I SA/Ke 335/10

Dnia 3 września 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Grabowska po rozpoznaniu w dniu 3 września 2010 roku wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi C. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 26 kwietnia 2010r. nr (...) w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2001r. p o s t a n a w i a: odmówić C. D. przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W dniu 24 maja 2010r. C. D. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 26 kwietnia 2010r. nr (...) w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2001r., od której nie uiścił opłaty sądowej. W związku z powyższym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I tut. Sądu z dnia 21 czerwca 2010r. skarżący wezwany został do opłacenia skargi wpisem w kwocie 246 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę poleconą zawierającą odpis powyższego zarządzenia wraz z pouczeniem o skutkach nieuiszczenia wpisu doręczono stronie w dniu 23 czerwca 2010r. Odebrała ją, co wynika z adnotacji na potwierdzeniu odbioru przesyłki, córka skarżącego – I. D. W dniu 2 lipca 2010r. C. D. złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi lub o zwolnienie od wpisu sądowego w przypadku nieprzekroczenia terminu. Po wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez podanie i uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego, skarżący wyjaśnił, iż nie był w stanie wywiązać się z zawitego terminu 7 dni do dokonania wpisu sądowego lub też do wniesienia wniosku o zwolnienie z kosztów sądowych z następujących przyczyn. W czasie dostarczenia przez listonosza wezwania przez Sąd do uiszczenia opłaty przebywał na urlopie w miejscowości G. k. K. List polecony nie odebrała córka, lecz jej narzeczony, który nie był upoważniony do odczytania treści listu. Skarżący zaś po powrocie z urlopu i odczytaniu treści listu, niezwłocznie złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego lub o zwolnienie od kosztów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna (art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a.). Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 §1 ustawy p.p.s.a.). Wniosek taki powinien odpowiadać warunkom formalnym przewidzianym w art. 46 ustawy p.p.s.a.. Wnosi się go do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 §1 ustawy p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie i uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 i 4 ustawy p.p.s.a.). Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy (B. Dauter i inni, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Zakamycze, 2005, str. 219). W świetle powyższych rozważań, zauważyć należy, iż wniosek C. D. spełnia wymogi formalne określone dla pisma strony w postępowaniu sądowym. Strona złożyła wniosek w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi. Sąd doszedł jednak do przekonania, iż skarżący nie uprawdopodobnił we wniosku, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, że brak winy oznacza zaistnienie okoliczności niezależnych od strony, na które nie mogła ona, pomimo dołożenie należytej staranności mieć wpływu i które uniemożliwiały jej, lub co najmniej w sposób istotny utrudniały wykonanie nałożonego przez sąd obowiązku. Oceniając wystąpienie tej przesłanki sąd przyjmuje miernik staranności, którego można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Przywrócenie terminie jest zatem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Analiza twierdzeń wniosku o przywrócenie terminu prowadzi zaś do wniosku, iż wnioskodawca nie dołożył należytej dbałości o terminowe dokonanie przedmiotowej czynności procesowej tj. wniesienie stosowanej opłaty sądowej. Ze znajdującego się w aktach sprawy potwierdzenia odbioru przesyłki poleconej zawierającej odpis zarządzenia Przewodniczącego wzywającego do uiszczenia wpisu wynika, iż doręczona została ona skutecznie dorosłemu domownikowi - córce wnioskodawcy I. D. w dniu 23 czerwca 2010r. Od tego dnia zaczął swój bieg 7dniowy termin do uiszczenia wpisu od skargi, który upłynął w dniu 30 czerwca 2010r. Bezspornie w tym terminie strona nie opłaciła skargi, ani też nie złożyła wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy dołączyła dopiero do wniosku o przywrócenie terminu. Z uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu wynika, iż w dacie doręczenia przesyłki poleconej z Sądu dotyczącej wezwania do uiszczenia wpisu skarżący przebywał na urlopie poza miejscem zamieszkania, korespondencję odebrał zaś narzeczony córki. Zauważyć należy, iż okoliczność, że wnioskodawca przebywał na urlopie, poza miejscem zamieszkania, będącym jednocześnie adresem do korespondencji wskazanym w skardze, nie powoduje samo przez się, iż wniosek o przywrócenie terminu zasługuje na uwzględnienie. To skarżący poprzez wniesienie skargi do Sądu zainicjował postępowanie przed tym Sądem, z czym wiąże się obowiązek strony do dbałości o terminowe dokonywanie czynności procesowych w toku tego postępowania. W razie planowanej niemożności odbioru korespondencji pod adresem wskazanym Sądowi, strona powinna zapewnić sobie możliwość zapoznawania się na bieżąco z doręczaną korespondencją, bądź w drodze poinformowania Sądu o zmianie adresu do korespondencji, bądź w drodze ustanowienia pełnomocnika do doręczeń, bądź zobligowania domowników uprawnionych do odbioru korespondencji do przekazywania treści przesyłek poleconych z Sądu. Tymczasem z twierdzeń wniosku przemawiających, w opinii skarżącego, za jego uwzględnieniem nie wynika, by dołożył należytej staranności co do odbioru przesyłek związanych z zainicjowaną przez siebie sprawą a tym samym nie ponosił on winy w uchybieniu terminowi do uiszczenia wpisu. Po pierwsze, faktu odbioru przedmiotowej przesyłki poleconej w dniu 23 czerwca 2010r. przez narzeczonego córki skarżącego nie potwierdza adnotacja na potwierdzeniu odbioru znajdującym się w aktach sprawy. Po drugie z uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu nie wynika, iż skarżący dochował należytej staranności, by podjął jakiekolwiek działania aby treść odbieranej podczas jego nieobecności korespondencji. była mu przekazywana, zaś uchybienie przez niego terminu wynikało z przyczyn leżących po stronie osoby odbierającej korespondencję. Powyższe okoliczności sprawy wskazują, że do uchybienia przez niego terminowi do wniesienia opłaty sądowej od skargi doszło na skutek zaniedbania ze strony wnioskodawcy W związku z powyższym okoliczność wyjazdu strony na urlop i w konsekwencji nie podjęcie przesyłki poleconej zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu, nie może uprawdopodabniać braku winy skarżącego w uchybieniu terminu do uiszczenia tegoż wpisu. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach starania zaś przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Wobec zaś niespełnienia tej przesłanki przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu nie może być uwzględniony. Z tych powodów, na podstawie powołanych przepisów prawa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.