I SA/Ke 268/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Artur Adamiec po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi M. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w sprawie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności tytułu wykonawczego postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 4 marca 2015 r. M.M. (dalej: skarżący, strona) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w sprawie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności tytułu wykonawczego. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie uznając, że skarżący nie wyczerpał przysługującego mu środka zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: ustawa p.p.s.a.), Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Przepisy te wyrażają generalną zasadę subsydiarności skargi, tj. jej wniesienie do sądu administracyjnego wymaga uprzedniego uruchomienia środków prawnych dostępnych w administracyjnym toku instancji, a w razie ich braku skierowania do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 i § 4 ustawy p.p.s.a.). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że przedmiotem skargi jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. (organ I instancji). Zgodnie z art. 61a § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm. - zwanej dalej K.p.a.) na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania służy stronie zażalenie. Natomiast z art. 144 K.p.a. w zw. z art. 127 § 3 K.p.a. wynika, że gdy postanowienie zostało wydane w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze wówczas stronie nie przysługuje zażalenie, lecz możliwość zwrócenia się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Niewątpliwie zaskarżone rozstrzygnięcie jest postanowieniem pierwszoinstancyjnym, a zatem skarżącemu w postępowaniu administracyjnym służył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Dopiero ponowne rozpatrzenie sprawy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. otworzyłoby skarżącemu drogę do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Tymczasem strona przed wniesieniem skargi nie wyczerpała przysługującego jej środka zaskarżenia, a na postanowienie wydane w pierwszej instancji, jak już wyżej wspomniano, nie służy skarga do sądu administracyjnego. Na marginesie wskazać należy, że zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w pouczeniu zawiera nieprawidłową nazwę środka zaskarżenia, tj. zażalenia zamiast wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Okoliczność ta pozostaje jednak bez znaczenia dla realizacji przez stronę swoich uprawnień odwoławczych w postępowaniu administracyjnym. W tych okolicznościach skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy p.p.s.a.