I SA/Ke 271/08

Dnia 20 października 2008 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 20 października 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi A. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a I. zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych; II. oddalić wniosek o ustanowienie radcy prawnego. A. C. /obecnie po zmianie nazwiska S./ w skardze z dnia 20 czerwca 2008r. wniesionej na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania zawarła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu. Skarżąca nie dopełniła tego wymagania, w związku z tym za pismem z dnia 29 lipca 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach przesłał skarżącej urzędowy formularz PPF i zobowiązał do złożenia wypełnionego w/w formularza w terminie siedmiu dni od daty doręczenia niniejszego pisma pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Skarżąca w zakreślonym w wezwaniu terminie złożyła wniosek na formularzu PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Złożony przez skarżącą wniosek nie zawiera uzasadnienia, w oświadczeniu o stanie rodzinnym skarżąca wskazała jedynie, że jest osobą rozwiedzioną, ponadto oświadczyła, że nie posiada majątku, oszczędności ani przedmiotów wartościowych i nie osiąga dochodów- jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. W związku z powyższym, mając na uwadze, że zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy oświadczenie skarżącej o jej stanie majątkowym i rodzinnym było niepełne i nie zawierało wszystkich niezbędnych informacji Sąd wezwał skarżącą, na podstawie art. 255 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do nadesłania w terminie 7 dni dokumentów i informacji, które umożliwiłyby prawidłową ocenę zdolności płatniczych strony. W szczególności żądano złożenia oświadczeń w następującym zakresie: - jaką kwotę stanowią i z jakich źródeł skarżąca czerpie środki na wydatki związane z życiem codziennym np. produkty żywnościowe, inne podstawowe środki niezbędne do życia; - do kogo należy mieszkanie przy ul. O., w którym skarżąca zamieszkuje; - określenie miesięcznych kosztów utrzymania mieszkania i kto powyższy koszty ponosi, - czy skarżąca korzysta z pomocy społecznej, jeżeli tak to w jakiej formie; - czy zamieszkujący ze skarżącą syn R. C. osiąga dochody, jeżeli tak, to z jakiego tytułu i w jakiej wysokości. W odpowiedzi na wezwanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach do uzupełnienia braków wniosku skarżąca przedkłada pismo, w którym oświadcza, że obecnie utrzymuje się z wynagrodzenia męża S. S., które wynosi 1400zł miesięcznie. Z powyższej kwoty małżonkowie spłacają również raty do ZUS w wysokości 330zł. Skarżąca oświadcza, ponadto, że to ona jest głównym najemcą lokalu, który zamieszkuje. Miesięczne koszty utrzymania mieszkania to: czynsz – 136, 82zł, gaz – 40,62zł, prąd – 102,26zł. Wydatki te pokrywane są z wynagrodzenia męża skarżącej. Skarżąca nie korzysta z pomocy społecznej, a syn R. C. z nią nie zamieszkuje. W tym miejscu skarżąca złożyła oświadczenie, że zmiana nazwiska z C. na S. nastąpiła w związku z zawarciem w dniu 27 września 2008r. związku małżeńskiego ze S. S. Na wezwanie Sądu skarżąca przedłożyła w dniu 17 października 2008r. kserokopię odpisu skróconego aktu małżeństwa. Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Ubiegający się o taką pomoc winien, więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa. Mając na względzie przedstawione we wniosku okoliczności, przede wszystkim fakt, że skarżąca nie posiada żadnego majątku, jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, a jedynym źródłem utrzymania skarżącej i jej męża jest uzyskiwane przez niego wynagrodzenie w wysokości 1400zł miesięcznie należy stwierdzić, ze wykazała należycie, iż nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Nie znaleziono natomiast przesłanek do uwzględnienia wniosku w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Skarżąca prawidłowo sformułowała skargę, w szczególności zawarła w niej wszystkie elementy wymagane przepisami art. 46 § 1 oraz art. 57 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Świadczy to o umiejętności samodzielnej obrony swoich racji przed Sądem. Należy przy tym podkreślić, że problematyka i okoliczności sprawy nie uzasadniają udziału profesjonalnego pełnomocnika. Tym bardziej, że zgodnie z art. 134 § 1 w/w ustawy, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd zatem bada wnikliwie sprawę bez względu na fachowość, treść i konstrukcję skargi sporządzonej przez stronę. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, art. 243, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.