I SA/Ke 291/15

Dnia 5 maja 2015 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi D. J. na decyzję Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2014 r. p o s t a n a w i a 1. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych; 2. ustanowić dla skarżącej adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w K. W skardze z dnia 11 marca 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2014 r. D. J.zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy. W dniu 28 kwietnia 2015 r. skarżąca złożyła wniosek na urzędowym formularzu PPF w zakresie zwolnienia od kosztów sadowych oraz ustanowienia adwokata. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym i uzyskiwanych dochodach zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni pozostaje w gospodarstwie domowym wraz z mężem oraz synem w wieku 31 lat Jako posiadany majątek wykazuje nieruchomość rolną wielkości 1,03ha. Rodzina skarżącej utrzymuje się z dochodów uzyskiwanych przez skarżącą z tytułu emerytury w wysokości 880,21 zł miesięcznie, przez męża skarżącej z tytułu renty chorobowej w wysokości 990,82 zł miesięcznie oraz przez syna skarżącej z tytułu renty socjalnej w wysokości 739,58 zł miesięcznie. W uzasadnieniu złożonego wniosku skarżąca wskazuje, że posiada I grupę inwalidzką, mąż i syn posiadają II grupę inwalidzką. Syn jest osobą niesłyszącą. Skarżąca oświadcza, że jej rodzina przeznacza duże sumy na leki i leczenie. Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej ustawą p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika prawnego przez stronę dochodzącą swych roszczeń. W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację życiową i majątkową skarżącej, przede wszystkim źródła i wysokość miesięcznych dochodów jej rodziny oraz fakt, że członkowie jej rodziny są osobami niepełnosprawnymi i chorymi uznano, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie. Mając powyższe na uwadze orzeczono, jak w sentencji na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, art. 243, art. 244 § 1, art. 245 § 1 i § 2, art. 246 § 1, § 3 ustawy p.p.s.a.