I SA/Ke 313/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Rojek po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Ś. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. Ś. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia 29 maja 2009r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002r. od odchodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów p o s t a n a w i a zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych w całości. W odpowiedzi na zarządzenie z dnia 31 lipca 2009r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 1.765 zł od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia 29 maja 2009r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002r. od odchodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów, A. Ś. złożyła na urzędowym formularzu PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. We wniosku skarżąca oświadczyła, że samotnie prowadzi gospodarstwo domowe i ma na utrzymaniu 12-letniego syna. Źródłem utrzymania skarżącej są według oświadczenia alimenty nieregularnie wypłacane przez byłego męża na utrzymanie dziecka. Ich kwota wynosi według załączonej do wniosku kserokopii wyroku rozwodowego po 900 zł miesięcznie. Skarżąca prowadzi działalność gospodarcza, która jednak w okresie od maja do lipca 2009r. przyniosła stratę w kwocie około 6.000 zł. Podniosła, że w chwili obecnej toczy się wobec niej postępowanie egzekucyjne i nie dysponuje niezajętymi środkami pieniężnymi. Podała ponadto, iż w wyroku rozwodowym nie doszło do podziału majątku i nie może obciążyć ani zbyć żadnej jego części. Na gruncie obowiązujących przepisów obowiązuje zasada, według której koszty sądowe pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.) instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Analiza złożonego przez A. Ś. wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych wykazała, że wniosek ten zasługuje na uwzględnienie. Biorąc pod uwagę sytuację finansową i życiową skarżącej, przede wszystkim to, że prowadzona przez nią działalność gospodarcza przynosi w chwili obecnej stratę, fakt, że ma na utrzymaniu małoletnie dziecko i utrzymuje się z alimentów nieregularnie wypłacanych przez byłego męża w kwocie po 900 zł miesięcznie, stwierdzić należy, że wykazała należycie, iż nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając powyższe na uwadze orzeczono, jak w sentencji na podstawie art. 243 § 1, art. 244 § 1, art. 245, art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).