I SA/Ke 319/13

PostanowienieWSA w Kielcach2015-01-21

Skład orzekający: Sędzia WSA Ewa Rojek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, a wniosek o przyznanie prawa pomocy został pozostawiony bez rozpoznania, podlega odrzuceniu?
Ratio decidendi
Zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, a wniosek o przyznanie prawa pomocy został pozostawiony bez rozpoznania, podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Rozpatrzenie wniosku o cofnięcie zażalenia jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy zażalenie nie zawiera braków uniemożliwiających mu nadanie dalszego biegu, czyli zostało skutecznie wniesione.
Stan faktyczny
Skarżący A. G. złożył zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach o odrzuceniu zażalenia. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych i uiszczenia wpisu sądowego. Po odebraniu wezwania, skarżący złożył odpis zażalenia i wniósł o zwolnienie z opłaty, a następnie cofnął zażalenie. Wniosek o przyznanie prawa pomocy został pozostawiony bez rozpoznania z powodu niezłożenia na urzędowym formularzu.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Rojek po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia A. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 29 września 2014 r. sygn. akt I SA/Ke 319/13 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi A. G. na uchwałę Rady Powiatu w B.-Z. z dnia 31 grudnia 2012 r., nr XXIV/248/2012 w sprawie wydatków budżetu Powiatu B., które w 2012 roku nie wygasają z upływem roku budżetowego postanawia: odrzucić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z dnia 29 września 2014 r. odrzucił zażalenie A. G. na postanowienie z dnia 28 lipca 2014 r. o odrzuceniu zażalenia, wydane w sprawie ze skargi A. G.na uchwałę Rady Powiatu w B.- Z.z dnia 31 grudnia 2012 r., nr XXIV/248/2012 w sprawie wydatków budżetu Powiatu B., które w 2012 roku nie wygasają z upływem roku budżetowego. Na postanowienie z dnia 29 września 2014 r. A.G. złożył zażalenie. Pismami z dnia 20 października 2014 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych zażalenia w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania przez nadesłanie jednego odpisu zażalenia, oraz przesłał odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia. Pisma te skarżący, działający przez swojego pełnomocnika, odebrał w dniu 3 listopada 2014 r. W odpowiedzi złożył odpis zażalenia oraz wniósł o zwolnienie z obowiązku wniesienia opłaty od zażalenia. Następnie w dniu 5 grudnia 2014 r. złożył pismo, w którym cofnął zażalenie. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach zarządzeniem z dnia 17 grudnia 2014 r. pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, z uwagi na jego niezłożenie na urzędowym formularzu PPF. Odpis zarządzenia został doręczony skarżącemu w dniu 23 grudnia 2014 r. Skarżący nie wniósł sprzeciwu. Zgodnie z treścią art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: ustawy p.p.s.a., zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, ponieważ mimo wezwania skarżący nie uiścił wpisu, a jego wniosek o przyznanie prawa pomocy został pozostawiony bez rozpoznania prawomocnym zarządzeniem. Z tej przyczyny Sąd odrzucił zażalenie. Oceniając natomiast cofnięcie przez skarżącego zażalenia należy wyjaśnić, że sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność wniesionego zażalenia ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jego odrzucenia. Zatem merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie zażalenia jest dopuszczalne, gdy zażalenie nie zawiera braków uniemożliwiających mu nadanie dalszego biegu, czyli zostało skutecznie wniesione. Z uwagi na nieuiszczenie wpisu, rozpatrzenie cofnięcia zażalenia nie było możliwe. Z podniesionych względów należało na podstawie art. 220 § 3 ustawy p.p.s.a. orzec jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło