I SA/Ke 307/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Surma po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. Z. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 25 maja 2009r. nr [...] w przedmiocie określenia podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005r. p o s t a n a w i a zwolnić skarżącą od kosztów sądowych w całości. W odpowiedzi na zarządzenie z dnia 29 lipca 2009r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 2.883 zł od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 25 maja 2009r. nr [...] w przedmiocie określenia podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005r. M. Z. złożyła na urzędowym formularzu PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. We wniosku skarżąca oświadczyła, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z rodzicami. Według oświadczenia zarówno skarżąca jak i osoby pozostające z nią we wspólnym gospodarstwie domowym nie posiadają żadnego majątku. Źródłem utrzymania skarżącej i jej rodziców jest według oświadczenia emerytura matki skarżącej w wysokości 500 zł miesięcznie. Ojciec skarżącej pomaga w gospodarstwie rolnym syna, za co otrzymuje część płodów rolnych. Skarżąca prowadzi działalność gospodarczą, która od 2008r. przynosi stratę. Ponadto Dyrektor Izby Skarbowej w K. określił skarżącej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005r. w kwocie 288.268 zł, które jest przedmiotem skargi w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Na gruncie obowiązujących przepisów obowiązuje zasada, według której koszty sądowe pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.) instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Analiza złożonego przez M. Z. wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych wykazała, że wniosek ten zasługuje na uwzględnienie. Biorąc pod uwagę sytuację finansową i życiową skarżącej, przede wszystkim brak dochodów oraz fakt, że skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z matką, która pobiera emeryturę w wysokości 500 zł miesięcznie, oraz ojcem, który nie uzyskuje dochodów, stwierdzić należy, że wykazała należycie, iż nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że rozpatrywany wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie. Mając powyższe na uwadze orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 243 § 1, art. 244 § 1, art. 245, art. 246 § 1 p.p.s.a.