I SA/Ke 331/10

Dnia 18 stycznia 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Kuchta po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2011 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E.S.-S. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku WSA w Kielcach z dnia 22 lipca 2010r. sygn. akt I SA/Ke331/10 w sprawie ze skargi E. S.-S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku. Wyrokiem z dnia 22 lipca 2010r. sygn. akt I SA/Ke 331/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach stwierdził nieważność zaskarżonej przez E. S.-S.decyzji i określił, że zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia . [...]. nr [...]w przedmiocie podatku od spadków i darowizn nie może być wykonana w całości. Z urzędu Sąd sporządził uzasadnienie powyższego wyroku, które strona wraz z odpisem orzeczenia otrzymała w dniu 2 sierpnia 2010r. W dniu 4 stycznia 2011r. E.S.-S. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 22 lipca 2010r. sygn. akt I SA/Ke 331/10 w sprawie z jej skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. w przedmiocie kosztów postępowania. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu skarżąca podnosi, że dopiero z pisma Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 22 grudnia 2010r. doręczonego skarżącej w dniu 28 grudnia 2010r. dowiedziała się o stanowisku strony przeciwnej, bowiem wcześniej strona przeciwna bezzasadnie wskazała, że tut. Sąd nie uwzględnił skargi skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej ustawą p.p.s.a.) - strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Stosownie do art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 ustawy p.p.s.a.). Wniosek taki powinien odpowiadać warunkom formalnym przewidzianym w art. 46 ustawy p.p.s.a.. Wnosi się go do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 ustawy p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie i uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 i 4 ustawy p.p.s.a.). Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy (B. Dauter i inni, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Zakamycze, 2005, str. 219). W świetle powyższych unormowań podstawową kwestię dla oceny prawidłowości wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku uzupełnienie wyroku, co do zwrotu kosztów stanowi okoliczność zachowania terminu do jego wniesienia. W niniejszej sprawie w dniu 2 sierpnia 2010r. skarżącej doręczono odpis wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 22 lipca 2010r. sygn. akt I SA/Ke 331/10 wraz z uzasadnieniem sporządzonym z urzędu, w którym Sąd stwierdził nieważność zaskarżonej i określił, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości. Natomiast od strony przeciwnej strona powzięła informację, że jej skarga nie została uwzględniona. Dopiero jak twierdzi skarżąca z pisma Dyrektora Izby Skarbowej w K. powzięła informację, że jej skarga została uzasadniona, jakkolwiek z innych przyczyn niż wskazane w skardze oraz o sposobie, w jaki winna się ubiegać o zwrot kosztów sądowych. Datę doręczenia pisma Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 22 grudnia 2010r. tj. dzień 28 grudnia 2010r. należy uznać więc za dzień, w którym skarżąca dowiedział się o uchybieniu terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku w przedmiocie kosztów. Stąd też należy stwierdzić, iż wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 4 stycznia 2011r. w przedmiocie kosztów został wniesiony z zachowaniem terminu określonego w art. 87 § 1 powołanej ustawy p.p.s.a. Sąd doszedł jednak do przekonania, iż skarżąca nie uprawdopodobniła we wniosku, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu do wniesienia wniosku o uzupełnienie wyroku, co do kosztów. W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, że brak winy oznacza zaistnienie okoliczności niezależnych od strony, na które nie mogła ona, pomimo dołożenie należytej staranności mieć wpływu i które uniemożliwiały jej, lub co najmniej w sposób istotny utrudniały wykonanie nałożonego przez sąd obowiązku. Oceniając wystąpienie tej przesłanki sąd przyjmuje miernik staranności, którego można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Przywrócenie terminie jest zatem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Analiza twierdzeń wniosku o przywrócenie terminu prowadzi zaś do konkluzji, iż skarżąca nie dołożyła należytej dbałości o terminowe dokonanie przedmiotowej czynności procesowej tj. złożenie wniosku o uzupełnienie wyroku. Z argumentacji zawartej we wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku Sądu wynika, że przyczyną uchybienia terminu do złożenia skargi było błędne przeświadczenie skarżącej, że jej skarga nie została uwzględniona przez Sąd. Takiej bowiem informacji udzieliła skarżącej strona przeciwna. Powyższa okoliczność niezrozumienia treści wyroku oraz udzielenie błędnych informacji przez stronę przeciwną, nie może uprawdopodabniać braku winy skarżącej w uchybieniu terminu do wniesienia wniosku o uzupełnienie wyroku. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach starania zaś przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Skarżąca nie przybliżyła w sposób wystarczający żadnej obiektywnej i niezależnej od strony przeszkody uniemożliwiającej złożenie wniosku o uzupełnienie wyroku w przewidzianym terminie. Za taką zdaniem Sądu nie można było uznać wspomnianego wcześniej braku świadomości, że skarga skarżącej nie została uwzględniona. Powyższe okoliczności sprawy wskazują, że do uchybienia przez skarżącą terminowi do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku doszło na skutek zaniedbania ze strony skarżącej. Skarżąca nie wykazała w żaden sposób faktu, że w okresie, kiedy biegł termin do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku skarżąca napotkała na przeszkody niedoprzezwyciężenia, a okoliczności sprawy wskazują, że do uchybienia przez skarżącą terminowi do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku doszło na skutek zaniedbania ze strony skarżącej. Z tych powodów, na podstawie powołanych przepisów prawa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.