I SA/Ke 276/08

Dnia 20 sierpnia 2008 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. N.-K. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. N.-K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie wymiaru podatku od spadków i darowizn p o s t a n a w i a zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych Skarżąca A. N.-K.wraz ze skargą z dnia 30 czerwca 2008r. wniesioną na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie wymiaru podatku od spadków i darowizn złożyła na urzędowym formularzu PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. We wniosku skarżąca oświadcza, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z mężem i córką w wieku 2 lat. Według oświadczenia skarżąca i jej rodzina utrzymują się z dochodów uzyskiwanych przez skarżącą i jej męża z tytułu wynagrodzenia za pracę w łącznej wysokości 3460,00zł brutto miesięcznie. Według oświadczenia w skład majątku skarżącej i osób pozostających z nią w gospodarstwie domowym wchodzą dwa mieszkania jedno, w którym zamieszkuje skarżąca z rodziną wielkości 26,42m² oraz drugie odziedziczone wielkości 35,13m². Cennych ruchomości ani oszczędności skarżąca nie wykazuje. W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca oświadcza, iż mieszkanie, które zamieszkuje z rodziną obciążone jest kredytem zaciągniętym w 2002r. na 30 lat; miesięczna rata wynosi 376,32zł. Ponadto skarżąca oświadcza, że jest w 8 miesiącu ciąży, w związku z tym po urodzeniu dziecka zwiększą się miesięczne wydatki na utrzymanie rodziny. Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania lub pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W istocie instytucja ta stanowi pomoc państwa dla osób, które z uwagi na trudną sytuację finansową nie mogą uiścić kosztów bez wywołania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania dla siebie i rodziny. Ubiegający się o taką pomoc winien, więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa. Analiza złożonego przez A. N.-K. wniosku o przyznanie prawa pomocy wykazała, że wniosek ten zasługuje na uwzględnienie w całości. Skarżąca udowodniła, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych z uwagi na grożący jej rodzinie uszczerbek w wydatkach koniecznych /np. żywność, lekarstwa, opłaty za utrzymanie mieszkania, podatki/. W tej sytuacji uznano, że wysokość uzyskiwanych środków finansowych, jaką faktycznie skarżąca posiada do swojej dyspozycji, nie umożliwia jej nawet częściowego partycypowania w kosztach postępowania. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, art. 243, art. 244 § 1, art. 245, art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji.