I SA/Ke 298/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie : Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Kuchta po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2011r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 29 czerwca 2011r. sygn. akt I SA/Ke 298/11 w sprawie ze skargi G. Ł. Przedsiębiorstwo Turystyczno-Handlowe "J.-T." w H. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za czerwiec 2007r. postanawia odmówić przywrócenia terminu. Wyrokiem z dnia 29 czerwca 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę G. Ł. Przedsiębiorstwo Turystyczno-Handlowe "J.-T." w H.S.na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za czerwiec 2007r. W dniu 4 lipca 2011r. G. Ł. złożył wniosek o doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem. W związku z tym, pismem z dnia 13 lipca 2011r. Sąd przesłał skarżącemu odpis wyroku tego Sądu z dnia 29 czerwca 2011r. wraz z uzasadnieniem. Pismo to odebrał G. Ł. w dniu 15 lipca 2011r. W dniu 22 sierpnia 2011r. pełnomocnik G. Ł. złożył w tut. Sądzie skargę kasacyjną od wyroku z dnia 29 czerwca 2011r. sygn. akt I SA/Ke 298/11. W skardze kasacyjnej zawarł wniosek o przywrócenie terminu do jej złożenia. Wyjaśnił, że odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony małżonce skarżącego w dniu 15 lipca 2011r. Przesyłka ta nie została przekazana skarżącemu i w rezultacie faktycznie dotarła do niego dopiero tydzień później - 22 lipca 2011r. Skarżący ustalił te okoliczności dopiero w toku zbierania informacji i materiałów potrzebnych do przygotowania skargi kasacyjnej. W ocenie skarżącego, doręczenie zastępcze nie było prawidłowe. Do doręczenia wyroku z uzasadnieniem nie doszło w mieszkaniu skarżącego. Pod adresem H. S. 34, 24-400 skarżący zamieszkuje oraz prowadzi działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług hotelarskich. Prowadzony przez skarżącego hotel liczy wiele pokoi gościnnych, restaurację, bar i sale konferencyjne. Mieszkaniem skarżącego nie jest przy tym cały hotel, ale 2 - pokojowy, przystosowany do stałego zamieszkiwania lokal na 1 piętrze. Doręczający wręczył przesyłkę małżonce skarżącego. Nie uczynił jednak tego w mieszkaniu skarżącego, ale w restauracji hotelowej, w której małżonka skarżącego pracuje i w której doręczający ją zastał. Tymczasem pismo można skutecznie doręczyć domownikowi adresata jedynie w jego mieszkaniu. Przepis nie mówi bowiem o "miejscu zamieszkania" - adresie administracyjnym, ale właśnie o mieszkaniu - zamieszkiwanym wyodrębnionym lokalu, pomieszczeniu. Ponadto, małżonka skarżącego nie zobowiązała się doręczyć mu przesyłki. Doręczający wręczył jedynie małżonce skarżącego plik przesyłek prosząc o pokwitowanie odbioru każdej z nich nie informując, że którakolwiek z nich jest przeznaczona dla skarżącego, ani nie uzyskując od małżonki skarżącego zobowiązania do przekazania mu przesyłki. Małżonka skarżącego odłożyła przesyłkę wraz z innymi otrzymanymi listami nie zajmując się od razu ich zawartością z uwagi na liczne zajęcia. W efekcie wyrok wraz z uzasadnieniem trafił do skarżącego dopiero tydzień później. W ocenie skarżącego, nawet gdyby uznać, że doręczenie było skuteczne i doszło do uchybienia terminowi, przekroczenie jest minimalne (2 dni) i usprawiedliwione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu do dokonania określonej czynności procesowej. Pozytywną przesłanką przywrócenia terminu jest zatem brak winy strony w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przy ocenie tej przesłanki należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Tylko w takich warunkach można przyjąć brak winy w uchybieniu terminu. Przywrócenie terminu nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Oceniając podnoszone przez skarżącego okoliczności stwierdzić należy, iż nie uprawdopodobnił on braku winy w uchybieniu terminu. Przede wszystkim zakwestionować należy podnoszoną we wniosku okoliczność, że pismo Sądu zawierające odpis wyroku z uzasadnieniem odebrała małżonka skarżącego – J. Ł.. Jak bowiem wynika ze znajdującego się w aktach sprawy potwierdzenia odbioru, przesyłkę zawierającą odpis wyroku z uzasadnieniem odebrał osobiście G. Ł., o czym świadczy jego podpis – "Ł. G.". Pod podpisem widnieje natomiast data odbioru przesyłki – 15 lipca 2011r. Argumentem przemawiającym za uznaniem, że przesyłkę odebrał osobiście G. Ł., jest również zawarta na odwrocie potwierdzenia odbioru adnotacja, że "przesyłkę nadaną jako list polecony nr 1961462523 doręczono adresatowi". Przy czym potwierdzenie odbioru wskazuje, że adresatem przesyłki jest właśnie G. Ł. "H.-S. 34 26-004 B.". Powyższe okoliczności nie pozwalają dać wiary argumentom skarżącego, że pismo Sądu otrzymał dopiero w dniu 22 lipca 2011r. Wynika bowiem z nich jednoznacznie, że G. Ł. otrzymał przesyłkę w dniu 15 lipca 2011r. Skarżący nie wykazał, by w okresie od 16 lipca 2011r. do 16 sierpnia 2011r., tj. w terminie, w którym zgodnie z treścią art. 178 ustawy p.p.s.a. uprawniony był złożyć skargę kasacyjną, zaistniały niezależne od niego przyczyny, które stanowiłyby przeszkodę nie do przezwyciężenia w dokonaniu tej czynności w terminie. Podsumowując, okoliczności podniesione przez skarżącego, w ocenie Sądu, nie uprawdopodobniają braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 86 § 1 ustawy p.p.s.a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji postanowienia.