I SA/Ke 325/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kuchta po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2010r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej S.M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 30 czerwca 2010r. w sprawie ze skargi S. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2008r. postanawia odrzucić skargę kasacyjną. Skuteczne wniesienie skargi kasacyjnej wymaga spełnienia przez skarżącego warunków formalnych, które zostały dla skargi określone w przepisach prawa. Z treści art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 . – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., wynika że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, a w sprawach obowiązków podatkowych także przez doradcę podatkowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, wyrokiem z 30 czerwca 2010r., oddalił skargę S. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...]w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2008r. Jednocześnie Sąd pouczył, obecnego na rozprawie skarżącego, o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej wskazując m.in., że niezachowanie wymogu sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata, radcę prawnego lub w sprawach obowiązków podatkowych przez doradcę podatkowego, spowoduje odrzucenie skargi. Pouczenie takie zostało również doręczone skarżącemu wraz z odpisem wyroku i uzasadnieniem w dniu 12 lipca 2010r. S. M. w dniu 27 lipca 2010r. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach skargę kasacyjną sporządzoną osobiście. Stosownie do treści art. 178 ustawy p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, których braków strona nie uzupełniła w terminie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 178 ustawy p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia