I SA/Ke 292/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Rojek po rozpoznaniu w dniu 22 września 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 7 sierpnia 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wezwał skarżącego K.K. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 1303 zł w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Nadana za pośrednictwem poczty korespondencja pod wskazany przez skarżącego adres nie została podjęta w terminie. Przesyłka była dwukrotnie awizowana, po raz pierwszy w dniu 11 sierpnia 2008r. i po raz kolejny w dniu 20 sierpnia 2008r. W związku z tym należało przyjąć tzw. fikcję doręczenia. Dniem doręczenia zastępczego jest dzień, w którym bezskutecznie upłynął siedmiodniowy termin do odbioru złożonego pisma w oddawczej placówce pocztowej liczony od powtórnego zawiadomienia o złożeniu pisma w pocztowej placówce oddawczej, jeżeli przed upływem tego terminu adresat nie zgłosił się po jego odbiór. Podstawą tych ustaleń jest § 9 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym (Dz. U. 1999 r. Nr 62 poz. 697 ze zm.) w związku z art. 65 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.). Należy więc uznać, iż skutek doręczenia wezwania dla skarżącego nastąpił w dniu 27 sierpnia 2008r., zaś siedmiodniowy termin uiszczenia wpisu upłynął w dniu 3 września 2008r. W terminie tym opłata ta nie została przez skarżącego uiszczona. W związku z powyższym, skoro wymaganego wpisu nie wpłacono, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach działając na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.