I SA/Ke 290/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Rojek, Sędziowie Sędzia WSA Maria Grabowska, Asesor WSA Mirosław Surma (spr.), Protokolant Łukasz Pastuszko, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 20 grudnia 2006 roku sprawy ze skargi J.K. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej na dostosowanie gospodarstwa rolnego do standardów Unii Europejskiej 1. oddala skargę; 2. zasądza od Skarbu Państwa (Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach) na rzecz adwokat M.W. kwotę 240 (dwieście czterdzieści ) złotych podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług tytułem udzielonej z urzędu pomocy prawnej. I SA/Ke 290/06 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...], nr [...], Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...], nr [...] odmawiającą przyznania J. K. pomocy finansowej na dostosowanie gospodarstwa rolnego do standardów Unii Europejskiej. W uzasadnieniu decyzji organ II instancji podał, że J. K. w dniu 26 sierpnia 2005 r. złożył w Biurze Powiatowym AR i MR wniosek o pomoc finansową na dostosowanie gospodarstwa rolnego do standardów Unii Europejskiej poprzez wyposażenie gospodarstwa rolnego w płytę gnojową o pow. 52m2, zbiornik na gnojówkę o pojemności 25m3 oraz przygotowanie ścian i podłóg w pomieszczeniach do doju. Odnosząc ten stan do stosownych przepisów organ wskazał, że zgodnie z przepisem § 2 pkt 1 i 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 stycznia 2005r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na dostosowanie gospodarstw rolnych do standardów Unii Europejskiej objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. z 2005r. Nr 17, poz. 142 ze zm.) płatność udzielana jest do wysokości limitu stanowiącego równowartość w złotych kwoty wyrażonej w euro określonej w planie rozwoju obszarów wiejskich na dostosowanie gospodarstw rolnych do standardów Unii Europejskiej (pkt 1) oraz według kolejności otrzymania przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniosków o przyznanie płatności (pkt 2). Zgodnie zaś z pkt 9.8.9 – "Indykatywny budżet Działania 6" w Planie Rozwoju Obszarów Wiejskich stanowiącego załącznik do obwieszczenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 15 listopada 2004r. w sprawie planu rozwoju obszarów wiejskich (Monitor Polski Nr 56, poz. 958), limit środków przeznaczony i zatwierdzony przez Komisję Europejską na lata 2004-2006 na dostosowanie gospodarstw rolnych do standardów Unii Europejskiej wynosi 243,4 miliona euro. Prowadzona prognoza wydatkowania środków pozwoliła na stwierdzenie, iż limit środków dla działania 6 PROW – Dostosowanie gospodarstw rolnych do standardów Unii Europejskiej, jaki został przyznany oraz zatwierdzony przez Komisję Europejską w Planie Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2004-2006, został wyczerpany. Informacja o tym fakcie była ogłoszona w biurach powiatowych Agencji z kilkudniowym wyprzedzeniem. Z uwagi na bardzo dużą ilość złożonych wniosków dokonano realokacji środków, w wyniku której limit środków na dostosowanie gospodarstw rolnych do standardów Unii Europejskiej uległ zwiększeniu o ponad 182%, tj. z 243,4 mln euro do kwoty 687 mln euro. Środki te objęły wnioski producentów złożone do dnia 14 marca 2005r. Ponieważ J. K. złożył wniosek o pomoc finansową na dostosowanie gospodarstwa rolnego do standardów Unii Europejskiej w dniu 26 sierpnia 2005r., wniosek ten nie mógł zostać uwzględniony. Na powyższą decyzję J. K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego podnosząc, że czuje się pokrzywdzony rozstrzygnięciem organu. Odmowa przyznania pomocy finansowej na dostosowanie gospodarstwa rolnego do standardów Unii Europejskiej uniemożliwia mu bowiem wyposażenie tego gospodarstwa, rozwojowego i prowadzącego szeroką skalę produkcji (według planów skarżącego mającej ulec dalszemu zwiększeniu), w odpowiednie urządzenia przeznaczone do przechowywania obornika i gnojówki. Posiadanie odpowiedniej ilości tych urządzeń jest zaś wymogiem, który, zdaniem skarżącego, zgodnie z Kodeksem Dobrej Praktyki Rolnej należy spełnić do 25 października 2008r. Gospodarstwo w przyszłości ma zostać przekazane synowi, posiadającemu kierunkowe wykształcenie (ukończone technikum rolnicze). Skarżący podniósł ponadto, że złożenie przez niego wniosku w "nieodpowiednim czasie" zostało spowodowane jego pobytem w szpitalu w okresie od 21 lutego 2005r. do 4 marca 2005r., następnie urlopem osoby zajmującej się doradztwem przy wypełnianiu wniosków o dofinansowanie, wreszcie kilkakrotnymi wezwaniami ze strony Agencji celem złożenia wyjaśnień i odmową przyjęcia wniosku w dniu 17 marca 2005r. W konsekwencji skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o jej oddalenie, wywodząc jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów skarżącego podniósł dodatkowo, iż limit stanowiący równowartość w złotych kwoty w euro określonej w planie rozwoju obszarów wiejskich na dostosowanie gospodarstw rolnych do standardów Unii Europejskiej, przewidziany w §2 pkt 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 stycznia 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na dostosowanie gospodarstw rolnych do standardów Unii Europejskiej objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. z 2005 r. Nr 17, poz. 142 ze zm.), wyczerpany został z dniem 14 marca 2005r. Z tego względu wnioski złożone po tej dacie, w tym wniosek skarżącego, nie mogły zostać uwzględnione. Przesłanką uwzględnienia skargi nie może być, w ocenie organu, faktyczna potrzeba wyposażenia gospodarstwa skarżącego w urządzenia do przechowywania obornika, skoro żaden z wniosków złożonych po dniu 14 marca 2005r. nie jest objęty wsparciem finansowym z uwagi na brak środków finansowych na ten cel. Z kolei twierdzenia skarżącego o odmowie przyjęcia wniosku w dacie wcześniejszej niż 26 sierpnia 2006r. nie znajdują żadnego potwierdzenia w aktach postępowania. Nie można również, zdaniem organu, uwzględnić żądania skarżącego w przedmiocie "przywrócenia terminu wniosku", albowiem żądanie skarżącego pozostaje w sprzeczności z zapisem pkt 2 § 2 wskazanego rozporządzenia, zgodnie z którym wnioski rozpatrywane są według kolejności wpływu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), określanej dalej jako ustawa p.p.s.a., sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem, zarówno materialnym, jak i procesowym, nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przeprowadzona przez Sąd kontrola zaskarżonej w rozpatrywanej sprawie decyzji prowadzi do wniosku, iż decyzja ta odpowiada prawu. Warunki otrzymania pomocy finansowej na dostosowanie gospodarstw rolnych do standardów Unii Europejskiej określa, jak trafnie wskazano w zaskarżonej decyzji, Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 18 stycznia 2005r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na dostosowanie gospodarstw rolnych do standardów Unii Europejskiej objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 17, poz. 142 ze zm.), powoływane dalej jako Rozporządzenie. Stosownie do § 7 ust. 1 tego Rozporządzenia decyzję o przyznaniu pomocy finansowej, zwanej płatnością, wydaje na wniosek złożony przez producenta kierownik biura powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa właściwy ze względu na miejsce zamieszkania tego producenta. Zgodnie z § 7 ust. 2 Rozporządzenia wniosek o przyznanie płatności można składać przez cały rok. W przepisie § 2 Rozporządzenia przewidziano natomiast warunki uzyskania płatności związane z ograniczonym zasobem środków przeznaczonych na przedmiotową pomoc finansową. Zgodnie z treścią pkt 1 tego przepisu płatność udzielana jest do wysokości limitu stanowiącego równowartość w złotych