I SA/Ke 331/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Rojek, Sędziowie Sędzia WSA Maria Grabowska (spr.),, Asesor WSA Mirosław Surma, Protokolant Dominik Gajek, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 8 lutego 2007r. sprawy ze skargi M.P. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na 2005r. oddala skargę. I SA/Ke 331/06 Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] znak [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa po rozpoznaniu odwołania M. P. utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 31 lipca 2006 r., odmawiającą przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2005 ( z sankcjami w okresie trzech lat kalendarzowych). W motywach decyzji organ wskazał, że 12 maja 2005 r., M. P. złożyła wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2005. W złożonym wniosku zadeklarowała użytkowanie dziesięciu działek oznaczonych literami od A do G i od I do K o łącznej powierzchni 11,99 ha oraz działki oznaczonej literą H o powierzchni 0,02 ha, położonych na dziewięciu działkach ewidencyjnych o numerach 190, 213, 782, 897, 926, 328, 285/6, 4/1, 4/2 w obrębie S.. Kontrola administracyjna wniosku wykazała, iż suma powierzchni działek rolnych zadeklarowanych na działce ewidencyjnej o numerze 328 we wszystkich wnioskach złożonych przez producentów ubiegających się o płatności bezpośrednie, jest większa od całkowitej powierzchni tej działki ewidencyjnej. Na wezwanie organu M. P. jako dowód użytkowania działki przedłożyła umowę dzierżawy zawartą z Agencją Nieruchomości Rolnych na okres od kwietnia do października 2005 r. Organ podniósł, że płatności bezpośrednie zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. -o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru (Dz. U. z 2004 r. Nr 6 poz. 40 ze zm.) mogą być przyznane, gdy wnioskujący w dniu wydania decyzji jest w posiadaniu gruntów rolnych i spełnia pozostałe warunki dla przyznania płatności. Oznacza to, że producent musi faktycznie grunty użytkować. W ocenie organów M. P. nie była w dniu wydania decyzji posiadaczem działki o numerze ewidencyjnym 328. Odnosząc się do argumentów zawartych w odwołaniu organ podniósł, że skarżąca nie udokumentowała oświadczeniami świadków, sołtysa posiadania przez nią spornej działki, potwierdzając w odwołaniu fakt jej posiadania przez innego producenta. Organ powołując się na treść art. 23 Rozporządzenia Komisji ( WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r., ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady(WE) Nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz.Urz.WE L141 z 30 04 2004 r) wskazał, że wnioski o płatności są sprawdzane w sposób zapewniający rzeczywistą ich weryfikację i zgodność z warunkami przyznawania pomocy. W przypadku stwierdzenia zawyżenia deklaracji powierzchni użytkowanej rolniczo stosowane są zmniejszenia lub wykluczenia płatności w przypadku jednolitej płatności obszarowej zgodnie z art. 138 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004 r., ustanawiającego szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Komisji(WE) Nr 1782/2003 w sprawie systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IV a tego rozporządzenia oraz wykorzystania odłogowanych gruntów do produkcji surowców (Dz. Urz. WE L 345 z 20 11 2004 r.) zaś w przypadku uzupełniającej płatności obszarowej stosownie do art. 51 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796// 2004. M. P. ubiegała się o przyznanie płatności bezpośrednich do działek rolnych o powierzchni 11,99 ha. Powierzchnia działek uprawnionych do płatności wynosi 6,55ha. Zawyżenie powierzchni odpowiadające działce o numerze ewidencyjnym 328 wynosi 5,44 ha co stanowi ponad 83 % w stosunku do powierzchni uprawnionej. Powyższe skutkuje zgodnie z art. 138 ust.1 Rozporządzenia Komisji(WE) Nr 1973/2004 odmową przyznania płatności na rok 2005 i nałożeniem sankcji w wysokości 1224 zł. wyliczonej jako iloczyn powierzchni 5,44 i stawki jednolitej płatności obszarowej 225 zł. M. P. wnioskowała o przyznanie uzupełniającej płatności obszarowej do działek o łącznej powierzchni 11,74 ha. Uprawnione do uzupełniającej płatności są działki rolne o łącznej powierzchni 6,30 ha. Zawyżenie powierzchni w wysokości ponad 86% obszaru uprawnionego do płatności uzupełniających skutkuje odmową przyznania uzupełniającej płatności obszarowej na rok 2005 i nałożeniem sankcji w wysokości 1535,98 zł wyliczonej jako iloczyn powierzchni działki 328 t.j.5,44 ha i stawki uzupełniającej płatności obszarowej 282,35 zł. Na powyższą decyzję M. P. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego . Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzuciła 2 naruszenie ustawy o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru oraz przepisów Rozporządzeń Komisji (WE)Nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004 r., Nr 1782/2003 z 20 listopada 2004 r., i Rozporządzenia Komisji Nr 796/2006 r. Uzasadniając zarzuty podniosła, że w okresie od 22 kwietnia 2005 r. do 31 października 2005 r. użytkowała działkę nr 328 o powierzchni 5,48 ha na podstawie umowy zawartej z Agencją Nieruchomości Rolnych Oddział Terenowy w R. Umowa została zawarta w wyniku przetargu, za działkę zapłaciła czynsz dzierżawny i w dniu 15 maja 2005 r t.j. dacie złożenia wniosku o dopłaty bezpośrednie posiadała działkę 328. Spełniała zatem wszystkie przesłanki do otrzymania dopłat. