I SA/Ke 3/08

PostanowienieWSA w Kielcach2008-01-28

Skład orzekający: referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata lub radcy prawnego powinien być złożony na urzędowym formularzu?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata lub radcy prawnego powinien być złożony na urzędowym formularzu zgodnie z art. 252 § 2 PPSA. Niewypełnienie tego wymogu skutkuje pozostawieniem wniosku bez rozpoznania, chyba że strona uzupełni braki na wezwanie sądu. Sąd może przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym lub całkowitym, jeśli strona wykaże trudną sytuację finansową i życiową, która uniemożliwia jej poniesienie kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
Stan faktyczny
Strona skarżąca złożyła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie i wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata lub radcy prawnego. Wniosek nie został złożony na urzędowym formularzu, w związku z czym sąd wezwał skarżącą do jego uzupełnienia. Skarżąca złożyła wypełniony formularz, przedstawiając swoją trudną sytuację finansową i życiową, w tym likwidację firmy, spłatę kredytu, leczenie psychiatryczne i opiekę nad chorą matką. Sąd uznał, że skarżąca wykazała niemożność poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Rozstrzygnięcie
1. Zwolniono stronę skarżącą od kosztów sądowych. 2. Ustanowiono dla B. P. radcę prawnego. 3. Oddalono wniosek o ustanowienie adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 28 stycznia 2008 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku B. P. o zwolnienie od kosztów sądowych, ustanowienie radcy prawnego oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi B. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w zakresie uznania kosztów egzekucyjnych p o s t a n a w i a 1. zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych. 2. ustanowić dla B. P.radcę prawnego; 3. oddalić wniosek o ustanowienie adwokata. B.P. w skardze z dnia 28 listopada 2007r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wniesionej na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu. Skarżąca nie dopełniła tego wymagania, w związku z tym za pismem z dnia 10 stycznia 2008r. Sąd przesłał skarżącej urzędowy formularz PPF i zobowiązał do złożenia wypełnionego w/w formularza w terminie siedmiu dni od daty doręczenia niniejszego pisma pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Skarżąca w zakreślonym w wezwaniu terminie nadesłała w dniu 21 stycznia 2007r. wniosek na formularzu PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata i radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku skarżąca oświadcza, że jest w trudnej sytuacji finansowej, zlikwidowała prowadzoną firmę, spłaca zaciągnięty kredyt w wysokości 30000zł. Skarżąca podnosi, iż leczy się psychiatrycznie, a także opiekuje się chorą matką w wieku 78 lat. Wniosek o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika skarżąca uzasadnia ponadto zawiłością sprawy zawisłej przed Sądem. We wniosku skarżąca oświadcza, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz z córką w wieku 23 lat, synem w wieku 20 lat oraz matką w wieku 78 lat. Według oświadczenia skarżąca i osoby pozostające z nią we wspólnym gospodarstwie domowym utrzymują się z dochodu uzyskiwanego przez matkę skarżącej z tytułu renty inwalidzkiej w wysokości 1018,47zł miesięcznie oraz z dochodu uzyskiwanego przez syna skarżącej z tytułu renty rodzinnej w wysokości 616,06zł miesięcznie. Według oświadczenia w skład majątku skarżącej i osób pozostających z nim w gospodarstwie domowym wchodzi dom oraz nieruchomość rolna wielkości 0,5ha - majątek ten jest własnością matki skarżącej. Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) lub, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Sygn. akt I SA/Ke 3/08 Ubiegający się o taką pomoc winien, więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa. Uwzględniając sytuację finansową i życiową skarżącej, przede wszystkim wysokość i źródła uzyskiwanych dochodów należy stwierdzić, że wykazała należycie, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ponadto powyższe okoliczności uzasadniają również przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, art. 243, art. 244, art. 245 § 1 i § 2, art. 246 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło