I SA/Ke 266/10

Dnia 18 października 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Grabowska po rozpoznaniu w dniu18 października 2010 roku wniosku skarżących o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi D. W. i B. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003r. p o s t a n a w i a: odrzucić wniosek Pismem z dnia 2 kwietnia 2010r. D. W. i B. W., reprezentowani przez dor. pod. D. M. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003r. Postanowieniem z dnia 24 maja 2010r. na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej p.p.s.a.), Sąd odrzucił skargę na powyższą decyzję. Odpis postanowienia wraz z pouczeniem o środkach zaskarżenia doręczony został pełnomocnikowi skarżących w dniu 31 maja 2010r. W dniu 30 czerwca 2010r. strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że skarga wraz z odpisem znalazła się w wyniku oczywistej omyłki, najprawdopodobniej pracownika kancelarii pełnomocnika skarżących, w kopercie zaadresowanej do Izby Celnej w K.. Izba Celna w K. ma obecnie siedzibę pod adresem, pod którym wcześniej mieściła się Izba Skarbowa. Izba Celna w K., jako organ niewłaściwy w sprawie, przekazała korespondencję do organu właściwego, tj. Izby Skarbowej w K. w dniu 9 kwietnia 2010r. O fakcie tym powiadomiony został także pełnomocnik skarżących, który niezwłocznie po powzięciu wiadomości o zaistniałej omyłce skierował pismo wyjaśniające do Dyrektora Izby Skarbowej w K.. Strona działała w przekonaniu, że organy podatkowe stosują w przekazywanej korespondencji przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa, w szczególności przepisy art. 170 §1 i 2 tej ustawy, mimo, że Izba Celna nie powołała w swoim piśmie do Izby Skarbowej takiej podstawy prawnej. W odpowiedzi na wezwanie Sądu do wskazania daty ustania przyczyny uchybienia terminu do złożenia powyższego wniosku oraz podania i uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, strona w piśmie procesowym przesłanym w dniu 2 sierpnia 2010r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi oraz wraz ze skargą, powtórzyła argumentację przedstawioną w złożonym wcześniej wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W kwestii zaś dotyczącej daty ustania przyczyny uchybienia terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi skarżący wskazali, iż jednoznaczne stanowisko praktyki orzeczniczej i doktryny ocenia, że termin ten liczy się od ustania przyczyny, a nie od czasu dowiedzenia się o tym. Mając na uwadze fakt, iż na nieprawomocne postanowienie wydane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w dniu 25 maja 2010r. o odrzuceniu skargi złożona została w dniu 30 czerwca 2010r. skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, to uchybienie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi liczone byłoby po upływie siedmiu dni od daty wydania orzeczenia przez Naczelny Sąd Administracyjny, czyli, od daty, gdy prawomocne stanie się postanowienie o odrzuceniu skargi. Wnioskodawcy wyjaśnili nadto, iż wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi złożony w dniu 30 czerwca 2010 nie był spóźniony, ani nie jest niedopuszczalny z mocy ustawy. Jak dodatkowo wskazali skarżący, mając na uwadze ekonomikę procesową i przywoływany we wniosku pierwotnym art. 45 Konstytucji RP gwarantujący obywatelowi prawo do sądu, można domniemywać, że wnioski w toku postępowania zostaną rozpatrzone wcześniej niż skarga kasacyjna. Potencjalne uwzględnienie przez Sąd wniosku z dnia 30 czerwca 2010r., a następnie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, skutkowałoby wycofaniem skargi kasacyjnej na postanowienie o odrzuceniu skargi. Postanowieniem z dnia 10 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił wniosek. Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 17 września 2010r. W uzasadnieniu postanowienia WSA w Kielcach wskazał, że z uwagi na podnoszoną okoliczność błędnej interpretacji przepisów dotyczących złożenia skargi, bezsporną datą powzięcia przez stronę wiedzy o fakcie uchybienia terminowi do złożenia skargi, jest data 31 maja 2010r., w której to dacie pełnomocnik skarżących odebrał przesyłkę poleconą z Sądu zawierającą odpis postanowienia o odrzuceniu przedmiotowej skargi D.W. i B. W.. Od dnia następnego rozpoczął bieg termin 7 dniowy do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Termin minął w dniu 7 czerwca 2010r., bowiem strona nie wskazała na inne okoliczności, poza pomyłką osoby zatrudnionej w biurze pełnomocnika, które uzasadniały przekroczenie terminu. Strona w tym terminie nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, składając dopiero w dniu 30 czerwca 2010r. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Mimo wezwania Sądu, strona nie podała żadnej okoliczności wskazującej na istnienie przyczyny, dla której wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi został złożony z przekroczeniem 7 dniowego terminu, który upłynął w dniu 14 czerwca 2010r. W dniu 24 września 2010r. skarżący ponownie złożyli wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazali, że dopiero postanowienie Sądu z dnia 10 września 2010r. doręczone pełnomocnikowi skarżących dnia 17 września 2010r. jednoznacznie wyjaśnia, od kiedy poszczególne terminy mają być liczone. W związku z powyższym wnieśli o uznanie braku winy strony w uchybieniu terminu liczonego od 31 maja 2010r. oraz uwzględnienie daty doręczenia postanowienia z dnia 17 września 2010r., jako daty ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu wniesienia skargi, co uzasadniałoby wniesienie wniosku niniejszego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje. Stosownie do art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Z akt sprawy wynika, że wniosek skarżących z dnia 24 września 2010r. jest ponownym wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Poprzedni wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu został odrzucony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach prawomocnym postanowieniem z dnia 10 września 2010r. W uzasadnieniu postanowienia z dnia 10 września 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach stwierdził, że wniosek złożony w dniu 30 czerwca 2010r. o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi jako spóźniony podlegał odrzuceniu. Skarżący kolejny wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi uzasadniają brakiem winy w uchybieniu terminu, bowiem dopiero postanowienie Sądu z dnia 10 września 2010r. doręczone pełnomocnikowi skarżących dnia 17 września 2010r. jednoznacznie wyjaśnia od kiedy poszczególne terminy mają być liczone. W związku z powyższym wnieśli o uwzględnienie terminu doręczenia postanowienia z dnia 10 września 2010r. jako daty ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu wniesienia skargi, co uzasadniałoby wniesienie wniosku niniejszego. Zgodnie z treścią art. 165 p.p.s.a. postanowienie wydane na posiedzeniu niejawnym może być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby było zaskarżone, a nawet prawomocne. Odrzucając wniosek postanowieniem z dnia 10 września 2010r. Sąd wyraził pogląd, że ostateczną datą w której skarżący powziął wiadomość o uchybieniu terminu do wniesienia skargi jest data 31 maja 2010r., w której to dacie pełnomocnik skarżących odebrał przesyłkę poleconą z Sądu zawierającą odpis postanowienia o odrzuceniu przedmiotowej skargi D. W. i B.W.. Od dnia następnego rozpoczął bieg termin 7 dniowy do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Termin minął w dniu 7 czerwca 2010r., zaś termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi, z uwagi na nie wskazanie okoliczności świadczących o przeszkodzie terminowego złożenia wniosku upłynął w dniu 14 czerwca 2010r. Składając ponownie wniosek w dniu 24 września 2010r. (data nadania w urzędzie pocztowym), skarżący uzasadniając zachowanie 7 dniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, jako datę ustania przyczyny uchybienia terminu wskazali datę doręczenia przez sąd postanowienia z dnia 10 września 2010r., z którego powzięli wiadomość o sposobie liczenia terminów. Z tą datą zdaniem skarżących ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi a tym samym rozpoczął bieg 7- dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Przewidziane w art. 87 §1 ustawy p.p.s.a, pojęcie "ustanie przyczyny uchybienia terminowi" jako wyznaczające początek biegu 7 dniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu ma charakter obiektywny. Początek ten wyznacza data, z którą przestała istnieć przyczyna z uwagi na wystąpienie której termin został uchybiony. Nie można zatem, jak wnosi strona przyjąć, że termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi otwiera się na nowo i utożsamiać daty doręczenia postanowienia z dnia 10 września 2010r., którym Sąd odrzucił jako spóźniony wniosek z dnia 30 czerwca 2010r. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi z datą ustania przyczyny uchybienia terminowi do wniesienia skargi. Reasumując, strona nie wskazała, poza podnoszoną już w poprzednim wniosku błędną oceną skutków działania organów podatkowych skutkującą w konsekwencji nieskorzystaniem przez nią z instytucji procesowych, żadnych nowych okoliczności świadczących, że wniosek nie mógł być złożony w niezakwestionowanym przez nią terminie do 14 czerwca 2010r. wskazanym w postanowieniu Sądu z dnia 10 września 2010r. Podnieść należy, że przyczyna uchybienia terminu musi istnieć w czasie, który strona ma na dokonanie czynności. Z powyższych względów należy stwierdzić, że termin o którym mowa w art. 87 § 1 ustawy p.p.s.a. został uchybiony. Wskazać ponadto należy, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest przy argumentacji skarżących, której Sąd jak wskazano wyżej nie podziela, niedopuszczalny. Skoro skarżący wskazują na datę doręczenia postanowienia z dnia 10 września 2010r. jako datę z którą ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi, to w dacie złożenia przedmiotowego wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi (24 września 2010r.), nie upłynął termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Ze stanowiska strony przedstawionego we wniosku wynika zatem, że nie uchybiła ona terminowi do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi co czyni też niemożliwym jego przywrócenie. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 88 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia