I SA/Ke 290/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Grabowska po rozpoznaniu w dniu 26 września 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. znak [...] w przedmiocie odpowiedzialności za zaległości podatkowe Klubu Sportowego "N." w podatku od towarów i usług za okres od grudnia 2002r. do listopada 2003r postanawia: odrzucić skargę. Skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga spełnienia przez skarżącego warunków formalnych, które zostały dla skargi określone w przepisach prawa oraz opłacenia prawem przewidzianych opłat sądowych. Z treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej ustawą p.p.s.a., wynika, że Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie uiszczono należnej opłaty. Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym pobiera się wpis. Brak uiszczenia wpisu przy wniesieniu pisma skutkuje, co do zasady, wezwaniem strony skarżącej o dokonanie wpisu w terminie siedmiu dni od daty otrzymania wezwania. Skarżący M.K. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. znak [...]. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 sierpnia 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach pismem z dnia 6 sierpnia 2008r. - wezwał stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 1304 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie o uzupełnienie braków skargi doręczono skarżącemu w dniu 11 sierpnia 2008r. Zatem wymagany termin upływał 18 sierpnia 2008r. W wyznaczonym terminie skarżący nie uiścił wpisu. Stosownie do treści art. 220 § 3 ustawy p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z podniesionych względów, na podstawie powołanych wyżej przepisów prawa, należało orzec jak w sentencji.