kwoty w euro określonej w planie rozwoju obszarów wiejskich na dostosowanie gospodarstw rolnych do standardów Unii Europejskiej. Przesłanką zatem otrzymania płatności jest istnienie wystarczającej ilości środków finansowych przeznaczonych na tę pomoc zgodnie z planem rozwoju obszarów wiejskich. Kryterium rozdzielania środków przewiduje zaś § 2 pkt 2 Rozporządzenia, zgodnie z którym płatność udzielana jest według kolejności otrzymania przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniosków o przyznanie płatności. Skarżący J. K., co pozostaje bezsporne, złożył wniosek o przyznanie pomocy finansowej w dniu 26 sierpnia 2005r. Jak wynika z decyzji organów obu instancji limit środków przeznaczonych na dostosowanie gospodarstw rolnych do standardów Unii Europejskiej, pomimo jego zwiększenia z 243,4 mln euro do 687 mln euro, został wyczerpany. Informacja o tym fakcie, jak podnosi organ odwoławczy, była ogłoszona w biurach powiatowych Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z kilkudniowym wyprzedzeniem. Posiadane w ramach limitu środki pozwoliły, z uwzględnieniem kryterium przewidzianego w § 2 pkt 2 Rozporządzenia, tj. kolejności składanych wniosków, na przyznanie płatności rolnikom, którzy złożyli wnioski do dnia 14 marca 2005r. Fakt, iż J. K. złożył swój wniosek dopiero w dniu 26 sierpnia 2005r. nie pozwolił na przyznanie mu żądanej płatności. Organy prawidłowo w tym względzie zastosowały przepis § 2 Rozporządzenia. Należy podnieść, iż rozstrzygnięcie organów uzależnione było w tym wypadku jedynie od spełnienia powyższych warunków przewidzianych przepisami Rozporządzenia. Było więc ono niezależne od oceny sytuacji i faktycznych potrzeb wnioskodawcy, na które to okoliczności powołuje się skarżący. O niezgodności z prawem analizowanej decyzji nie może również przesądzać podnoszone przez skarżącego żądanie przywrócenia terminu do złożenia wniosku, uzasadniane tym, że opóźnienie w złożeniu wniosku zostało wywołane przez przyczyny od skarżącego niezależne. Odnosząc się do tego wniosku Sąd wskazuje, że w ramach kontroli legalności zaskarżonego aktu nie posiada kompetencji do oceny takiego wniosku, który został sformułowany w skardze. Przy czym należy wskazać, że instytucja przywrócenia terminu jest instytucją prawa procesowego. Na podstawie przepisów normujących tę instytucję (art. 58 i 59 Kodeksu postępowania administracyjnego) mogą być przywracane terminy przewidziane przepisami należącymi do prawa procesowego. W ocenie Sądu warunki przewidziane w § 2 Rozporządzenia, uzależniające przyznanie płatności od limitu środków finansowych i kolejności składania wniosków, nie przesądzają o istnieniu jakiegokolwiek terminu, który mógłby podlegać przywróceniu zgodnie z powołanymi przepisami Kpa. Warunkiem formalnym możliwości uzyskania pomocy finansowej nie jest złożenie wniosku w terminie wyznaczonym przez przepisy prawa. O przyznaniu tej płatności decydują okoliczności faktyczne, tj. określony zasób środków oraz kolejność składania wniosków. Termin mogący podlegać przywróceniu nie może być zaś kształtowany sferą faktów, ale winien wynikać z przepisu prawa. Prawidłowe zastosowanie przez organy administracyjne wskazanych wyżej przepisów normujących przyznawanie pomocy finansowej na dostosowanie gospodarstw rolnych do standardów Unii Europejskiej doprowadziły Sąd do stwierdzenia, iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a tym samym skarga nie może ulec uwzględnieniu. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji wyroku. Na podstawie art. 250 ustawy p.p.s.a. i § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) Sąd przyznał adwokatowi M.W. wynagrodzenie w kwocie 240 zł tytułem udzielonej z urzędu pomocy prawnej, podwyższając zasądzoną kwotę, zgodnie z § 2 ust. 3 wskazanego Rozporządzenia z dnia 28 września 2002 roku, o stawkę podatku od towarów i usług.