I SA/Ke 328/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Jagiełło po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. K. na postanowienie Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 9 kwietnia 2010r. nr (...) w przedmiocie odmowy umorzenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: 1. zwolnić M. K. od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla M. K. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w K. M. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wniosek o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze złożonej przez niego skargi na postanowienie Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 9 kwietnia 2010r., nr (...) w przedmiocie odmowy umorzenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania ze względu na fakt, że utrzymuję się jedynie z renty inwalidzkiej w wysokości 565,65 zł. Skarżący wskazał, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Ponosi wydatki związane z utrzymaniem domu w wysokości: 91 zł – gaz; 115 zł – energia; 91 zł – podatek od nieruchomości; 30 zł – woda i ścieki; 1300 zł – opał na zimę (co daje miesięcznie 108 zł); od 50 do 190 zł - lekarstwa; 200 zł – żywność i środki czystości. M. K. oświadczył także, iż nie otrzymuje od nikogo żadnej pomocy oraz że nie posiada żadnego pojazdu mechanicznego, natomiast jego zaległości komornicze wynoszą około 8 000 zł. Zgodnie z formularzem PPF M. K. posiada dom o powierzchni 3803 m² oraz mieszkanie o powierzchni 267 m². Skarżący nie posiada żadnych innych nieruchomości oraz zasobów pieniężnych i przedmiotów wartościowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Na gruncie obowiązujących przepisów prawa dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie z którą koszty sądowe jak również koszty wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika, pokrywa strona dochodząca swoich roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z przepisami art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W niniejszej sprawie skarżący ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W ocenie Sądu skarżący M. K. spełnia przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, określone w art. 246 § 1 ustawy p.p.s.a. Pozytywną ocenę wniosku uzasadniają niskie dochody skarżącego, które nie wystarczają na pokrycie kosztów koniecznego utrzymania tj. niezbędnych wydatków zmierzających do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych (mieszkanie, wydatki na żywność, środki czystości, leczenie). Należy również podnieść, iż fakt posiadania przez skarżącego nieruchomości nie przesądza jeszcze o możliwości poniesienia kosztów sądowych w całkowitym zakresie. Posiadany majątek nieruchomy nie daje bowiem realnej możliwości szybkiego uzyskania niezbędnych w tym celu środków. Natomiast w spawach związanych z prawem pomocy chodzi o realną sytuację finansową zainteresowanego, w tym rzeczywistą a nie hipotetyczną możliwość uzyskiwania dochodów z posiadanego majątku nieruchomego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 244 § 1, art. 245 § 1 i 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.