I SA/Ke 313/15

Dnia 13 października 2015 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 13 października 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata T. Ż. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi H. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie odmowy uznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz adwokata T. Ż. kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści siedem 60/100) złotych, w tym 27,60 (dwadzieścia siedem 60/100) złotych podatku od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z 2 lipca 2015 r. oddalił skargę H.K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...] r. w przedmiocie odmowy uznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Pełnomocnik skarżącego ustanowiony w ramach prawa pomocy adwokat T. Ż. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku. Jednocześnie pełnomocnik złożył wniosek o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącemu z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały uiszczone w żadnej części. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 461), powoływane dalej jako rozporządzenie. W myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia, stawka przed sądem administracyjnym za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, nie mniej niż 120 zł. Zgodnie zaś z § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłatę zasądzaną na rzecz adwokata sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Przedmiotem sprawy jest odmowa uznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. W tego rodzaju sprawach stawka minimalna wynagrodzenia adwokata na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia wynosi 240 złotych. Zatem, w świetle powołanych przepisów rozporządzenia, należne adwokatowi wynagrodzenie w niniejszej sprawie wynosi 120 zł. Pełnomocnik ustanowiony w sprawie z urzędu sporządził, doręczył stronie skarżącej oraz przedłożył Sądowi opinię w przedmiocie braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Nadto, zgodnie z wymogiem ustanowionym przez § 20 rozporządzenia, w opinii tej zawarł wniosek o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącemu z urzędu wraz z oświadczeniem, że koszty te nie zostały uiszczone w żadnej części. Wobec powyższego, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 ustawy p.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b), § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia, przyznano wynagrodzenie orzekając, jak w sentencji postanowienia.