I SA/Ke 27/18

PostanowienieWSA w Kielcach2018-02-13

Skład orzekający: Agnieszka Karyś-Adamczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osoba fizyczna, która ponosi znaczne wydatki związane z leczeniem i utrzymaniem, a jej dochód jest niski i dodatkowo obciążony egzekucją administracyjną, spełnia przesłanki do zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego zasługuje na uwzględnienie, jeśli strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania. W analizowanej sprawie, biorąc pod uwagę niski dochód, wiek, stan zdrowia oraz obciążenia egzekucyjne skarżącego, uznano, że nie jest on w stanie ponieść żadnych kosztów postępowania.
Stan faktyczny
Skarżący H.S. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego w sprawie dotyczącej odmowy umorzenia zaległości podatkowych. Skarżący wskazał na niski dochód z emerytury, obciążony egzekucją, wiek, stan zdrowia (inwalidztwo II grupy, konieczność przyjmowania leków) oraz posiadany majątek. Przedstawił również swoje miesięczne wydatki, które znacząco obciążają jego budżet.
Rozstrzygnięcie
1. Zwolniono stronę skarżącą od kosztów sądowych. 2. Ustanowiono dla strony skarżącej radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w K.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 13 lutego 2018 roku Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi H.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r.: - nr [...]w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych p o s t a n a w i a 1. zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych; 2. ustanowić dla strony skarżącej radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w K.. W sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [...]. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych H. S. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. Z oświadczenia zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący pozostaje sam w gospodarstwie domowym, utrzymuje się z emerytury w kwocie 1135,57 zł netto pomniejszonej o kwotę 488,47 zł z powodu egzekucji administracyjnej. Ma 76 lat, jest inwalidą II grupy, ma wszczepiony kardiowerter, przyjmuje stale leki. Jako posiadany majątek wykazał dom drewniany oraz działkę wielkości 17 arów. Jako zobowiązania i stałe miesięczne wydatki skarżący wykazał wydatki na leki ok. 400 zł, utrzymanie i opłaty ok. 400 zł, badania ok. 100-150 zł , wyżywienie ok. 600 zł. W niektórych miesiącach korzysta z debetu. Zdaniem orzekającego, wniosek strony skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) - zwanej dalej ustawą p.p.s.a. następuje w określonych przypadkach. W zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W zakresie częściowym natomiast, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Intencją wnioskodawcy w niniejszej sprawie było uzyskanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Rozstrzygnięcie wniosku sprowadzało się więc do zbadania, czy strona wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ubiegający się o taką pomoc winien, więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa. W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę przede wszystkim źródło i wysokość miesięcznego dochodu oraz wiek i stan zdrowia skarżącego uznano, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania i jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1, § 3 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło