I SA/Ke 334/09

Dnia 7 sierpnia 2009 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku B. F. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi B. F. "A." na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2003r. p o s t a n a w i a zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych. Wraz ze skargą z dnia 9 lipca 2009r. wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług za czerwiec 2003r. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy B. F. złożyła na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku skarżąca oświadcza, że jest właścicielką firmy "A.", która jest na granicy finansowej rentowności z dochodem za 2008r. w wysokości 7.646,76zł. Ponadto skarżąca posiada rentę rodzinną w kwocie 516zł miesięcznie. Skarżąca pozostaje w gospodarstwie domowym wraz z siedemnastoletnim synem. Według oświadczenia w skład majątku skarżącej i osób pozostających z nią w gospodarstwie domowym wchodzi dom wielkości 100m², nieruchomość rolna wielkości 1,30ha oraz działka siedliskowa wielkości 50a. Zgodnie z oświadczeniem w domu skarżącej mieszka również córka skarżącej z mężem lecz prowadzą oni odrębne gospodarstwo domowe. Na gruncie obowiązujących przepisów postępowań sądowych obowiązuje zasada, według której koszty sądowe pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Ubiegający się o taką pomoc winien, więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa. Analiza złożonego przez B. F. wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych wykazała, że wniosek ten zasługuje na uwzględnienie. Biorąc pod uwagę sytuację finansową i życiową skarżącej, przede wszystkim wysokość uzyskiwanych dochodów oraz fakt, że skarżąca jest matką samotnie wychowującą syna należy stwierdzić, że wykazała należycie, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ponadto, sprawa będąca przedmiotem skargi nie jest jedyną sprawą skarżącej zawisłą w tut. Sądzie, co powoduje znaczny wzrost kosztów sądowych, a co za tym idzie duże obciążenie finansowe dla skarżącej.. Wobec powyższego orzeczono, na podstawie art. 258 §1 i § 2 pkt 7, art. 243, art. 244 § 1, art. 245, art. 246 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych.