I SA/Ke 27/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Surma po rozpoznaniu 20 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [...] r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: odrzucić skargę. Postanowieniem z [...] r. nr [...], Burmistrz Miasta i Gminy O. (wierzyciel), na podstawie art. 34 § 1a i § 2 w związku z art. 17 § 1 i art. 18 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (j.t. Dz.U.2016 r. poz. 23), zwanej dalej "u.p.e.a." stwierdził niedopuszczalność zarzutu zgłoszonego przez W. G. na postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego nr 82. Na powyższe postanowienie W. G. złożył zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., które postanowieniem z [...] nr [...] utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie wierzyciela – Burmistrza Miasta i Gminy O.. Na postanowienie W. G. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Sąd stwierdził, że skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. utrzymujące w mocy postanowienie wierzyciela – Burmistrza Miasta i Gminy O. wydane na podstawie art. 34 § 1a i § 2 w związku z art. 17 § 1 i art. 18 u.p.e.a., stwierdzające niedopuszczalność zgłoszonego zarzutu na prowadzone postępowania egzekucyjne. Kontrola tego rodzaju rozstrzygnięcia nie należy natomiast do kognicji sądów administracyjnych. Stosownie bowiem do art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2016.718), zwanej dalej "ustawa p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Wymaga wyjaśnienia, że podejmowane w postępowaniu egzekucyjnym postanowienie w sprawie stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu, podobnie jak postanowienie wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu, mają charakter incydentalny. W takim przypadku w pełni skuteczną ochronę praw strony zapewnia możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego rozstrzygnięcia wydanego w sprawie głównej, tj. postanowienia organu egzekucyjnego w sprawie zgłoszonych zarzutów (por. postanowienie NSA z 25 maja 2016 r. sygn. akt II FSK 1005/16 - dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Wpływu na treść rozstrzygnięcia nie ma również okoliczność, że organ błędnie pouczył stronę o możliwości zaskarżenia wydanego postanowienia do sądu administracyjnego. Błędne pouczenie nie kreuje bowiem obowiązku sądu skontrolowania prawidłowości kwestionowanego przez skarżącego postanowienia. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Z tych względów Sąd na podstawie powołanej regulacji postanowił, jak w sentencji postanowienia.