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o oddalenie skargi, wywodząc jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r.,- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), określanej dalej jako ustawa p.p.s.a., sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem, zarówno materialnym, jak i procesowym, nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga nie jest zasadna, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Przepis art. 2 ustawy o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru stanowi, że warunkiem przyznawania płatności obejmujących jednolitą płatność obszarową oraz płatności uzupełniające do powierzchni uprawy, jest posiadanie przez producenta rolnego działek rolnych o łącznej powierzchni nie mniejszej niż 1 ha, które kwalifikują się do objęcia płatnościami, przy czym za działkę rolną uważa się zwarty obszar gruntu rolnego, na którym prowadzona jest jedna uprawa, o powierzchni nie mniejszej niż 0,1 ha, wchodzący w skład gospodarstwa rolnego. Płatności przysługują na będące w posiadaniu producenta grunty rolne utrzymywane w dobrej kulturze rolnej, przy zachowaniu wymogów ochrony środowiska. Zapis ten oznacza, że warunkiem koniecznym do uzyskania płatności jest faktyczne użytkowanie gruntów o powierzchni określonej w powołanym przepisie. Skarżąca wnioskiem o przyznanie płatności objęła miedzy innymi działkę oznaczoną nr.328 o powierzchni 5,48 ha. Na wezwanie organu, jako potwierdzenie posiadania tej działki przedłożyła umowę dzierżawy zawartą na czas określony, na okres od 22 kwietnia 2005 r. do 31 października 2005 r. Jednocześnie złożyła oświadczenie iż w czasie określonym w umowie dzierżawy użytkowała przedmiotową działkę. Umowa dzierżawy stwarza domniemanie, że na dzień złożenia wniosku skarżąca była faktycznym posiadaczem działki. Należy jednak podnieść, że umowa została zawarta na czas określony, bez możliwości jej przedłużenia i na dzień wydania decyzji wygasła. Okoliczności powyższej skarżąca nie kwestionuje, potwierdza ją informacja Urzędu Gminy w D. z dnia 20 kwietnia 2006 r. Skarżąca nie twierdzi, że po wygaśnięciu umowy, w dacie wydania decyzji, posiadała przedmiotową działkę, nie przedłożyła żadnych dowodów potwierdzających ten fakt. Wobec powyższego, za prawidłową należy uznać ocenę organów, iż skarżąca na dzień wydania decyzji nie była posiadaczem działki o powierzchni 5,48ha. Dla rozstrzygnięcia nie może mieć znaczenia, podnoszona przez skarżącą okoliczność, że umowa dzierżawy została zawarta w wyniku przetargu, że w okresie jej trwania skarżąca opłacała czynsz dzierżawny oraz należny podatek jak również, wobec wygaśnięcia umowy z dniem 31 października 2005 r., okoliczność czy skarżąca w okresie objętym umową była faktycznym użytkownikiem działki. Jak wskazano wyżej przepis art. 2 ustawy, dla przyznania płatności wymaga faktycznego użytkowania nieruchomości przez producenta rolnego, nie tylko jej posiadania w dacie złożenia wniosku o przyznanie płatności. Skarżąca, zobowiązując się we wniosku o przyznanie płatności, do informowania Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa o każdej zmianie dotyczącej między innymi zadeklarowanej powierzchni, powstałej w okresie od dnia złożenia wniosku do dnia przyznania płatności, musiała mieć tego świadomość. Konsekwencją wyłączenia powierzchni działki nr 328 z powierzchni obszaru zadeklarowanego do jednolitej płatności obszarowej i płatności uzupełniającej, było przekroczenie 50% różnicy pomiędzy obszarem zadeklarowanym a obszarem stwierdzonym i uzasadniało odmowę przyznania płatności oraz nałożenia sankcji przewidzianej w art. 138 ust 1 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1973/2004 w stosunku do jednolitej płatności obszarowej i 51 ust 2 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 w stosunku do uzupełniającej płatności obszarowej. Dokonany sposób wyliczenia różnicy powierzchni nie narusza zasady określonej w powołanych przepisach Rozporządzeń Komisji (WE). Wskazać należy, że Rozporządzenia Komisji (WE) są 4 częścią krajowego systemu prawnego i wywierają skutki bezpośrednie w stosunku do jednostek. Z przytoczonych wyżej względów nie można podzielić zarzutu skarżącej, że organ wydając zaskarżoną decyzję naruszył przepisy ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych o oddzielnej płatności z tytułu cukru jak również przepisy powołanych Rozporządzeń Komisji (WE). Skarżąca nie wyjaśniła na czym, w jej ocenie, naruszenie wskazanych aktów polega, uzasadnienie skargi ogranicza się do powołania okoliczności związanych z zawarciem umowy dzierżawy i jej treści. Rozpatrując sprawę organy nie naruszyły przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Podjęły niezbędne działania w celu wyjaśnienia stanu faktycznego i wyczerpująco rozpatrzyły materiał dowodowy jakim dysponowały w sprawie, zgodnie z art. 7 i 77 ustawy kodeks postępowania administracyjnego, zaś przesłanki jakimi kierowały się przy rozstrzygnięciu wskazały w uzasadnieniu decyzji. Mając powyższe na uwadze , uznając skargę za nieuzasadnioną Sąd na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.