I SA/Ke 266/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Jarmasz, Sędziowie Sędzia WSA Danuta Kuchta, Asesor WSA Mirosław Surma (spr.), Protokolant Asystent sędziego Sebastian Styczeń, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 8 listopada 2007r. sprawy ze skargi G.G. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności do obszarów o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2006r. 1. oddala skargę , 2. przyznaje od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz adwokata G.K. kwotę 309,80 złotych (trzysta dziewięć 80/100), w tym 52,80 złotych ( pięćdziesiąt dwa 80/100) podatku od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. SA/Ke 266/07 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...], nr[...], Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia[...] , nr [...] odmawiającą G.G. przyznania płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2006 rok. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że w dniu 11 maja 2006r. G.G. złożyła w Biurze Powiatowym Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniosek o przyznanie płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2006 rok, w którym zadeklarowała użytkowanie sześciu działek rolnych o łącznej powierzchni 1,78 ha, oznaczonych literami od A do F, położonych na siedmiu działkach ewidencyjnych w obrębie G. w gminie Z. W dniu 25 sierpnia 2006r. przeprowadzono kontrolę w gospodarstwie rolnym G.G.. Kontrola ta wykazała różnice pomiędzy zadeklarowaną powierzchnią działek rolnych A, C, D, E a powierzchnią faktyczną. Wnioskodawczyni w dniu 11 października 2006r. oraz w dniu 6 listopada 2006r. wniosła uwagi do tego wyniku kontroli na miejscu. W dniu 15 listopada 2006r. przeprowadzono kontrolę sprawdzającą w gospodarstwie rolnym G.G. Kontrola ta wykazała nieprawidłowości. W przypadku działki rolnej A zadeklarowano powierzchnię 0,33 ha, gdy podczas kontroli stwierdzono powierzchnię 0,20 ha. Na działce oznaczonej literą D powierzchnia deklarowana wynosiła 0,5 ha, a stwierdzona podczas kontroli 0,28 ha. W przypadku działki rolnej E powierzchnia zadeklarowana wynosiła 0,21 ha, a stwierdzona 0,15 ha, dla działki F powierzchnia deklarowana wynosiła 0,10 ha, natomiast stwierdzono 0,06 ha. Na działce rolnej oznaczonej literą C stwierdzono brak prowadzenia działalności rolniczej (działka porośnięta samosiejkami i dużymi wieloletnimi drzewami). W wyniku tej kontroli Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzją z dnia[...] , odmówił G.G. płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2006 rok. W wyniku przeprowadzonego postępowania odwoławczego organ drugiej instancji utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W motywach swej decyzji podniósł, że szczegółowe warunki i tryb udzielania pomocy finansowej na działalność rolniczą prowadzoną na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania oraz przestrzenny zasięg wdrażania tego działania określają przepisy Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 73, poz. 657 ze zm.). Zgodnie z § 2 ust.1 pkt 2 tego rozporządzenia płatność jest przyznawana, jeżeli łączna powierzchnia działek rolnych położonych na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, na których jest prowadzona działalność rolnicza, wynosi co najmniej hektar. Odnosząc ten stan prawny do stanu faktycznego sprawy organ stwierdził, że nie ma podstaw do przyznania wnioskowanej formy pomocy, bowiem powierzchnia działek rolnych objętych wnioskiem G.G. wynosi 0,83 ha, czyli jest mniejsza niż minimalna określona w w/w rozporządzeniu. Także informacja o nieuprawnionym korzystaniu z gruntu należącego do wnioskodawczyni przez osoby trzecie nie ma wpływu na zmianę oceny stanu faktycznego sprawy. Celem postępowania w sprawie nie jest rozstrzyganie sporów pomiędzy producentami rolnymi, a ustalenie czy wnioskodawca jest użytkownikiem zadeklarowanych we wniosku działek. W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze G.G. po pierwsze zakwestionowała wyniki prowadzonych kontroli na gruncie stwierdzając, że wystąpiły rozbieżności. Trudno, zdaniem skarżącej, pogodzić się z faktem, że na działce C nie jest prowadzona działalność rolnicza, gdyż zapis protokołu wskazuje, że część działki została uporządkowana, a zatem prowadzona jest tam działalność rolnicza. Powierzchnia działki rolnej F 0,10 ha składa się z dwóch działek nr [...] i [...] , ale wcześniej rozdzielający je rów już się wyrównał i stanowi ona całą jednolitą działkę rolną, która jest uprawiana gospodarczo. Dlatego zdaniem skarżącej 0,19 ha działki C i 0,10 ha działki F powinna być wliczona do obszaru objętego płatnością. Po drugie, skarżąca wskazała na straty w swych uprawach jakie poniosła w 2006r. w wyniku suszy. Skarżąca przyznała też, że deklarowane powierzchnie we wniosku przyjęła według obszarów, jakie wynikają z map i ewidencji gruntów ze Starostwa Powiatowego, uważając, że powierzchnia deklarowana upraw winna być zgodna z zaewidencjonowaną. Po trzecie, skarżąca powołała się na swą trudną sytuację materialną, tj. fakt pobierania renty w wysokości 600 zł i konieczność spłaty pożyczki zaciągniętej na uprawę m.in. rabarbaru i gryki. