kartę kierowcy. W dniu 15 stycznia 2024 r. w [...] podjął ładunek, ale od godziny 13:51 tego dnia, do godziny 09:30 dnia 16 stycznia 2024 r., tj. do momentu zatrzymania do kontroli, kierowca ten nie zarejestrował, za pomocą cyfrowego urządzenia rejestrującego zainstalowanego w kontrolowanym pojeździe, na swojej karcie kierowcy - wskazań w zakresie aktywności kierowcy i przebytej drogi (w ilości 179,7 km). Analiza uzasadnienia zaskarżonej decyzji organu odwoławczego wskazuje zatem, że czynności dowodowe w sprawie zostały ukierunkowane na niewłaściwe użycie karty kierowcy. Tymczasem ostatecznie organ zakwalifikował naruszenie wskazując na treść art. 34 rozporządzenia nr 165/2014 oraz lp. 6.2.1. załącznika nr 3 do u.t.d., który jak podał organ "sankcjonuje niewłaściwą obsługę lub odłączenie homologowanego i sprawnego technicznie tachografu, skutkujące nierejestrowaniem na wykresówce lub na karcie kierowcy aktywności kierowcy, prędkości pojazdu lub przebytej drogi". Organ inspekcji w żadnej mierze nie wskazał, w czym upatruje niewłaściwej obsługi tachografu, czy też doszło do jego odłączenia. 3.8 Tymczasem wymaga wyjaśnienia, że rubryka nr 4 załącznika nr 3 do u.t.d. zawiera m.in. numer grupy naruszeń zawartych w załączniku I do Rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403 z dnia 18 marca 2016 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 w odniesieniu do klasyfikacji poważnych naruszeń przepisów unijnych, które mogą prowadzić do utraty dobrej reputacji przez przewoźnika drogowego, oraz zmieniającego załącznik III do dyrektywy 2006/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz. Urz. UE L 74 z 19.03.2016, str. 8), dalej: rozporządzenie nr 2016/403. Przy zastosowanej przez organ pozycji lp. 6.2.1. numer ten to 2.8. Z kolei przy numerze 2.8 ww. rozporządzenia nr 2016/403 wskazano na naruszenie polegające na niewłaściwym użytkowanie tachografu oraz podstawę prawną tego - art. 32 ust. 1 i art. 33 ust. 1 rozporządzenia nr 165/2014. Organ odwoławczy nie odwoływał się do treści tych przepisów. Powołał natomiast przepis art. 34 rozporządzenia nr 165/2014, w tym ust. 1, który w załączniku I ww. rozporządzenia nr 2016/403 wskazany został przy numerze 2.13 (niepoprawne stosowanie wykresówek/karty kierowcy) i 2.14 (niedopuszczalne wyjęcie wykresówek lub karty kierowcy mające wpływ na rejestrację odpowiednich danych). W załączniku nr 3 do u.t.d., numer 2.13 został przypisany do naruszeń przy pozycjach: 6.3.4. (jednoczesne używanie kilku wykresówek przez kierowcę) i 6.3.19 (niepoprawne stosowanie wykresówek lub karty kierowcy, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w lp. 6.3.1-6.3.10 i 6.3.14), a numer 2.14 do naruszenia przy pozycji 6.3.5. (niedopuszczalne wyjęcie wykresówek lub karty kierowcy, mające wpływ na rejestrację danych). 3.9 W niniejszej sprawie, jak wyżej wskazano, organ odwoławczy przytaczając treść kolejnych ustępów art. 34 rozporządzenia (które dotyczą różnych naruszeń) przypisał skarżącemu naruszenie z lp. 6.2.1., co w świetle powyższych rozważań jest niedopuszczalne. Dodać przy tym należy, że także sam tytuł pozycji 6.2 dotyczy naruszeń polegających na wykonywaniu przewozu drogowego z ingerencją w działanie tachografu lub dane rejestrowane przez tachograf, a w niniejszej sprawie takiej niewłaściwej obsługi i ingerencji nie stwierdzono, na co wskazuje, jak wyżej wskazano, przeprowadzone w sprawie postępowanie dowodowe. Powyższa kwestia ma wpływ na treść rozstrzygnięcia także z uwagi na fakt, że kwalifikacja naruszenia determinuje wysokość kary pieniężnej. 3.10 Wymaga podkreślenia, że niezbędne ustalenia w sprawie dotyczą rodzaju naruszenia, dokonania jego precyzyjnej kwalifikacji prawnej oraz ocenę przesłanek prawnych uniemożliwiających nałożenie kary administracyjnej (wyłączenie odpowiedzialności przewoźnika). Powyższe ma odnaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji, która ma być odbiciem konkretnego zdarzenia i konkretnej kwalifikacji prawnej. Strona ma prawo oczekiwać indywidualnego podejścia do sprawy, w tym poddania przez organ konkretnej ocenie okoliczności danej sprawy. Inaczej rzecz ujmując powtarzalność pewnych zdarzeń, których ocenę pozostawiono inspektorom transportu drogowego, nie może skutkować jakimkolwiek automatyzmem przy wydawaniu decyzji i pozostawać w oderwaniu od realiów konkretnej sprawy. W ramach realizacji swych ustawowych kompetencji organ inspekcji ma realizować swoje uprawnienia wypełniając również nałożone na niego obowiązki. 3.11 Ponownie rozpoznając sprawę organy obu instancji uwzględnią powyższą ocenę prawną. Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego dokonają prawidłowej i precyzyjnej kwalifikacji stwierdzonego naruszenia (artykuł i jego ustęp), przy zastosowaniu zaprezentowanej wyżej wykładni przepisów prawa materialnego. 3.12 Stwierdzone przez sąd naruszenie prawa skutkowało uchyleniem zaskarżonej decyzji oraz, uwzględniwszy poszanowanie zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, decyzji organu pierwszej instancji - na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" p.p.s.a. oraz art. 135 p.p.s.a. O kosztach postępowania w punkcie 2 sentencji wyroku, na które składają się wpis od skargi – 200 zł, sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a.