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o jej oddalenie, wywodząc jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), określanej dalej jako ustawa P.p.s.a., sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem, zarówno materialnym, jak i procesowym, nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Skarżąca zwróciła się o przyznanie płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2006 rok, deklarując we wniosku użytkowanie sześciu działek rolnych o łącznej powierzchni 1,78 ha. W wyniku przeprowadzonej kontroli stwierdzono, iż część z zadeklarowanych działek ma powierzchnię mniejszą od wskazanej we wniosku, część z nich zaś nie spełnia warunków wymaganych dla przyznania płatności. Ustaliwszy ostateczną, łączną powierzchnię działek uprawnionych do przyznania płatności, organy obu instancji w sposób prawidłowy oparły swe rozstrzygnięcia na treści m.in. Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 73, poz. 657 ze zm.). Stosownie do § 2 ust.1 pkt 2 tego rozporządzenia płatność jest przyznawana, jeżeli łączna powierzchnia działek rolnych położonych na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, na których jest prowadzona działalność rolnicza, wynosi co najmniej hektar. Zgodnie natomiast z treścią art. 3 pkt 7 ustawy z dnia 18 grudnia 2003r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz. U. z 2004r. Nr 10, poz. 76 ze zm.) działką rolną jest zwarty obszar gruntu rolnego, na którym jest prowadzona jedna uprawa, o powierzchni nie mniejszej niż 0,1 ha, wchodzący w skład gospodarstwa rolnego. Niespełnienie tego warunku tak jak w niniejszej sprawie wynikający z faktu zawyżenia powierzchni zadeklarowanej w stosunku do ustalonej skutkuje odmową przyznania wsparcia we wnioskowanej formie. Odnosząc się do zarzutów skargi należy wskazać, że obie przeprowadzone kontrole na gruncie potwierdzają brak prowadzenia na działce C działalności rolniczej. Na zmianę tych ustaleń, tak jak chce skarżąca, nie może wpłynąć fakt, że w okresie między kontrolami część tej działki została uporządkowana. W takiej sytuacji nie sposób bowiem uznać, że ta część działki była wykorzystywana rolniczo przed pierwszą kontrolą, co jest kwestią zasadniczą. Wynik kontroli potwierdza również, że wielkość działki F jest mniejsza niż 0,10 ha, tj. wielkość minimalna warunkująca zakwalifikowanie działki do płatności. Powyższe ustalenia znajdują potwierdzenie w zebranej przez organy dokumentacji i przeczą w tym zakresie twierdzeniom skarżącej. Należy też wskazać, że w zakresie dziełek C i F, skarżąca nie zgłaszała żadnych uwag do protokołu kontroli, w której uczestniczyła w dniu 15 listopada 2006r. Ponadto, co należy, zdaniem Sądu, wyraźnie podkreślić w niniejszej sprawie, podstawę dla przyznania wsparcia we wnioskowanej przez skarżącą formie stanowi spełnienie warunku minimalnej wielkości działki rolnej (działek rolnych), która nie zawsze odpowiada wielkości wynikającej z ewidencji. Sama skarżąca zaś w skardze przyznaje, że zadeklarowała wielkość odpowiadającą wielkości ewidencyjnej działek. W niniejszej sprawie zadeklarowana wielkość została prawidłowo zweryfikowana w wyniku działań kontrolnych. Przesłanką dla przyznania wnioskowanej formy wsparcia nie może być natomiast przywoływana przez skarżącą okoliczność poniesionych strat w uprawach, czy też trudna sytuacja materialna wnioskodawczyni. Analiza legalności zaskarżonej decyzji, uwzględniająca także całość zarzutów skargi, doprowadziła Sąd do wniosku, że wydając rozstrzygnięcie organy administracyjne nie naruszyły prawa, co spowodowało konieczność oddalenia skargi. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji wyroku. Stosownie do § 19 w zw. z § 18 ust.1 pkt 1 lit. "c" oraz § 2 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) Sąd ustalił wynagrodzenie w przedmiotowej sprawie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej w kwocie 257 zł oraz 52,80 zł tytułem podatku od towarów i usług.